Visite

Inmiddels konden we Alex en Silvia, bijna uit tekenen op het terras van Karels Beach Bar ;-) Dat zegt natuurlijk ook wel iets over onze aanwezigheid daar. Ik moet er wel bij vertellen, dat Karels, het leukste terras aan het water heeft in Kralendijk, zeker met happy hour.

Wellicht had het ook met voetballen te maken, dat we hen daar iedere keer weer troffen.

Omdat wij vonden dat we elkaar niet alleen maar in de kroeg konden ontmoeten, hebben we hen uitgenodigd om op de Acapella te komen borrelen. Het grappige is dat we daar helemaal geen foto's van hebben. Er staat één foto van Martin op de website van Alex. Hij maakt prachtige foto's, het is zeker de moeite waard om eens op zijn site te kijken.

http://www.foto-alex.nl/

Wie we nog meer op visite kregen, waren onze KLM collega's Mariette Maatman en Saskia van Rijn.

Saskia,                     Ellen,                       Mariette

 

Mariette had de Acapella zien liggen op haar rondje over het eiland. Via Facebook heeft zij een berichtje gestuurd en nog diezelfde middag kwam ze met haar hele bemanning langs met de Compass, een lokale charterboot.

Martin er in de dinghy naar toe om even gedag te zeggen en gelijk een afspraak gemaakt voor de volgende dag.

Zowel Saskia als Mariette kennen we niet alleen van het vliegen maar allebei ook van de Tailwind Regatta. Deze KLM Regatta, een jaar of zeven geleden begonnen met vijf bootjes, is uitgegroeid tot een festijn waar vijftig tot zestig schepen aan meedoen. Het wordt georganiseerd door een voor vliegend personeel. Dit jaar weer in onze thuishaven, Enkhuizen.

http://www.tailwindregatta.nl/

Swim party

Martin van de Blue's begon er laatst weer over. "Wanneer ga je weer een zwemtocht naar Klein Bonaire organiseren?"

Alex en Silvia hadden het er ook al over. Het leek hen wel leuk om eens naar Klein Bonaire te zwemmen. 

(Foto 2013)

Inmiddels zijn we al met negen zwemmers en vier volgboten. Ergens eind juli gaat het gebeuren, dan  heeft iedereen nog voldoende tijd om serieus te trainen.

(Foto 2013)

Je moet rekenen op ruim een uur, 'lekker door zwemmen', over een afstand van ongeveer 2,5 km.

Iedereen is welkom, dus als je zin hebt en je bent in de buurt laat het even weten.

(Foto 2013)

 

We luisteren op marifoon kanaal 77 en ons lokale telefoon nummer is +599 7801709.
  

Wordt vervolgd...

Foto's, duiken met de Gooodive

 Klaar voor onderwater

 Trompetvis (Aulostomus Maculatus), wij noemen het 'Krokodilosaurus'.

Deze Groene Morene (Gymnothorax Funebris) was bijna een meter lang en zeker zo dik als mijn bovenbeen.

Die witte wolk in het midden is een Lionfish

Ook nog boven water pret.

Gezelligheid kent geen tijd

Laten we even een pizza halen, dachten we. Wij met de dinghy naar Karels, want dat is de beste plek om het bootje achter te laten. Komen we daar aanvaren, zitten Silvia en Alex, vrienden van mijn zus Esther, op het terras. Je begrijpt natuurlijk wel dat de pizza maar even moest wachten.

Alex en Silvia wonen tijdelijk hier op het eiland en Alex heeft zich zelf tot doel gesteld om bij alle duikspots een keer te duiken. Het zijn er ongeveer 100, dus hij is nog wel even bezig. 

Tijdens de vorige 'hamburgeravond', hebben we kennis gemaakt met Marilyn en Kent.

Zij liggen met een enorm motorjacht in Harbour Village Marina. Samen met nog een aantal andere zeilers werden we uitgenodigd om de tienjarige verjaardag van hun schip Cardea te vieren. ('Cardea', is de godin van verandering)

                                            Het was een gezellige party. 

De volgende dag, Ellen is stof aan het snijden voor de dinghy hoes, Martin zit een beetje te computeren, horen we plotseling:"Joehoe", naast de boot. 

Natascha, onze lieve vriendin en KLM collega, is samen met haar vriend Jasper op vakantie in Bonaire. Met een geleende sloep hadden ze wel zin in koffie. Laten wij daar nou ook net aan toe zijn. 

Nespresso, what else. 

                                              Gezelligheid kent geen tijd. 

Lekker bezig

Na terug keer uit Nederland moest/mocht ik natuurlijk even een paar dagen acclimatiseren. Ondanks het voornemen om het rustig aan te doen ben je toch altijd weer met meer zaken bezig dan je verwacht.

Inmiddels is Ellen begonnen om een mal te maken voor de dinghy cover. De bij-boot moet toch beschermd worden tegen de zon. Het UV hier is meedogenloos en daarom maken we een mooie passende hoes voor de dinghy. Dit is eerlijk gezegd toch meer werk dan we in eerste instantie hadden verwacht, maar dat geeft niet, het houdt ons van de straat en we zijn lekker bezig.

