zondag 7 maart 2021

Groeten uit Nieuw Zeeland deel 2

In ons vorige blog hebben wij jullie mee genomen op ons rondje over het Noord Eiland. We zijn tot halverwege gekomen en gaan hier weer verder.

Er is nog steeds een probleem met de zichtbaarheid van de filmpjes die we plaatsen. Op een IPhone zijn de filmpjes niet zichtbaar, op IPad en Pc wel, daarom zetten we op de plaats waar de filmpjes staan ook een directe link naar YouTube, waar je de video's dan direct kunt bekijken. Inmiddels ben ik erachter gekomen dat, wanneer je het blog op je telefoon als 'internetversie' laat weergeven, je wel alles kunt zien. De 'internet weergave' vind je helemaal onder aan de pagina. Ook de ingebouwde Google vertaler is dan zichtbaar.


Voorlopig hebben we weer een visum voor twee maanden gekregen. Geldig tot 25 april 2021. Hierna mogen we een nieuw visum aanvragen voor de komende 6 maanden. Voordeel is dat Nieuw Zeeland's regering een aantal beperkingen, tijdelijk ongedaan heeft gemaakt, waardoor we in principe weer voor langere tijd kunnen blijven. 

Inmiddels zijn we ons wel aan het oriënteren op de mogelijkheden om naar Australië te gaan. In principe zijn we natuurlijk als sinds oktober 2019, met twee kleine onderbrekingen, in NZ en is het eigenlijk wel tijd om weer verder te gaan. Een eventuele reis naar Oz brengt ons ook weer een stukje dichter bij 'huis'.

Terug naar onze road trip.                                                                                                                                        We zijn in Whanganui aangekomen en daar bleek het Vintage weekend te zijn. Nieuw Zeelanders zijn dol op oude auto's, vliegtuigen en alles wat een beetje cultuur lijkt te hebben. De kringloopwinkels, de zogenoemde 'Op-shops' tieren hier welig. In Whanganui viel er veel te zien. Er waren zelfs genoeg mensen die hun jaren '30 kleding hadden aangetrokken. Het was alsof we in een ouderwetse film rondliepen.




Vanaf Whanganui zijn we 65km langs de rivier het binnenland in gereden naar Pipiriki. Vanaf dit dorpje maken we een tocht over de Whanganui river. Met een jetboat varen we een paar uur de rivier op en komen uiteindelijk met de kano weer terug. Ook maken we een wandeling naar de 'Bridge to Nowhere'. Het gebied rondom de 'bridge' was begin 19e eeuw ooit bewoond door boeren die het land moesten ontginnen, maar dit project is gewoon mislukt. Te ver weg van alles, te afgelegen, te moeilijk om mensen, dieren en goederen daar te krijgen. Wat over is gebleven, is de Bridge to Nowhere. Een leuke wandeling.


Bridge to Nowhere

Van daaruit vertrokken wij per kano weer stroomafwaarts. Op de heenweg hadden we al instructie gekregen hoe we de stroomversnellingen moesten nemen, links, rechts of door het midden. In het ergste geval zouden we omslaan, dus onze spullen gingen in een waterdicht tonnetje, voor het geval dat. Het was een onvergetelijke tocht. Wij met z'n tweeën in een wiebelige kano over de rivier. Bij de derde stroomversnelling ging het bijna mis, maar gelukkig konden we met een beetje behendigheid toch goed aan de overkant komen.

Bij Whanganui Riverside Adventures, waar we deze trip geboekt hadden, konden we twee nachten op het terrein kamperen. Je kunt daar ook 3- tot 5 daagse tochten boeken en dan langs de rivier in een tentje slapen. Voor ons was dit al avontuur genoeg.




Via de Forgotten Highway, rijden we richting de kust. We zien sneeuw op de bergtoppen, velden met bloeiende lavendel, loslopende varkens en hanen die ons begroeten op een kampeer terrein, ongebruikte treinrails die nu met golf karretjes bereden wordt als toeristische attractie en als klap op de vuurpijl moeten we door een tunneltje waar net één auto tegelijk door kan.


Echt een heel bijzonder stukje Nieuw Zeeland, deze 'Forgotten Highway'.

