We zeilen perfect. Tot nu toe hebben we alles gezeild.
De motor gebruiken we alleen maar om stroom te draaien
niet voor voortstuwing. Helaas moeten we iedere dag ongeveer
vijf uur stroom draaien voor 100% accu capaciteit.
Hiermee kunnen we dan weer 20 uur zeilen.
De wind komt mooi ruim van achteren in. Tot nu toe maken
we mooie daggemiddelden van 120 nm.
Inmiddels hebben we nog minder dan 300 nm voor de boeg.
Donderdag aankomen zou moeten lukken.
We zitten lekker in ons ritme en hebben, naast de dagelijks
bezigheden, ook nog tijd om rustig te lezen en te relaxen.
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
dinsdag 13 november 2012
maandag 12 november 2012
Sailmail naar de Kaap Verden, dag 3
Vanochtend om 11.00 uur zaten we, keurig, net even boven de
geschatte gemiddelde snelheid van 5 kn/uur.
We hadden op dat moment precies 248 nm afgelegd in 48 uur.
Wat doen we zo al de hele dag?
Allereerst zijn we bezig met zeilen en zeilstanden, dat gaat
de hele dag door. Afvallen, oploeven, reven, ontreven etc.
Ons wachtschema is drie uur op, drie uur af. 's Nachts slaapt
de een , de ander zit op wacht en dommelt afentoe weg.
Gelukkig hebben we een eierwekker ;-)
Iedere twee uur vullen we het logboek in.
(Waar zijn we, hoe lang nog, wat doet de wind,
hoe staan de zeilen, de barometer stand)
Via de marifoon proberen we contact te houden met andere
schepen. Iedere avond om 20.00 uur hebben we via de SSB
een radio-netje met een aantal schepen en personen aan de wal.
Het is een sociaal gebeuren maar je blijft ook op de hoogte
van ieders positie.
In onze "vrije tijd", lezen we wat, maken gastenvlaggetjes
alvast voor de Kaap Verden, bakken we brood, doen we
voorbereidingen voor het avond eten, werken het blog bij en
zitten dom voor ons uit te kijken.
De dagen vliegen voorbij. Ze zijn weliswaar ook erg kort.
Vanaf 19.00 uur is het aardedonker en doe je alleen nog maar
de noodzakelijke dingen. Rond 06.30 begint het weer te schemeren.
Op het moment van schrijven hebben we precies 275 nm afgelegd.
Nog 450 nm te gaan
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
geschatte gemiddelde snelheid van 5 kn/uur.
We hadden op dat moment precies 248 nm afgelegd in 48 uur.
Wat doen we zo al de hele dag?
Allereerst zijn we bezig met zeilen en zeilstanden, dat gaat
de hele dag door. Afvallen, oploeven, reven, ontreven etc.
Ons wachtschema is drie uur op, drie uur af. 's Nachts slaapt
de een , de ander zit op wacht en dommelt afentoe weg.
Gelukkig hebben we een eierwekker ;-)
Iedere twee uur vullen we het logboek in.
(Waar zijn we, hoe lang nog, wat doet de wind,
hoe staan de zeilen, de barometer stand)
Via de marifoon proberen we contact te houden met andere
schepen. Iedere avond om 20.00 uur hebben we via de SSB
een radio-netje met een aantal schepen en personen aan de wal.
Het is een sociaal gebeuren maar je blijft ook op de hoogte
van ieders positie.
In onze "vrije tijd", lezen we wat, maken gastenvlaggetjes
alvast voor de Kaap Verden, bakken we brood, doen we
voorbereidingen voor het avond eten, werken het blog bij en
zitten dom voor ons uit te kijken.
De dagen vliegen voorbij. Ze zijn weliswaar ook erg kort.
Vanaf 19.00 uur is het aardedonker en doe je alleen nog maar
de noodzakelijke dingen. Rond 06.30 begint het weer te schemeren.
Op het moment van schrijven hebben we precies 275 nm afgelegd.
Nog 450 nm te gaan
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
zondag 11 november 2012
Sailmail naar de Kaap Verden, dag 2
Vanochtend om 11 uur hadden we precies 115 nm afgelegd.
Dat is net even minder dan de geplande 5 mijl per uur
maar dat halen we vast nog wel in. Op het moment van schrijven
hebben we er totaal 154 nm op zitten. Nog 587 nm te gaan.
De uren rijgen zich aaneen. Je denkt in blokken. 's Nachts
slapen we in blokken van 2x3 uur. Overdag doen we dan nog
een paar hazeslaapjes en zo komen we wel aan acht uur slaap.
