Gisteravond was het echt een beestenboel aan boord van de Acapella. Hadden we eerst de kanarie en de vlinder, probeerden zo net tegen de schemer, drie behoorlijk grote vogels, soort Aalscholver, alle drie tegelijkertijd een plekje te veroveren op de tweede zaling van onze mast.Een van de beesten was het gelukt om op de zaling te landen, maar hij had de grootste moeite om te blijven zitten. De zee was behoorlijk onrustig en de mast zwiepte alle kanten uit.De andere twee vogels probeerden keer op keer naast hun maatje te landen maar dit mislukte steeds. Of ze kwamen te snel aan vliegen en schoten er voorbij, of ze waren te langzaam en haalden het net niet. In de tussentijd waren ze naar elkaar aan het krijsen op een manier dat horen en zien je verging. Toen nummer een er na een behoorlijke zwieper van de mast van de zaling schoot gaven ze het maar op. Na nog een paar cirkels om de boot gevlogen te hebben verdwenen ze in de verte.
Vandaag hebben we de Parasailor weer op gezet. Het heeft even wat tijd in beslag genomen voordat we alles weer goed op orde hadden maar uiteindelijk stond zij.
We hebben de "Vlieger", zeker vier jaar niet meer gebruikt, nadat we er tijdens onze Atlantische oversteek in 2012 bijna mee zijn plat geslagen. Vandaag waren we allebei zover om haar weer op te zetten. De omstandigheden waren er perfect voor en nu staat ze fier, schuin voor de boot te dansen.
Inmiddels hebben we 449nm afgelegd. Nog 3551 te gaan.
Op 18/03/2017 om 12.00 UTC was onze positie: 3*43"071'N bij 085*46"765'W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
zondag 19 maart 2017
zaterdag 18 maart 2017
Onderweg naar de Marquesas Dag 3
Om heel eerlijk te zijn, ben ik nu de tel al kwijt. Voor Ellen is het dag vier en voor het blog schrijf ik dag 3. Het blog gaat van 12.00 tot 12.00, maar de dagen gaan van ochtend tot avond. Ach, aan het einde van de rit zullen we weer ergens samen komen. Door het systeem van wachtlopen, leven we met drie uur tijdverschil. We zien elkaar van 's ochtends 10 tot 's avonds 20.30.
Ellen gaat ongeveer om 20.30 naar bed en slaapt dan tot 23.30. Hierna ga ik erin tot 02.45, waarna ik weer wacht loop tot ongeveer 06.00. Ergens tussen 9 en 10 ben ik dan weer op. Ellen haar dag is dan al drie uur bezig, zij heeft het zonnetje zien opkomen, heeft al tijd gehad om te lezen, heur haar te wassen, huishoudelijke dingen te doen en al wat je allemaal kunt en wilt doen in drie uur tijd.
Als ik dan om 10.00 uur weer boven water ben, ontbijten we samen en maken een plan voor de dag. Voor vandaag was dat de hengel belijnen en installeren. Nu maar zien of we straks ook daadwerkelijk vis gaan vangen.
Afgelopen nacht kregen we bezoek van een heel klein vogeltje, een soort kanarie. 500 km van het dichtst bijzijnde stukje land komt dat beestje met z'n kleine vleugeltjes aanvliegen. Hij heeft aan boord gelogeerd en is vanochtend, zonder ontbijt, gewoon weer vertrokken. Vanmiddag kwam er zomaar een nachtuiltje uitrusten op de boot. Bizar dat deze diertjes zich hier, boven deze immense plas water bevinden.
We hebben in de afgelopen 24 uur iets minder dan 100 mijl afgelegd. Helemaal niet slecht. In totaal hebben we 356nm afgelegd. Nog 3644 te gaan ;-)
Op 17/03/17 om 12.00 UTC bevinden wij ons op: 04*09"106'N en 083*44"442W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Ellen gaat ongeveer om 20.30 naar bed en slaapt dan tot 23.30. Hierna ga ik erin tot 02.45, waarna ik weer wacht loop tot ongeveer 06.00. Ergens tussen 9 en 10 ben ik dan weer op. Ellen haar dag is dan al drie uur bezig, zij heeft het zonnetje zien opkomen, heeft al tijd gehad om te lezen, heur haar te wassen, huishoudelijke dingen te doen en al wat je allemaal kunt en wilt doen in drie uur tijd.
