Mister KLM

We hadden al over hem gehoord en natuurlijk ook al over hem gelezen. Mister KLM

Bij de scooterverhuur stond hij plotseling achter ons maar voordat we een woord met hem konden wisselen was hij alweer verdwenen.

We zaten op de boot en plotseling zagen we hem over de boulevard rijden.
Als een volleerd Paparazzi ging Ellen gelijk met de camera in de weer om hem op de gevoelige plaat vast te leggen. Helaas, voor een goed resultaat was hij alweer te ver weg.

De volgende dag, bij Spice Beach zagen we hem weer. Martin knoopte een gesprekje met hem aan en het werd reuze gezellig.

Ellen kon het niet laten, ze moest en ze zou het vragen:..........................
                "Mogen we met de scooter op de foto?"

Daar was geen enkel bezwaar tegen, we konden zelfs de sleutel krijgen als we dat wilden.

Mister KLM.

"Joepie S"

Joepie, onze lieve vriendin Caroline heeft bij de eerste de beste gelegenheid die ze had een Bonaire aangevraagd en gekregen "Ik kom eraan!!!!!"

Wat heerlijk om haar weer te zien. Natuurlijk hebben we contact, maar via skype, whatsapp en andere communicatie middelen is het toch anders.

Caroline bood direct aan om als "Joepie S" te fungeren. Het maakte haar niet uit wat we nodig hadden. "Laat het maar opsturen, ik zorg wel dat het goed komt". Sssshit, zelfs de postbode bij haar in het dorp begon zich al af te vragen of hij zich zorgen moest gaan maken om zijn baan. 'Is dit niet een beetje veel van het goede?', vroegen wij ons af.  De UPS service van Caroline werkt voortreffelijk. Een tijdschrift, een doos Nespresso, lenzen, een nieuwe schroef voor de rubberboot,  ga zo nog maar even een tijdje door, het kon niet op.

De 48 uur met Caroline waren een feest maar ze vlogen voorbij. Heerlijk kletsen, borrelen, eten, op de scooter naar Jibe, looking for Mister KLM, roddelen, het hield niet op.

Helaas, veel te snel moet je dan alweer afscheid nemen maar gelukkig half september is ze er weer. Dan op vakantie samen met haar man Willem Jan.

Duiken

Op Bonaire heb je maar liefst meer dan 100 duikplekken. Een aantal daarvan zijn alleen toegankelijk met een boot maar de meeste kun je gewoon vanaf de kant bereiken.

Wij hebben sinds onze komst op Bonaire, 11 duiken gemaakt. Sámen, met een groep, vanaf de kant, vanaf de boot en natuurlijk onder de Acapella.

Bonaire staat in de top 5 van de wereld duikresorts

Martin heeft haaien gezien maar daadwerkelijk zwemmen met een schildpad is toch van een andere orde.

 

 

 

 

 

Vooraankondiging

De Acapella ligt inmiddels op het Spaanse Water, een prachtige baai in Curaçao.
Op Bonaire hebben we met weemoed afscheid genomen van de Reijndorpjes uit Amstelveen, André, Anja, Lorenzo en Orlando. De vakantie zat er op en ze moesten weer naar huis.

Samen met Marco en Janny zijn we via Klein Curaçao naar het Spaanse Water gevaren. Zij hebben hun intrek genomen in het Renaissance Hotel. We hebben nog gezamenlijk ingeklaard bij douane en immigratie en daarna kwam ook hier het onverbiddelijke afscheid.

Wij zijn weer terug op de boot en genieten even van de rust en de stilte. Natuurlijk gaan we ook hier op Curaçao weer allerlei familie en vrienden ontmoeten maar eerst maken we even pas op de plaats.

Het Blog moet nodig bijgewerkt worden, de foto's uitgezocht, bewerkt en gesorteerd. Teksten moeten worden geschreven en daar moeten foto's worden bij gezocht. Naast alle andere plannen en werkzaamheden die we hebben voor Curaçao nog voldoende werk.

De blogjes komen er aan.
"Duiken", "Joepie S", "Mister KLM", "Weer onderweg", inspiratie genoeg.
Nog heel even geduld en dan zijn we weer 'up to date'.