Het weer is geweldig. Overdag zitten we heerlijk in korte
broek in de kuip maar 's nachts koelt het behoorlijk af.
Zeilbroeken en mutsen komen dan weer te voorschijn om
het een beetje warm te houden. Heeft ongetwijfeld ook
met vermoeidheid te maken.
De wind is vrij stabiel en de verwachting voor de komende
dagen is dat de wind gaat afnemen. We wachten het af.
Voorlopig varen we lekker rustig naar het zuiden.
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Dat is net even minder dan de geplande 5 mijl per uur
maar dat halen we vast nog wel in. Op het moment van schrijven
hebben we er totaal 154 nm op zitten. Nog 587 nm te gaan.
De uren rijgen zich aaneen. Je denkt in blokken. 's Nachts
slapen we in blokken van 2x3 uur. Overdag doen we dan nog
een paar hazeslaapjes en zo komen we wel aan acht uur slaap.
Het weer is geweldig. Overdag zitten we heerlijk in korte
broek in de kuip maar 's nachts koelt het behoorlijk af.
Zeilbroeken en mutsen komen dan weer te voorschijn om
het een beetje warm te houden. Heeft ongetwijfeld ook
met vermoeidheid te maken.
De wind is vrij stabiel en de verwachting voor de komende
dagen is dat de wind gaat afnemen. We wachten het af.
Voorlopig varen we lekker rustig naar het zuiden.
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
zaterdag 10 november 2012
Sailmail naar de Kaap Verden dag 1
Vanochtend zijn acht Nederlandse schepen vertrokken richting de Kaap Verden.
Zes vanaf La Gomera en twee vanaf Tenerife.
Eentje, de Annalene, is inmiddels weer teruggekeerd naar La Gomera,
naar aanleiding van een gebroken giek.
Een ander schip, de Harmattan, meldde een bijna aanvaring met een walvis.
Na ons happy hour(tussen 17.00 en 18.00 mogen we twee wijntjes) hebben we
heerlijk nasi gegeten en in de kuip genoten van de zonsondergang.
De wind komt schuin van achteren en de zee is een beetje onrustig.
Inmiddels hebben we er 40 nm op zitten, nog 712 nm te gaan.
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
Zes vanaf La Gomera en twee vanaf Tenerife.
Eentje, de Annalene, is inmiddels weer teruggekeerd naar La Gomera,
naar aanleiding van een gebroken giek.
Een ander schip, de Harmattan, meldde een bijna aanvaring met een walvis.
Na ons happy hour(tussen 17.00 en 18.00 mogen we twee wijntjes) hebben we
heerlijk nasi gegeten en in de kuip genoten van de zonsondergang.
De wind komt schuin van achteren en de zee is een beetje onrustig.
Inmiddels hebben we er 40 nm op zitten, nog 712 nm te gaan.
-----
At 30-12-1899 0:00 (utc) our position was ??°??.??'N ???°??.??'E
----------
radio email processed by SailMail
for information see: http://www.sailmail.com
vrijdag 9 november 2012
Druk, druk, druk.
Onderweg van Gran Canaria naar Tenerife begaf de watermaker het (weer eens). Iedere keer kreeg ik een "System Blocked" melding. Na alle filters vervangen te hebben, alle aansluitingen gecontroleerd, de gebruiksaanwijzingen een x aantal keren door gelezen te hebben kwam ik er nog steeds niet uit.
Rob Wink, de importeur van Schenker watermakers gebeld. Hij houdt mij al de hele week aan het lijntje. Eerst moet dit doorgemeten worden, dan weer dat, vervolgens bedenkt hij weer iets anders. "Het kan niet, hij moet het doen" maar al met al doet dat apparaat het dus nog steeds niet.
Natuurlijk, het liefst wil je horen dat er ergens een draadje los zit en wanneer je dat vastgedraaid hebt is alles weer zoals het zou moeten zijn. Helaas.
Op een gegeven moment ben je er klaar mee. We zijn lekker naar Gomera, het één na zuidelijkste eiland van de Canarische, gevaren. Wat een prachtig eiland. Veel groen, ruige natuur maar ook een stukje beschaving in de vorm van goede wegen, grote supermarkten, mooie hotels e.d.
We hebben een autootje gehuurd, een spiksplinternieuwe Fiat Panda, 12km op de teller. Met één druk op de knop schoof het elektrische dakje open, werd het zomaar een semi cabrio.
We zijn druk met niets. Weerberichten bekijken, borrelen bij de buren, de watermaker en het reguliere onderhoud, water- en diesel tanken. Boodschappen doen (nog steeds) ter voorbereiding van de oversteek naar de Kaap Verden.