Als ik dan om 10.00 uur weer boven water ben, ontbijten we samen en maken een plan voor de dag. Voor vandaag was dat de hengel belijnen en installeren. Nu maar zien of we straks ook daadwerkelijk vis gaan vangen.
Afgelopen nacht kregen we bezoek van een heel klein vogeltje, een soort kanarie. 500 km van het dichtst bijzijnde stukje land komt dat beestje met z'n kleine vleugeltjes aanvliegen. Hij heeft aan boord gelogeerd en is vanochtend, zonder ontbijt, gewoon weer vertrokken. Vanmiddag kwam er zomaar een nachtuiltje uitrusten op de boot. Bizar dat deze diertjes zich hier, boven deze immense plas water bevinden.
We hebben in de afgelopen 24 uur iets minder dan 100 mijl afgelegd. Helemaal niet slecht. In totaal hebben we 356nm afgelegd. Nog 3644 te gaan ;-)
Op 17/03/17 om 12.00 UTC bevinden wij ons op: 04*09"106'N en 083*44"442W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
vrijdag 17 maart 2017
Onderweg naar de Marquesas. Dag 2
Het is stil om ons heen. Geen schepen op de AIS (Automatic identification System, geen schepen op de radio, alleen maar water. We weten dat er andere boten in de buurt zijn, maar we zien ze niet. Iedere avond hebben we met de SSB (Single Side Band/Korte golf)een radio net. Tijdens het netje geef je je positie door en omstandigheden aan boord. Natuurlijk ontvang je dit ook van anderen en heb je een beetje een idee, hoe het gaat en waar iedereen is. Inmiddels zijn er zo'n 10 boten onderweg met wie we contact hebben. Het radio net noemen we: "The Pacific Puddle Jump net".
Het gaat goed aan boord van de Acapella. In 48 uur tijd hebben we 250nm afgelegd, wat een super afstand is. Er komt 20 knopen wind uit het Noord-Oosten en wij gaan met een snelheid van 7,5 knoop naar het Zuid-Westen.
Langzaam maar zeker beginnen we een beetje onze draai te vinden en komen in een ritme van eten, slapen, wacht lopen, onderhoud/huishoudelijke zaken enz. Het blijft altijd lastig om op een behoorlijk wiebelende boot je goed te ontspannen. Ook het besef dat we zeker wel drie weken zo door moeten dringt goed tot ons door.
Op 16/03/17 om 17.00 UTC is onze positie: 4*57"728'N bij 81*49'384'W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Het gaat goed aan boord van de Acapella. In 48 uur tijd hebben we 250nm afgelegd, wat een super afstand is. Er komt 20 knopen wind uit het Noord-Oosten en wij gaan met een snelheid van 7,5 knoop naar het Zuid-Westen.
Langzaam maar zeker beginnen we een beetje onze draai te vinden en komen in een ritme van eten, slapen, wacht lopen, onderhoud/huishoudelijke zaken enz. Het blijft altijd lastig om op een behoorlijk wiebelende boot je goed te ontspannen. Ook het besef dat we zeker wel drie weken zo door moeten dringt goed tot ons door.
Op 16/03/17 om 17.00 UTC is onze positie: 4*57"728'N bij 81*49'384'W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
woensdag 15 maart 2017
Onderweg naar de Marquesas. Dag1
De eerste 24 uur zit er bijna op. Na een wat rommelige start zijn we uiteindelijk toch goed op stoom gekomen. Bij het vertrek hadden we eerst wel wind, later geen wind, stroom tegen en op een gegeven moment gingen we zelfs achteruit in plaats van vooruit. Toen hebben we de motor er maar bij gezet. Natuurlijk willen we aan het begin van de tocht de motor zo min mogelijk gebruiken, want we hebben maar een beperkte hoeveelheid diesel bij ons.
