Voorlopig zonder titel

De nieuwe windvaan is gearriveerd. Het had nog enige voeten in de aarde om hem daadwerkelijk te krijgen maar uiteindelijk is het gelukt.
Doordat wij een jacht in transit zijn -dus gewoon tijdelijk op bezoek in Bonaire- hoeven wij hier in principe geen invoer rechten te betalen. Door een administratieve fout bij de vervoersmaatschappij moesten wij deze invoer belasting toch betalen.
Ik heb bezwaar aangetekend tegen de betaling van het bedrag, maar men kon er helaas niets meer aan doen. De windvaan was, weliswaar met het verkeerde formulier, ingevoerd en bevond zich daardoor dan ook in het 'vrije verkeer'. Voor klachten moest ik mij maar wenden tot het belastingkantoor.
Op het belasting kantoor probeerden ze mij weer terug te sturen naar de vervoerder omdat daar de fout gemaakt zou zijn. Daarbij kwam, dat wanneer ik officieel een teruggave procedure wilde starten, het zeker zes weken tot zes maanden zou duren voordat dit in behandeling genomen zou worden. Uiteindelijk zou het dus voor iedereen gemakkelijker zijn als ik het hier maar bij zou laten. Nou, niet dus!

De oude en de nieuwe

Na een aantal pittige gesprekken met een douane ambtenaar en overleg met een afdelingshoofd had men toch een oplossing gevonden. Hoe ze het gedaan hebben weet ik niet maar ik kon bij de vervoerder mijn geld terug gaan halen. Het ging weliswaar, 'slechts' om een bedrag van U$28,50 Maar toch....

Nu alleen nog even een goed moment afwachten om hem weer in het topje van de mast te plaatsen.

Vliegende Flamingo's zie je niet zo vaak

Ondertussen hebben we nog even spontaan een BBQ georganiseerd op Klein Bonaire. Meestal gaan we op woensdag avond met een hele club zeilers eten bij Bistro du Paris. Dit is de zogenoemde 'Hamburger night'. Alle hamburgers kosten dan U$8 i.p.v U$14 en de drankjes zijn half geld. Doordat het op woensdag altijd erg druk is bij Bistro du Paris, gaat er ook nog wel eens het één en ander mis. Veel zeilers vonden het dan ook niet meer zo leuk om daar naar toe te gaan. Wij hebben toen het voorstel gedaan om dan nog maar een keer te gaan barbecuen op het strand, wat door iedereen met open armen ontvangen werd.

De buiten keuken van Bob van de Burfish

Hanny van de Jonas

We maken het zo gezellig mogelijk. 

Ria en Peter van de Helena, uit de Buyshaven -onze thuis haven- te Enkhuizen

Al die zelfgemaakte gerechten vonden gretig aftrek

Deze lust ook wel wat

Volgende week woensdag gaan we met de hele club, zwemmen naar Klein Bonaire en knopen er dan gelijk een uitgebreide, zelfgemaakte, lunch aan vast. Op deze manier combineren we het nuttige met het aangename.

Het zijn niet alleen de weekenden hoor

Oké, nu denken jullie natuurlijk dat wij alleen maar feesten en beesten, maar niets is minder waar.

We drinken ook water en fris...

Laten we voorop stellen dat het 'grote genieten' prioriteit heeft, maar er moeten natuurlijk ook nog dingen gedaan worden op en aan de boot. 

De windvaan is al een tijdje kapot en moet vervangen worden. Nadat we deze uit de mast gehaald hebben, met hulp van Gerard van de Sylfer, bleek hij echt 'overleden'. De nieuwe is onderweg en die hopen we komend weekend te mogen monteren.

Ook zijn we in gesprek met een aantal partijen over het installeren van een spinnaker boom. Hier zijn we nog niet helemaal uit maar e.e.a wordt wel steeds duidelijker. 

Schoonmaken en schoonhouden is natuurlijk een dagelijks terugkerend ritueel.

Michel aan het 'werk'

De veer van de douche kop is gebroken en op het hele eiland is geen vervangende veer te vinden. 

Helaas is de afgebeelde veer te klein

De Diva2Diva cabrio hebben we inmiddels weer schoon en vol getankt ingeleverd, dus nu moesten we op de fiets op zoek naar zo'n veer. Puf puf, is dat even trappen ;-))

We lezen ons alvast in, voor Colombia, Panama en de Stille Oceaan. 

We worden er stil van. Het duurt nog wel even maar op één of andere manier gaat de tijd razendsnel.

Leuke ontmoetingen

Het tweede weekend van juli is mijn broertje Michel, die op Curaçao woont, overgekomen.