Morgen vertrekken we. Het is ongeveer 750 nm varen. Moet te doen zijn in zes dagen bij een gemiddelde snelheid van 5.5 knoop. Gaan we iets sneller dan doen we er vijf dagen over. Zou mooi zijn.
Wij vertrekken samen met de Ile du Nord.
Rob Wink, de importeur van Schenker watermakers gebeld. Hij houdt mij al de hele week aan het lijntje. Eerst moet dit doorgemeten worden, dan weer dat, vervolgens bedenkt hij weer iets anders. "Het kan niet, hij moet het doen" maar al met al doet dat apparaat het dus nog steeds niet.
Natuurlijk, het liefst wil je horen dat er ergens een draadje los zit en wanneer je dat vastgedraaid hebt is alles weer zoals het zou moeten zijn. Helaas.
Op een gegeven moment ben je er klaar mee. We zijn lekker naar Gomera, het één na zuidelijkste eiland van de Canarische, gevaren. Wat een prachtig eiland. Veel groen, ruige natuur maar ook een stukje beschaving in de vorm van goede wegen, grote supermarkten, mooie hotels e.d.
We hebben een autootje gehuurd, een spiksplinternieuwe Fiat Panda, 12km op de teller. Met één druk op de knop schoof het elektrische dakje open, werd het zomaar een semi cabrio.
We zijn druk met niets. Weerberichten bekijken, borrelen bij de buren, de watermaker en het reguliere onderhoud, water- en diesel tanken. Boodschappen doen (nog steeds) ter voorbereiding van de oversteek naar de Kaap Verden.
Morgen vertrekken we. Het is ongeveer 750 nm varen. Moet te doen zijn in zes dagen bij een gemiddelde snelheid van 5.5 knoop. Gaan we iets sneller dan doen we er vijf dagen over. Zou mooi zijn.
Wij vertrekken samen met de Ile du Nord.
woensdag 7 november 2012
Het is beslist niet saai
Na ons avontuur met de tonijn, waar de crew van de Waltzing Mathilda, als bewijs, een prachtige foto van heeft gemaakt zijn we op Gran Canaria terecht gekomen.
Samen met de Waltzing Mathilda en de Zeemuis een busje gehuurd om het eiland, in de stromende regen, te verkennen. Ondanks het slechte weer hebben we toch en erg leuke dag gehad die we hebben afgesloten met een bezoek aan Ikea en een diner in het lokale Wok restaurant.
Las Palmas de haven van Gran Canaria is tevens de vertrekplaats van de ARC. De Atlantic Cruising Rally is een jaarlijks terugkerend festijn voor oceaanzeilers. Officieel doen er, ieder jaar, zo ongeveer 250 schepen mee maar er vertrekken er, officieus, altijd zo'n 600. Op 25 november, weer of geen weer, vertrekt het wedstrijdveld voor de overtocht naar Barbados. De haven is enorm er kunnen 1200 schepen liggen. De ligplaatsen zijn relatief goedkoop alleen de te hanteren berekening zit ingewikkeld in elkaar. Je moet op de eerste dag van je verblijf, belasting betalen voor een maand.
Het maakt niet uit hoelang je blijft. Je betaald gewoon een maand btw. Naar mate je dus langer blijft liggen wordt het steeds goedkoper. In Nederland heeft men het wel eens over de auto als melkkoe, nou hier is dat dus de boot. Ze zeggen niet voor niets, "Je gaat het schip in".
Na Gran Canaria zijn we overgestoken naar Tenerife, waar we in een enorme regenbui aankwamen. We waren nat tot op het bot. Hier hebben we een Fiat Panda gehuurd en een hele dag over het eiland gescheurd. De vulkaan de Teide was letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt, 3700 m. De hoogste berg van Spanje. Helaas de top, die in de winter vaak besneeuwd is, lag helemaal in de bewolking. De rit er naar toe was prachtig.
Voor dat we 's ochtends de auto moesten inleveren hebben we nog even boodschappen gedaan bij de Lidl, alvast voor de oversteek naar de Kaap Verden en Suriname. Voorlopig hoeven we geen honger te lijden.
Las Palmas de haven van Gran Canaria is tevens de vertrekplaats van de ARC. De Atlantic Cruising Rally is een jaarlijks terugkerend festijn voor oceaanzeilers. Officieel doen er, ieder jaar, zo ongeveer 250 schepen mee maar er vertrekken er, officieus, altijd zo'n 600. Op 25 november, weer of geen weer, vertrekt het wedstrijdveld voor de overtocht naar Barbados. De haven is enorm er kunnen 1200 schepen liggen. De ligplaatsen zijn relatief goedkoop alleen de te hanteren berekening zit ingewikkeld in elkaar. Je moet op de eerste dag van je verblijf, belasting betalen voor een maand.