Een uurtje na ons vertrek, zagen we niet zo ver van de boot, drie walvissen zwemmen. Wat een imposante beesten zijn dit toch. Ook kregen we een show, van uit het water omhoog springende roggen, die backflips maakten. Heel koddig allemaal.
We hebben nu ongeveer 110Nm afgelegd. Nog 3890Nm te gaan.;-)
Onze positie op 15/03/17 om 17.00UTC: 06'55'N bij 080'06'W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Een uurtje na ons vertrek, zagen we niet zo ver van de boot, drie walvissen zwemmen. Wat een imposante beesten zijn dit toch. Ook kregen we een show, van uit het water omhoog springende roggen, die backflips maakten. Heel koddig allemaal.
We hebben nu ongeveer 110Nm afgelegd. Nog 3890Nm te gaan.;-)
Onze positie op 15/03/17 om 17.00UTC: 06'55'N bij 080'06'W
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
donderdag 9 maart 2017
Ondertussen in Panama City
Er komen steeds meer bekende boten door het kanaal. De Zensation is net gearriveerd, de Yemaja en de Bella Ciao zijn onderweg en wij hebben afgelopen weekend als linehandlers mogen helpen op de Jonas.
We zijn er nu echt doorheen, er is geen weg meer terug.
Ons vertrek, in de richting van de Galapagos staat gepland op 10 maart. Van Panama City naar de Galapagos is het ongeveer 1000nm varen, het daaropvolgende traject naar de Marquesas ongeveer 3000nm. Een week tot 10 dagen en het volgende stuk 4 á 5 weken, met alleen maar water om je heen.
Aangezien we dus een behoorlijke tijd op zee moeten doorbrengen, hebben we enorme hoeveelheden eten en drinken aan boord gesleept van de Acapella.
36 rollen toiletpapier, 60 flessen wijn, 5 kilo rijst, 10 pakken macaroni, 100 sinaasappels, een kam bananen en ga zo nog maar even door........
We hebben voor ongeveer 3 maanden voorraden aan boord.
De afgelopen weken waren ondanks alle hectiek, gezellig druk.
Een nachtje hebben we ons zelf verwend door in het KLM crew hotel te gaan slapen, waar we collega Ruben Feenstra, die allerlei lekkere dingen voor ons had meegebracht, hebben ontmoet.
We hebben 'heren' bezoek gehad, Roy, Mark en Michel.
Meestal heb ik mijn dinghy vol geladen met mooie.... maar deze keer ......... :-))
Michel Holtkamp, Roy van Weely en Mark de Hoogh
Michel Holtkamp, Roy van Weely en Mark de Hoogh
Het was een super gezellige middag
Mark heeft een professionele drone waar mee hij films maakt. "Toys for boys".
Zo ook een filmpje vanaf de Acapella.
maandag 20 februari 2017
Transit door het Panama kanaal
De crew
Bruce Rodrigues (51) vriend en KLM collega
Hanny Vlaskamp (68) en Jacob Brederveld (69) zeilvrienden, voor het eerst ontmoet op Bonaire
De Acapella en haar crew is er helemaal klaar voor. Zij ligt met autobanden, die als stootwillen moeten dienen en extra lijnen klaar op de "Flats" -anker gebied F- bij Colon, in afwachting van de dingen die komen gaan.
Onze officiële begeleider, de 'advisor', komt om 17.15 aan boord met de opdracht dat we direct moeten vertrekken, anders missen we onze slot. We gaan ankerop en in een noodvaart richting de Gatun sluizen, die nog 3 mijl verderop liggen. Op een gegeven moment moeten we om veiligheidsredenen langzamer gaan varen, omdat een tanker vol met LPG, nog in de andere sluis ligt.