Wat ook al heel lang op ons lijstje stond zijn de Waitomo Caves. We boekten bij Spellbound en bezoeken twee grotten. Gewapend met helm en een zaklamp dalen we tot 45 meter onder de grond af om te zien hoe duizenden gloei wormen langs de de plafonds van de 30 miljoen jaar oude kalksteen grotten hangen. De gloeiwormen zijn eigenlijk een soort kevers, die via een speciaal orgaan aan hun achterlijf licht produceren. Ze maken kleverige draden die naar beneden hangen om zo hun prooi te vangen. Het is een prachtig gezicht als we later ook nog met een bootje onder deze sterrenhemel in de grotten door varen.


Directe link naar ons YouTube filmpje https://youtu.be/x9IgUlDyHE8 On the road again 2

Via de Three sisters komen we uiteindelijk aan de westkust bij Auckland uit, bij Muriwai. Een prachtig plekje in de duinen aan zee. We horen dat hier een hele grote kolonie 'Gannets' zit. Jan van Genten.

The Three Sisters

We lopen over het brede strand naar de rotspartijen waar de vogels wonen. De geur verraad hun aanwezigheid al meteen. Wat stinken die beesten zeg. Het is een komen en gaan van vogels en het leuke is dat ze hun partner meteen vinden en 'nekken'. Een soort van groeten met nek en snavel. We zien ook heel veel donzige kleintjes, die constant honger hebben.


Op de terugweg naar Whangarei doen we nog een paar campings aan, maar de boot en slapen in ons eigen bed lonkt. Na een maand 'on the road', is het weer fijn om 'thuis' te zijn.  



zondag 21 februari 2021

Groeten uit Nieuw Zeeland


Op de ferry naar Waiheke

Het is alweer veel te lang geleden dat we onze laatste belevenissen met jullie gedeeld hebben. Op het moment zijn we heel druk bezig met het verlengen van onze visa. Veel papieren invullen, brieven schrijven, gesprekken voeren. Iedereen is best bezorgd, want op 25 februari lopen onze interim visa af. We hebben allemaal heel veel redenen om te blijven. Cycloon dreiging in de Pacific, de Pandemic, de grenzen van de meest omliggende landen zijn gesloten, dus waar moeten we naar toe....

Artikel in de lokale krant

Ondertussen genieten we van alle dingen die hier wel kunnen en mogen. Feestjes met kerst en oud op nieuw. Met BEN, onze campervan, op reis over het Noord eiland, een trouwerij van vrienden in het bos, muziek en natuurlijk klussen op de boot.

Kerst met levende muziek bij Naylene in de tuin

We hebben de hele maand januari gebruikt om een 'rondje' te rijden op het Noord Eiland. Vanuit onze marina in Whangarei zijn we via de Oost kust afgezakt naar het zuiden om via de West kust weer omhoog te rijden. 

Gereden route

Onze eerste lange stop was in Auckland waar we, zolang als we wilden, het huis van Barry en Jacqui -twee nieuwe boot vrienden- mochten gebruiken. Zij waren toch aan het varen en het huis stond leeg. Er was een beheerder, Christine, met wie we ook goed bevriend zijn geraakt.

Op het balkon bij Barry en Jacqui

Het huis stond in Half Moon Bay en van daar uit konden we heel gemakkelijk met de ferry overal naar toe. Eerst naar Waiheke Island, dat bekend staat om zijn prachtige baaien en weelderige wijngaarden. We hebben daar een autootje gehuurd en de hele dag rond gereden. Op deze manier zie je toch meer dan wanneer je daar met je eigen boot naar toe gaat. We gaan er nog wel een keer naar toe met de Acapella maar dan om lekker te genieten van de mooie baaien en het heldere, maar koude water.

Waar gaan we naar toe

Aangezien de prestigieuze America's Cup zeilwedstrijden nu in Auckland gevaren worden, wilden we dit spektakel niet missen. Met de ferry van 10 uur zijn we vanuit Half Moon Bay overgestoken en stonden gelijk midden in het centrum van de stad, naast het America's Cup Village. We hadden het geluk dat de Luna Rossa net vertrok. Geweldig om te zien.

In het America's Cup village

Er staan twee zeil simulatoren op het terrein en we konden het natuurlijk niet laten om een kijkje te nemen. Anna een zeil vriendin werkt in het AC village als hostess op één van de super jachten en ook daar werden we uitgenodigd om aan boord te komen. Kijke kijke, nie varen. De champagne bar van Mumm was nog niet open, maar we mochten er wel foto's maken. Het was een hele leuke dag.