In eerste instantie had hij hier ook nog wat zakelijke besprekingen, maar doordat hij zijn vlucht gemist had, ging dat niet door. Alle tijd dus om bij te praten, te borrelen, lekker te eten, te roddelen, brainstormen over bloggen versus vloggen en nog wat van dat soort zaken.

Ook nu bood de Diva2Diva cabrio uitkomst. Het is voor Michel alweer enige tijd geleden dat hij op Bonaire was, een rondje over het eiland vond hij wel leuk.

Zoutpannen, slavenhuisjes, flamingo's, kitesurfers en windsurfers, we hebben ze allemaal weer gezien. 

Michel ging zondagavond weer naar huis. Terwijl wij hem wegbrengen naar de luchthaven -Flamingo AirPort- komt juist de KLM bemanning, die net geland is, naar buiten. We zijn dan natuurlijk altijd benieuwd of we bekenden zien. Ja wel, Mariette Heck, onze leeftijd, min of meer zelfde lichting, wat een verrassing.

Dinsdag borrelen op de Acapella. Gezellig!

Juli 2016

De maand juli heeft dit jaar 5 weekenden, 5 vrijdagen, 5 zaterdagen en 5 zondagen. Dit is een verschijnsel dat ééns in de 800-zoveel jaar voorkomt. Deze maand is dus echt bijzonder.

Ieder jaar op 1 juli, vieren wij Ellen dag. Op deze dag doen we (doet Martin zonder morren) alles wat Ellen leuk vindt. 

We zijn in de Diva2Diva cabrio gaan toeren en hebben heerlijk geluncht, met onze vrienden Lies en Gerard bij Jibe City, een leuke strandtent hier op Bonaire. 

2 juli kregen we bezoek. Marjan Graveland, een KLM collega die we al jaren kennen, had een 24 uurs stopje op Bonaire. Een koffie afspraak was gauw gemaakt en aan boord van de Acapella hebben we gezellig bijgepraat. Nu zijn we  weer helemaal op de hoogte van elkaars wel en wee. 

Marjan kent ons een beetje en bracht een heerlijk drankje mee

Diezelfde middag hadden we ook een 'dinghy drift' georganiseerd. Een wat....?

Je bindt een aantal rubberbootjes aan elkaar, je laat je gewoon drijven -driften- en je ziet wel waar je uitkomt. Iedereen had -uiteraard- iets te drinken bij zich en wat te snacken. Aan het eind van de tocht spraken we niet meer over een 'dinghy drift' maar over een 'drinking drift'.

Ook baby Willi, was van de partij

Op de één of andere manier waren we zondag 3 juli, 'moe'. Deze dag hebben we gebruikt om te luieren, niets te doen, bij komen van alle beslommeringen op de boot. Heerlijk, een beetje lezen, zwemmen, dom voor jezelf uitkijken enz. 

Wat is het toch leuk.......

.....om lieve vrienden te hebben en te ontmoeten.

Collega Jessica Croes bracht een flitsbezoek van 24 uur aan Bonaire en kondigde dit aan. Een bezoek aan de Acapella mocht niet ontbreken. Heel gezellig.

.....om weer te mogen studeren.

Volgende week gaan we aan een 'Advanced' duikcursus beginnen. We moeten dus weer met ons hoofd in de boeken. De cursus bestaat uit een diepe duik, tot 30 meter, navigatie oefeningen, gewicht en balans oefeningen, een wrakduik en een nachtduik.

.....om met een hele club naar de 'Hamburger Night' te gaan.

Iedere woensdag zijn de hamburgers bij Bistro du Paris halve prijs. Meestal gaan we hier met een hele club naar toe.

.....om een vriendin te hebben die zomaar haar auto uitleent.

Anita Hes van Diva2Diva gaat een dag of 10 naar Nederland en wij mogen, al die tijd, haar Volkswagen cabrio lenen.

.....om te weten dat je een zeezwerver bent, maar er niet zo hoeft uit te zien.

Keurig gelakte teennageltjes. Zo kun je weer voor de kramen langs.

.....om met zeven dinghy's op zoek te gaan naar de Ostracods.

Twee tot vijf dagen na volle maan, drie kwartier na zonsondergang vindt er een bijzondere attractie plaats onder water. De Ostracods, minuscule kreeftachtige diertjes, planten zich dan voort. Door middel van bioluminiscentie lokken ze soortgenoten. Het is een hele aparte ervaring om in het donker tussen ontelbare knipperlichtjes te zwemmen.