Er is nog één blog in de maak en dat heet: "Proletarisch winkelen".
Ellen is het er nog niet mee eens of ik dat wel of niet moet publiceren. We wachten het af.

Door het vroegtijdig vertrek naar Curaçao komt er van mijn deelname aan de kookwedstrijd die de 23e bij Van den Tweel gaat plaatsvinden dus niets terecht.
Helaas?! ;-) ;-(

Feestvarkens en andere zaken

Het is al weer een tijdje geleden dat we een berichtje geplaatst hebben.
We zijn ook zóóóóóóóóó druk met al het bezoek van familie en vrienden en natuurlijk onze andere bezigheden dat er voor bloggen weinig tijd overblijft ;-)(

Bij deze dan ook maar even een update over de afgelopen week.

Na de verrassings actie van Marco en Janny maakten we ons op voor het vakantie bezoek van André- de broer van Ellen- met vrouw Anja en zoons Lorenzo en Orlando. Zij kwamen vrijdagavond aan met de KLM.

Het toeval wilde dat Janny die vrijdag jarig was maar doordat ze met een duikcursus bezig is hier geen aandacht aan wilde besteden. Eigenwijs als we zijn, zijn we toch in de middag snel nog even naar hun appartement gegaan om haar te feliciteren.

Mijn zus Marianne is ook op 2 augustus jarig dus hier hebben we al twee feestvarkens te pakken!

De volgende dag waren we uitgenodigd bij de Lizzy waar we Marijke's verjaardag uitgebreid gevierd hebben.

Dat was feestvarken nummer drie en nummer vier is Henk van Egmond die op deze derde augustus 50 is geworden.  Hier houden we het voorlopig bij.

Zondag lekker gegeten bij André en Anja die een prachtig huis aan de kust gehuurd hebben.

 

Mijn vaste klusdag op maandag heb ik maar verplaatst naar woensdag want op maandagochtend mochten we onze vriendin Natascha ontvangen die hier op vakantie is.

 

Maandagmiddag stond in het teken van de voorbereidingen voor onze duiktocht op dinsdag.
Het was al een tijdje in de planning om met een aantal mensen te gaan duiken bij Slagbaai. Dit is aan de noordkant van Bonaire en niet direct een plek waar je snel naar toe gaat. Met de auto moet je door het Nationale Park en ben je algauw anderhalf uur onderweg voor dat je er bent.
Met vijftien man hebben we daarom een "duikboot" gecharterd om ons daar naar toe te varen. Dan ben je ook wel een tijdje onderweg maar je kunt de tijd die je vaart gezellig doorkomen met elkaar.

Menno de schipper van de boot is tevens gecertificeerd Lionfish jager. De Lionfishes zijn ooit ontsnapt uit een aquarium in Miami. Aangezien ze hier in de Caribische zee geen natuurlijk vijanden hebben is de populatie enorm uitgebreid. Ze hebben enorme giftige stekels en het zijn "alles eters". Ze spreken hier echt over een plaag en men probeert de toename onder controle te krijgen. De Lionfish nadat hij is ontdaan van zijn stekels goed eetbaar en Menno had dan ook een paar prachtige filetjes voor ons gesneden. Een witte vis die erg lekker van smaak is.

De meningen zijn er over verdeeld maar ik meen drie Reefsharks gezien te hebben maar anderen beweren dat het Tarpoons waren. Ik weet het niet en houd het dan maar op de haaien. Dat doet het altijd goed tijdens het Happy Hour.

In ieder geval, nadat we twee fantastische duiken hadden gemaakt kwamen natuurlijk de lekkere hapjes en drankjes boven water.

Een tropische verrassing.

In plaats van bij Jibe City zitten we deze zondagmiddag bij Spice Beach. Het is een heerlijke rustige middag. Lies en Gerard zijn ook net gekomen. We zitten hier om dat er een band optreed, de Groove Department. We hebben hen gisteravond ook gezien bij Havana's een leuke jazz, annex lounge tent.
  
Plotseling ziet Ellen een bekend persoon lopen. "Dat kan niet", denkt ze maar even later ziet ze nog een ander bekend persoon lopen. Onze vrienden Marco en Janny lopen hier zomaar over het strand, op zoek naar ons.