Vervolgens stond Coromandel op het programma , een prachtig bos- rots- en grotrijk gebied aan zee, waar veel te doen is. Buiten het stadje Coromandel heeft geoloog Barry Brickell, als hobby in 32 jaar tijd een spoorlijntje aangelegd, compleet met een smalspoor trein en wagonnetjes. Een geweldige attractie voor jong en oud.

Even verderop aan de kust ligt Whitianga, waar onze vrienden Alco, Rozemarije en hun zoontje Kian wonen. Zij hebben net een prachtig stuk land gekocht, waar ze komend jaar een huis op gaan bouwen. Na een hele gezellige middag, met een rondleiding over het perceel en als afsluiting een heerlijk lunch zijn we weer verder getrokken.

Met een kleine jetboat bezochten we Cathedral Cove. Dit is één van Nieuw Zeelands meest bezochte bezienswaardigheden. Langs deze kust vind je heel veel prachtige, indrukwekkende grotten, blowholes en rotspartijen.

Doordat de toeristen dit jaar wegblijven vanwege de Covid-19, is het overal heerlijk rustig. Op de campings en alle andere overnachtings plekken is altijd plaats voor onze BEN-van. We komen veel Nieuw Zeelanders tegen, op vakantie in eigen land en we maken veel nieuwe 'vrienden'. Als ze horen dat wij uit Nederland komen, hebben ze allemaal wel een vriend, familielid, collega of bekende die ooit uit Nederland gekomen is. We krijgen spontane uitnodigingen en voelen ons echt welkom.

TiTi radio

De route langs de oostkust was spectaculair. Via afwisselend betaalde vakantie parken en gratis kampeer plekken bereikten we Napier. Een art deco stadje dat in 1931 door een aardbeving totaal verwoest werd. 

BEN, uit 1997 met bijna 400.000 km op de teller

Napier is weer uit de puinhopen herrezen en de prachtige art deco architectuur is bepalend geweest voor de opbouw van de stad na de aardbeving, maar ook voor de huidige charme van het stadje.

Hawkes Bay even verder naar het zuiden is beroemd om zijn fruit, groente en wijnmakerijen. Natuurlijk konden we het niet laten om bij een aantal wijngaarden een 'winetasting' te doen. 

(Op de een of andere manier zijn de door ons geplaatste video's niet zichtbaar op een telefoon. Op een IPad/tablet of PC kun je ze wel gewoon zien. Hierom plaatsen we naast de filmpjes ook een directe link naar YouTube, waar je ze dan eventueel rechtstreeks kunt bekijken. Sorry voor het ongemak, het is een beetje omslachtig, maar dit is een probleem dat door Blogger opgelost moet worden.)

Directe link naar ons YouTube filmpje: https://youtu.be/-sHzvf8Ncf0 "On the road again 1"

Vervolgens steken we dwars door het land in de richting van de westkust, naar het stadje Manganui alwaar we op de rivier een jetboat, hike en kano tocht maken. Lees hierover meer in ons volgende blog.

NB: Op het moment van publiceren hebben we allemaal een automatische visum verlenging van twee maanden gekregen. We kunnen in ieder geval tot 25 april blijven. 


 

zaterdag 26 december 2020

Weer terug in Whangarei

Samen met Sheryl Mai, de burgemeester van Whangarei

(Op de één of andere manier zijn de door ons geplaatste filmpjes en video's niet zichtbaar op een telefoon. Op een iPad/tablet en/of PC kun je ze wel gewoon zien. Daarom plaatsen we naast de filmpjes ook nog een directe link naar YouTube, waar je ze dan eventueel kunt bekijken. Sorry voor het ongemak, het is een beetje omslachtig, maar dit is een probleem dat door blogger opgelost moet worden)

Na een maandje heerlijk gevaren te hebben, zijn we weer terug op het honk, waar we gelijk met de neus in de boter vielen. 