Harrold, de adviseur, heeft contact met de verkeersleiding en wij krijgen de opdracht om stil te gaan liggen naast boei 12, om daar af te wachten hoe het verder gaat. Met wind van achter en stroom mee is het wel een spelletje om op je plaats te blijven liggen. Een beetje gas achteruit, een beetje spelen met de boegschroef, het lukte wonderwel erg goed om op een vaste plek te blijven liggen.
Tot op het laatste moment worden we in onzekerheid gehouden, over hoe we uiteindelijk door de eerste set, van drie sluizen zullen gaan.
Op een gegeven moment is het duidelijk, dat wij langszij een toeristenboot, de Isla Morena, moeten afmeren. Voor ons ligt een enorme tanker en wij kunnen er samen, met de lege toeristenboot, nog wel bij.
De sluisdeuren gaan dicht en het water spuit met geweld naar binnen. We gaan omhoog.
Plotseling komt Harrold naar mij toe met de mededeling dat ik er rekening mee moet houden dat de voorlijn wel eens zou kunnen breken, vanwege de enorme druk die wordt veroorzaakt door het binnen stromende water. Door de boot in de vooruit gang te zetten, wist ik met 1800 toeren de druk enigszins te verminderen. Bij de volgende sluis zullen we een andere lijn gebruiken en ook de motor in zijn werk houden, om de ergste druk op te vangen.
Nadat de tanker in de volgende sluis heeft aangelegd, gooien wij los van de Isla Morena, waardoor zij met haar docking procedure kan beginnen. Als zij ligt, komen wij weer langszij en leggen aan. Dit spelletje doen we drie keer.
Na ongeveer drie uur geconcentreerd werken, kunnen we afmeren aan een enorme boei in het Gatun meer, om daar van een welverdiende borrel te genieten.
Harrold gaat hier van boord en de volgende ochtend om 07.00 uur kunnen we Francisco, de nieuwe adviseur verwachten.
Het is ongeveer 25 mijl varen van Colon, naar de Miraflores sluizen bij Panama City.
Onze slot staat gepland om 12.50, dus we hebben alle tijd om van het grootste, door mensen gecreëerde, zoet water meer te genieten. Met een rustig gangetje van ongeveer 5 knopen per uur gaan we in de richting van Panama City.
Jacob doodt de tijd met een Sudoko
Mark houdt de boel in de gaten
Bruce stuurt
De meisjes zorgen voor een heerlijke lunch
In de laatste sluizen (Pedro Miguel en Miraflores) komen we weer langszij de Isla Morena. Dit maakt het natuurlijk wel een stuk gemakkelijker, omdat we nu precies weten wat er van ons verwacht wordt, met dien verstande, dat er nu veel meer wind en veel meer stroming staat dan gisteren.
De toeristenboot zit nu vol, met voornamelijk Amerikanen, die het prachtig vinden om een praatje te maken met de crew van de Acapella.
Aan de Gatun kant hadden we een enorm schip voor ons, maar in de laatste sluizen hebben we een nog groter schip achter ons! Gelukkig reageerde Bruce zeer adequaat ;-))
De transit is fantastisch verlopen
Ondanks het feit dat de doorvaart zeer goed is verlopen, zonder schade, zonder noemenswaardige stress, doet het wel iets met je.
De totale afstand tussen de Caribische kant en de Pacific is ongeveer 55 km. Het water is hier 10 graden kouder dan aan de Caribische kant, het verschil tussen eb en vloed is nu 5 meter in plaats van 30 cm en de gemiddelde temperatuur is iets lager dan aan de andere kant.
Per kamer ga je ongeveer 15 tot 20 meter omhoog of omlaag
Hier onder nog een overzicht foto van de sluizen bij Panama City.
Deze foto hebben we gemaakt vanaf Ancon Hill, het hoogste punt van de stad. Rechts onder, de Miraflores Sluizen met het bezoekerscentrum, daar achter de Pedro Miguel Sluis en op de achtergrond de Centennial Bridge.