In de haven konden we het bootje mooi ophijsen en op een steun zetten zodat we een perfecte werk plek hadden.

Duiken doen we gewoon onder de boot, we liggen namelijk precies boven een prachtig rif.

Ook zijn we een keer met Menno van Gooodive meegegaan naar een tweetal duikplekken achter Klein Bonaire. Menno is gecertificeerd Lionfish jager en op iedere trip vangt hij er ook wel een paar.
Onder water hebben deze vissen de meest uitbundige kleuren, terwijl boven water ze meestal gewoon rood zijn. De Lion fish, ook wel Vlinder vis genoemd is een ware plaag in deze wateren. Het beestje heeft hier geen natuurlijke vijanden en ze planten zich dan ook ongebreideld voort. De stekels zijn zeer giftig, een steek is niet direct dodelijk maar wel zeer, zeer pijnlijk. Het duurt dagen voor dat het gif uit je lijf is.

De hoogste tijd....

Na zoveel weken is het wel weer de hoogste tijd om regelmatig iets op het blog te plaatsen. Eerlijk gezegd was ik het even kwijt. Weinig inspiratie, een volle agenda, zin en onzin liepen door elkaar. Maar goed, hier zijn we weer.

Van de eerste weken Bonaire kun je je voorstellen dat ze lopen zoals verwacht. Borrelen, barbecueën, bij praten met die en gene, snorkelen, zwemmen, fietsen. Kortom, opnieuw inburgeren en ook gelijk voorbereiden voor vertrek naar Nederland.

Kleindochters Bodhine en Asha

 

12/06/14 waren we precies twee jaar onderweg. Ellen was op Bonaire en Martin in Nederland.
Al jaren heb ik last van artrose maar de laatste tijd begint dat aardig op te spelen. In overleg met mijn huisarts ben ik naar Nederland gevlogen voor een bezoek aan de specialist. In oktober wordt ik geopereerd en worden alle losse stukken kraakbeen en kalk verwijderd. Dit zou de nodige verlichting moeten geven.

Gerrit en Yola

 

Zwager Andre en schoonzus Anja stonden op Schiphol om mij te verwelkomen. We hebben gezellig even koffie gedronken, bij gepraat, geknuffeld en weer afscheid genomen. 
Het nuttige met het aangename gecombineerd heb ik natuurlijk mijn dochters en kleinkinderen gezien, ben ik op bezoek geweest bij onze vrienden Gerrit en Yola en kon ik mijn vriend Marco nog van een beetje advies voorzien bij de aanschaf van een Malo 42. Al met al een paar nuttige en gezellige dagen bij mijn moeder in Pingjum.

Marco

 

Ellen bewaakte het schip en werd door de hele goegemeente ondersteund en geholpen. Ze had het zo druk dat ze niet eens in de gaten had dat ik er even niet was ;-)) Duiken, borrelen en BBQ-en bij de Schiedamse buren van de Lizzy, die hier toevallig ook een huis hebben.

                                Druk, druk, druk.

                              

 

Op vrijdag de 13e is Martin weer thuis op Bonaire

Inmiddels zijn we weer helemaal gewend en zijn we, zoals mijn moeder zei: "Aan het feestvieren en aan het genieten". Tja, ze heeft nog gelijk ook.

De eerste weken bonaire..

Martin mocht zijn beloning voor het redden van de Unicorn in ontvangst nemen.

Een school van ongeveer 20 dolfijnen gaf een spectaculaire show. Springen, duikelen, draaiend, snuivend. Met onze dinghy voeren we er naar toe en op dat moment werden we omringd door een stuk of 5 van deze prachtige dieren. Ze zwommen op volle snelheid met ons mee. Als je zo dicht op het water zit kun je ze bijna aanraken. Prachtig!
De eerste BBQ was ook al gelijk een feit. Samen met de Lizzy, de Gabber, de Blue's en de Schiedamse buren van de Lizzy, hebben we weer op een ouderwetse manier een gezellige BBQ georganiseerd op een strandje vlakbij de luchthaven.

Het busje naar de Van der Tweel Supermarkt rijdt nog steeds twee keer per week maar, Therese die de taxi rijdt, loopt of rijdt af en toe met haar hoofd in de wolken. Van de week stonden er ongeveer 20 personen op haar te wachten maar ze kwam niet opdagen. Ze was het gewoon vergeten.
De volgende zaterdag had ze twee ritjes. Wij waren met de tweede rit heen gegaan en met de eerste rit weer terug gekomen. Op een gegeven moment werden we gebeld met de vraag of we al weer op de boot waren, want Therese was nog steeds niet terug gekomen om de tweede ploeg op te halen. Wat bleek, nadat ze ons had afgezet was ze naar huis gegaan, omdat ze dacht dat ze klaar was. Tweet, tweet, tweet..........

Het is anders dan vorig jaar, rustiger, alles is meer bekend. We zijn nog niet naar het strand geweest, maar we hebben wel op woensdag de 'hamburger avond' bij Bistro du Paris ontdekt. Alle hamburgers voor $8 en wijn voor de helft van de prijs. Niet alleen veel zeilers, maar ook veel lokale eilandbewoners komen hier op af. Het is erg gezellig en je leert er heel veel nieuwe mensen kennen.