Door de gezamenlijke marinas in Whangarei wordt ieder jaar, rond de kerst, een verlichte boten wedstrijd georganiseerd. Alle boten word gevraagd om hun boot met vlaggen, kerstverlichting en andere versierselen op te tuigen. Niet in de arrenslee, maar met een boot maakt de kerstman samen met de burgemeester een ronde door de havens om de versierde en verlichtte boten te beoordelen. Uiteindelijk krijgt iedere deelnemende boot een prijs. Zo ook, Acapella. (zie foto boven)

Vorige maand zijn we vanuit Whangarei naar Great Barrier Island vertrokken. Dit ligt ongeveer zeven uur varen (45nm) uit de kust. Het bestaat uit diverse eilandjes met allemaal zeer beschutte baaien. Die beschutting heb je wel nodig, want het weer kan hier vrij onbestendig zijn. Dat was het ook. De ene dag is het prachtig weer en de volgende dag komt de wind met 30 tot 40 knopen over de heuvels gieren. De ene keer uit het noorden en de volgende dag weer uit het zuiden. Je moet dus echt wel een baaitje zoeken weer je van meerdere kanten beschermd ligt.

Op Great Barrier Island is niet echt veel te beleven. Het staat vooral bekend om de prachtige wandelingen die je er kunt maken. Nou ben ik (Martin) niet zo'n wandelaar -eerlijk gezegd vind ik er helemaal niets aan-  maar er waren hier een paar hikes, die zelfs ik de moeite waard vond.

Op GBI kwamen we Hans en Sonja van de Ikinoo tegen, ook een Nederlands stel. Hans is een echte wandelaar en een visser. Hij had het heerlijk naar zijn zin daar. Hans had flink wat vissen gevangen en we werden bij hen op de boot uitgenodigd om Fish & Chips te komen eten. Heerlijk. Een paar dagen later hebben we samen een dagje een auto gehuurd om het eiland te verkennen. Het heeft eigenlijk maar één weg, met wat afslagen naar diverse baaien.

In één van de baaien waar we lagen, zagen we plotseling een aantal Orca's langs de boot zwemmen. Nu is de water temperatuur nog niet echt uitnodigend om zelf al te gaan zwemmen, maar nu helemaal niet meer. De grootste Orca was toch al gauw een meter of 7 lang en ze worden daar regelmatig gezien.

Onze huurauto

Eén van de redenen om te gaan varen was om alle apparatuur weer eens te testen. We hebben tenslotte al een jaar lang stilgelegen. De watermaker werkte direct super, de opnieuw afgestelde verstaging stond goed en hoefde niet bijgesteld te worden. De stuurautomaat had wel wat kuren, maar nadat we het gyro kompas opnieuw gekalibreerd hadden, was dit euvel ook verholpen. 

Bij zeilen hoort ook weer zelf brood bakken. 

Het 'Lazy Loupan' beslag. Zonder kneden, alleen stretchen met een vork  
Het resultaat, een overheerlijk vers brood, zo uit de oven

Natuurlijk nog een belangrijke reden: "Zouden wij nog weten, hoe je moet zeilen?" Gelukkig wel, we waren het nog niet verleerd ;-))

Vakantie op Great Barrier Island video (voor You Tube link) klik hier

We waren ook van plan om nog een aantal andere eiland groepjes, hier voor de kust te verkennen, maar door het onbestendige weer is dat er niet van gekomen. Daar boven op kwam, dat de Easy Street Band belde met het verzoek of ik kon komen spelen. Natuurlijk, altijd, ook nog betaald, helemaal leuk.

In de Town Basin Marina hebben een aantal dames een kookboek samengesteld. Allemaal heerlijke en gemakkelijke recepten, met ingrediënten die iedere boot wel aan boord heeft. Er staan ook twee recepten van Ellen in. 

Appetizers Afloat the video (voor YouTube link) klik hier

Het boek werd afgelopen week officieel gepresenteerd en voor de  Book Launch Party werd muzikale omlijsting gevraagd. Daar konden we natuurlijk ook geen 'nee' tegen zeggen. 

Eenmaal weer terug in de haven, pikken we het 'gewone' dagelijks haven leven zo weer op. Happy hours, afscheid party's, spelletjes met overige haven bewoners en natuurlijk de nodige klusjes.

Ellen, Cindy, Marjolein

Afscheid party van de Otter2. Jean en Marjolein vertrekken vanuit NZ om via Patagonië naar Europa terug te varen. 

Tijd om de slaapkamer op te knappen

Ook het matras in de achterhut werd opnieuw bekleed

Spelletjes middag

Mexican train, een domino spel. Erg populair onder de zeilers

En..... er is natuurlijk altijd tijd voor gekkigheid.

We zouden het zo nog een keer over doen. Wie weet ;-))

Natuurlijke wensen wij iedereen die dit leest hele fijne feestdagen, een gezond en avontuurlijk 2021 toe.