Het was een bijzondere ervaring
Mark Reijndorp (21) neefje van Ellen
Bruce Rodrigues (51) vriend en KLM collega
De Acapella en haar crew is er helemaal klaar voor. Zij ligt met autobanden, die als stootwillen moeten dienen en extra lijnen klaar op de "Flats" -anker gebied F- bij Colon, in afwachting van de dingen die komen gaan.
Onze officiële begeleider, de 'advisor', komt om 17.15 aan boord met de opdracht dat we direct moeten vertrekken, anders missen we onze slot. We gaan ankerop en in een noodvaart richting de Gatun sluizen, die nog 3 mijl verderop liggen. Op een gegeven moment moeten we om veiligheidsredenen langzamer gaan varen, omdat een tanker vol met LPG, nog in de andere sluis ligt.
Harrold, de adviseur, heeft contact met de verkeersleiding en wij krijgen de opdracht om stil te gaan liggen naast boei 12, om daar af te wachten hoe het verder gaat. Met wind van achter en stroom mee is het wel een spelletje om op je plaats te blijven liggen. Een beetje gas achteruit, een beetje spelen met de boegschroef, het lukte wonderwel erg goed om op een vaste plek te blijven liggen.
Tot op het laatste moment worden we in onzekerheid gehouden, over hoe we uiteindelijk door de eerste set, van drie sluizen zullen gaan.
Op een gegeven moment is het duidelijk, dat wij langszij een toeristenboot, de Isla Morena, moeten afmeren. Voor ons ligt een enorme tanker en wij kunnen er samen, met de lege toeristenboot, nog wel bij.
De sluisdeuren gaan dicht en het water spuit met geweld naar binnen. We gaan omhoog.
Na ongeveer drie uur geconcentreerd werken, kunnen we afmeren aan een enorme boei in het Gatun meer, om daar van een welverdiende borrel te genieten.
Harrold gaat hier van boord en de volgende ochtend om 07.00 uur kunnen we Francisco, de nieuwe adviseur verwachten.
Het is ongeveer 25 mijl varen van Colon, naar de Miraflores sluizen bij Panama City.
Onze slot staat gepland om 12.50, dus we hebben alle tijd om van het grootste, door mensen gecreëerde, zoet water meer te genieten. Met een rustig gangetje van ongeveer 5 knopen per uur gaan we in de richting van Panama City.
Jacob doodt de tijd met een Sudoko
In de laatste sluizen (Pedro Miguel en Miraflores) komen we weer langszij de Isla Morena. Dit maakt het natuurlijk wel een stuk gemakkelijker, omdat we nu precies weten wat er van ons verwacht wordt, met dien verstande, dat er nu veel meer wind en veel meer stroming staat dan gisteren.
De toeristenboot zit nu vol, met voornamelijk Amerikanen, die het prachtig vinden om een praatje te maken met de crew van de Acapella.
Aan de Gatun kant hadden we een enorm schip voor ons, maar in de laatste sluizen hebben we een nog groter schip achter ons! Gelukkig reageerde Bruce zeer adequaat ;-))
De transit is fantastisch verlopen
Ondanks het feit dat de doorvaart zeer goed is verlopen, zonder schade, zonder noemenswaardige stress, doet het wel iets met je.
De totale afstand tussen de Caribische kant en de Pacific is ongeveer 55 km. Het water is hier 10 graden kouder dan aan de Caribische kant, het verschil tussen eb en vloed is nu 5 meter in plaats van 30 cm en de gemiddelde temperatuur is iets lager dan aan de andere kant.
Hier onder nog een overzicht foto van de sluizen bij Panama City.
Deze foto hebben we gemaakt vanaf Ancon Hill, het hoogste punt van de stad. Rechts onder, de Miraflores Sluizen met het bezoekerscentrum, daar achter de Pedro Miguel Sluis en op de achtergrond de Centennial Bridge.
Het was een bijzondere ervaring
dinsdag 14 februari 2017
Update
Er is zoveel gebeurd de afgelopen weken, dat we het bijna niet meer kunnen bijhouden.