.....om te weten dat je moeder hele lieve vrienden heeft, die haar redden wanneer haar keuken dreigt onder te lopen. Dank je wel Mark en Manon!

....dat op zondag, bij het ontbijt ritueel, een gekookt eitje hoort.

en een bakje fruit.

.....om te weten dat we het nog steeds enorm naar ons zin hebben.

Dit heeft even niets met zeilen te maken

Vandaag heb ik voor het eerst in mijn leven iets gedaan, waarvan ik nooit gedacht heb dat ik het ooit zou doen.

Het leuke van alles is, dat het ook nog reuze interessant was. 'Vogels kijken, bird watching'.

Chileense Kievit

Op voorstel van Lies van de Sylfer hebben we ons ingeschreven voor een vogel excursie, die één keer per maand georganiseerd wordt door Stinapa (Stichting Nationale Parken Bonaire).

De wandeling naar een zoet water bron, waar volgens de kenners heel veel bijzondere vogels te zien zijn, stond onder leiding van de kersverse directeur van Stinapa, Herman Sieben.

We hadden gedacht dat we met z'n vieren zouden zijn, maar er waren zeker wel 20 man. Allemaal ervaren vogelaars. 

Herman wist heel veel te vertellen over de lokale vogeltjes. Helaas ben ik het meeste alweer vergeten of heb het eigenlijk gewoonweg niet geregistreerd, maar ondanks dat, was het zeer interessant en uiteindelijk reuze gezellig. 

Yellow Wabler

Na afloop hebben we nog een lekker biertje genomen met Lies en Gerard op de pier bij Karel's. 

Dingen die wel weer met zeilen te maken hebben was een gezamenlijke BBQ op Klein Bonaire. We zijn alle boten in de baai langs gevaren om te vragen of ze zin hadden in een BBQ. Iedereen reageerde zeer enthousiast. Iedere deelnemer moest iets te eten en drinken mee nemen voor zich zelf maar ook een gerecht om te delen. Het werd een variëteit van stokbrood met kruidenboter, worsten, diverse salades en toetjes. 

Uiteindelijk hadden we bemanningen van 11 boten die mee deden. Noren, Zweden, Amerikanen, Oostenrijkers, Portugezen, Duitsers en natuurlijk een clubje Nederlanders. Dit is een prima  manier om je (tijdelijke) nieuwe buren te leren kennen. 

Geacclimatiseerd

Er staat een lekker briesje in de baai, het is een beetje bewolkt en de temperatuur ligt rond de 30° C. Door de constante wind is de gevoels temperatuur heerlijk, maar krijgen we het toch te warm, dan brengt een duik in het heldere water direct verkoeling.

Het monster van Bonaire? Nee, Ellen test een nieuw soort duikmasker 

De wind en de zon zorgen voor een optimale stroomvoorziening. De watermaker draait twee tot drie uur per dag waardoor we dus ook een overvloed aan douche- en drinkwater hebben. 

Toen we hier in 2013 voor het eerst kwamen met de boot, hebben we bij Van den Tweel (Albert Heyn) supermarkt kunnen regelen dat ze twee keer in de week een gratis busje laten rijden t.b.v de zeilers. Nu in 2016 rijdt dat busje nog steeds op dinsdag- en vrijdagmiddag om 17.00 uur. Het is niet alleen praktisch, dit gratis vervoer,  maar het is ook een sociaal middel, want je leert tijdens dit busritje weer andere zeilers kennen.   

Wij zijn inmiddels helemaal geacclimatiseerd. De boot is weer tip top in orde. De kapotte elektromotor van het voorzeil is vervangen en de mast is opnieuw getrimd . Ook deze keer had het wat voeten in de aarde voordat de tuiger daadwerkelijk kwam opdagen, maar uiteindelijk heeft hij goed werk verricht.

Lelle de tuiger heeft de mast weer optimaal getrimd

We liggen hier met onze goede vrienden, Rudi en Marijke van de Lizzy en Gerard en Lies van de Sylfer.

Aankomst van de Sylfer van uit Puerto Rico

De afgelopen twee weken hebben we kennis gemaakt met de bemanningen van de Hagar, Sipko en Angelique, Sea-ya met solozeiler Rudi en de Estrella met Alko, Roos en hartenbreker Kian van 1 jaar.

Borrel aan boord van de Acapella

We zwemmen veel (Martin is in training om weer naar Klein Bonaire te kunnen zwemmen), we duiken, we borrelen en we zijn ons al langzaam aan het voorbereiden om straks richting Colombia te gaan.

Een gedeelte van de BBQ was overboord gevallen, gelukkig heeft Ellen alles weer opgedoken