Van de week hebben we nog contact gehad en gekscherend gezegd dat ze het vast heel erg leuk zouden vinden hier op het eiland en nu,..... nu zijn ze hier.

De verrassing is compleet, echt een tropische verrassing.

Marco heeft zijn zaak verkocht en Janny heeft een sabbatical. Samen hebben ze eerst drie maanden een boot gehuurd in Turkije om eens te ervaren hoe dat is. Daarna hebben ze een fietstocht gemaakt van Hanoi in Vietnam, via Cambodja naar Bangkok. Tenslotte hebben ze drie maanden een camping gerund in Italië. Ze hadden nog wat tijd over en nu zijn ze hier op Bonaire om te leren duiken, bij te praten en te genieten. Leuker dan dit kan het bijna niet worden.

Wat hebben we deze week zo al uitgespookt..

Voor het eerst in weken regent het al de hele ochtend. Heerlijk. We hebben de regenflappen opgehangen en zitten lekker droog onder de zonnetent. Het doet me denken aan vroeger toen we met het hele gezin naar de camping gingen.

Vorige week zaterdag hadden we natuurlijk de zwemtocht. Uiteindelijk bleek het toch wel vermoeiend. Iedereen had er last van, in zo verre iedereen was zich er van bewust spieren te hebben die arbeid verricht hadden. Dit is weer een andere manier van watersport. Zondag hebben we het dan ook rustig aan gedaan. In plaats van 's ochtends op de fiets naar Jibe City hebben we lekker uitgeslapen en een beetje gerommeld op de boot. In de loop van de middag begon het toch weer te kriebelen en zijn we met de dinghy naar een strandje, 10 minuten verderop, gevaren. Daar hebben we heerlijk op een ligbedje een paar chardonnay's naar binnen gewerkt.

Maandag was natuurlijk onze klusdag. We proberen wel een beetje een normaal patroon te ontwikkelen opdat we, net als niet varende mensen, een redelijk vaste week indeling hebben, voor zover dat kan.......

Dinsdag met het busje naar de supermarkt en dinsdagavond 14 man op de boot voor het Happy Hour.

Wat we woensdag hebben uitgespookt weet ik niet meer. (Dit is vast geen goed teken ;-)) (Toch is het niet echt laat geworden met het Happy Hour)
                                   Gelukkig, Ellen weet het ook niet meer.

Donderdag hebben we met een heel koppel gedoken. Vlak voor de deur, oftewel vlak bij de boot, is een plek waar zeepaardjes zitten. Deze beestjes zijn vrij honkvast en je kunt ze dan ook bijna altijd op de zelfde plek vinden. Het was een erg leuke duik. Doordat ik vrij zuinig met mijn lucht ben omgegaan had ik nog een halve fles lucht over. Deze heb ik gebruikt om de onderkant van de boot schoon te krabben. Dit was hard nodig.

Hoe het komt weet ik niet maar op een of andere manier ben ik er toch weer ingetrapt.
Vrijdag met het busje naar Van den Tweel (A.H). Ze hebben daar goed en gratis wifi, eerst even zitten internetten en facetimen met Jacques en Akke van de Mathiba die zaterdag hun aankomst borrel hebben in Medemblik.
Op een gegeven moment kwam Marjorie informeren hoe het ging met het vervoer. Tegelijkertijd kwamen we in gesprek over koken en ik vertelde dat ik zulke lekkere saté kon maken. Toen had ze me te pakken!
Ieder jaar organiseren ze een kookwedstrijd in de Supermarkt en Marjorie vond dat ik wel mee kon doen. Tot mijn stomme verbazing, hoor ik mijzelf zeggen dat dat oké is. (Zal wel door haar mooie bruine ogen komen.....) Wordt vervolgd.......

                       Deze meneer werd binnengesleept door de kustwacht

Zachtjes tikt de regen tegen het dek. maar je hoort het nauwelijks, de motor staat aan om stroom te draaien en de watermaker loopt. Straks hebben we weer volle accu's en twee volle watertanks. Kunnen we voorlopig weer even vooruit. Ellen is aan het zwemmen in de regen en ik schrijf dit blog.

Life is good.

Morgen maar weer gewoon op de fiets naar Jibe.