Allereerst hebben we alle formaliteiten afgehandeld om door het Panamakanaal te gaan. Eigenlijk stelde dit niet zoveel voor. Het was zeker niet de moeite waard om een agent in te schakelen. Je registreert je via internet. Je maakt een afspraak om gemeten te worden. Wanneer de meting achter de rug is ga je met de benodigde papieren naar de bank en betaal je. Een paar uur nadat je betaald hebt kun je bellen met het schema bureau en van hen krijg je een datum voor de doorvaart. Dit alles neemt een paar dagen in beslag, maar dan ben je ook helemaal klaar.
Dat opmeten is een serieuze aangelegenheid. Na twee keer meten kwamen we, op papier, tot 48,5 voet.
Doordat e.e.a toch sneller verliep dan we zelf gepland hadden konden we nog snel even naar Nederland vliegen voor een verrassingsbezoek aan onze vrienden Marco en Janny die op 28 januari 40 jaar getrouwd waren. Ook konden we aanwezig zijn bij een surprise party van Anneke die 55 werd.
Natuurlijk hebben we heerlijke, maar ook koude dagen doorgebracht met familie en vrienden.
Februari is voor ons de maand van de verjaardagen.
Op 7 feb, mijn verjaardag, zijn we weer terug gevlogen naar Panama om ons voor te bereiden op de doorvaart. De vlucht was zeer speciaal door dat onze lieve vriendin Caroline, het 'zusje' van Ellen, purser was aan boord.
De dag nadat Caroline vertrok, zijn wij aan boord gestapt van de She San, de Zwitserse catamaran van Reto en Angela, bij wie wij als 'line handlers' mee mochten, om te ervaren wat het is om door het kanaal te varen.
Inmiddels liggen we met de Acapella in Shelterbay Marina, aan de Caraibische kant van het kanaal, om daar woensdag de 15e, zelf doorheen te gaan.
De ene helft van onze crew is gisteren ingevlogen vanuit Nederland en de andere helft is net gearriveerd met de boot.
Allereerst hebben we alle formaliteiten afgehandeld om door het Panamakanaal te gaan. Eigenlijk stelde dit niet zoveel voor. Het was zeker niet de moeite waard om een agent in te schakelen. Je registreert je via internet. Je maakt een afspraak om gemeten te worden. Wanneer de meting achter de rug is ga je met de benodigde papieren naar de bank en betaal je. Een paar uur nadat je betaald hebt kun je bellen met het schema bureau en van hen krijg je een datum voor de doorvaart. Dit alles neemt een paar dagen in beslag, maar dan ben je ook helemaal klaar.
Doordat e.e.a toch sneller verliep dan we zelf gepland hadden konden we nog snel even naar Nederland vliegen voor een verrassingsbezoek aan onze vrienden Marco en Janny die op 28 januari 40 jaar getrouwd waren. Ook konden we aanwezig zijn bij een surprise party van Anneke die 55 werd.
Onze kleindochters Asha en Bodhine met Oma Elle
Natuurlijk hebben we heerlijke, maar ook koude dagen doorgebracht met familie en vrienden.
Van +30 naar -2
Februari is voor ons de maand van de verjaardagen.
Even een selfie met onze kleinzoon Bardo
Op 7 feb, mijn verjaardag, zijn we weer terug gevlogen naar Panama om ons voor te bereiden op de doorvaart. De vlucht was zeer speciaal door dat onze lieve vriendin Caroline, het 'zusje' van Ellen, purser was aan boord.
Ontbijt aan boord van de Acapella
De dag nadat Caroline vertrok, zijn wij aan boord gestapt van de She San, de Zwitserse catamaran van Reto en Angela, bij wie wij als 'line handlers' mee mochten, om te ervaren wat het is om door het kanaal te varen.
De ene helft van onze crew is gisteren ingevlogen vanuit Nederland en de andere helft is net gearriveerd met de boot.
Abonneren op:
Posts (Atom)