Het maakt niet uit hoelang je blijft. Je betaald gewoon een maand btw. Naar mate je dus langer blijft liggen wordt het steeds goedkoper. In Nederland heeft men het wel eens over de auto als melkkoe, nou hier is dat dus de boot. Ze zeggen niet voor niets, "Je gaat het schip in".
Na Gran Canaria zijn we overgestoken naar Tenerife, waar we in een enorme regenbui aankwamen. We waren nat tot op het bot. Hier hebben we een Fiat Panda gehuurd en een hele dag over het eiland gescheurd. De vulkaan de Teide was letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt, 3700 m. De hoogste berg van Spanje. Helaas de top, die in de winter vaak besneeuwd is, lag helemaal in de bewolking. De rit er naar toe was prachtig.
Voor dat we 's ochtends de auto moesten inleveren hebben we nog even boodschappen gedaan bij de Lidl, alvast voor de oversteek naar de Kaap Verden en Suriname. Voorlopig hoeven we geen honger te lijden.
dinsdag 30 oktober 2012
Onze eerste tonijn..........
viel helaas van het haakje.
Onderweg van Rubicon naar Morro Jable hadden we de hengel uit. Op een gegeven moment begint dat ding als een gek te ratelen en dan gebeurt precies datgene waar je eigenlijk heel erg bang voor bent. Je hebt beet en niet zo'n klein beetje ook, er zit een enorme vis aan de hengel.
De "jager in de man" is direct wakker en met veel pijn en moeite probeer ik het beest in te halen. Met iedere slag die de molen maakt groeit het "killersinstinct".
Plotseling loopt de molen vast. @#!!#+##$ heb je een peperdure hengel en dan nu dit! Dan maar op de hand verder. Centimeter voor centimeter komt het beest dichterbij. Hij spartelt, springt uit het water en vecht als een bezetene. Na een strijd van ongeveer twintig minuten heb ik hem bij de boot. Ellen staat klaar met het schepnet en net op het moment dat ik hem naar boven wil hijsen................ schiet hij van de haak.
Hij was ongeveer, en dat is geen visserslatijn, 50 à 60 cm lang en ik schat zo'n 10 à 15 kg. Deze ronde heeft hij gewonnen maar dit smaakt naar meer ;-))
Inmiddels zijn we op Gran Canaria aangekomen en liggen in de haven van Las Palmas. Na eerst een nachtje geankerd te hebben, toch maar besloten om in de haven te gaan liggen. Voor de komende dagen wordt er erg veel wind verwacht, dan lig je in de haven toch veel prettiger dan achter je anker.
Tijdens een wandeling door het dorp kwamen we onderstaand bord tegen. De verhoudingen worden dan toch wel weer even duidelijk.
We zijn best wel ver van huis.......
Onderweg van Rubicon naar Morro Jable hadden we de hengel uit. Op een gegeven moment begint dat ding als een gek te ratelen en dan gebeurt precies datgene waar je eigenlijk heel erg bang voor bent. Je hebt beet en niet zo'n klein beetje ook, er zit een enorme vis aan de hengel.
De "jager in de man" is direct wakker en met veel pijn en moeite probeer ik het beest in te halen. Met iedere slag die de molen maakt groeit het "killersinstinct".
Plotseling loopt de molen vast. @#!!#+##$ heb je een peperdure hengel en dan nu dit! Dan maar op de hand verder. Centimeter voor centimeter komt het beest dichterbij. Hij spartelt, springt uit het water en vecht als een bezetene. Na een strijd van ongeveer twintig minuten heb ik hem bij de boot. Ellen staat klaar met het schepnet en net op het moment dat ik hem naar boven wil hijsen................ schiet hij van de haak.
Hij was ongeveer, en dat is geen visserslatijn, 50 à 60 cm lang en ik schat zo'n 10 à 15 kg. Deze ronde heeft hij gewonnen maar dit smaakt naar meer ;-))
Zo ongeveer zag hij er uit.
Inmiddels zijn we op Gran Canaria aangekomen en liggen in de haven van Las Palmas. Na eerst een nachtje geankerd te hebben, toch maar besloten om in de haven te gaan liggen. Voor de komende dagen wordt er erg veel wind verwacht, dan lig je in de haven toch veel prettiger dan achter je anker.
Tijdens een wandeling door het dorp kwamen we onderstaand bord tegen. De verhoudingen worden dan toch wel weer even duidelijk.
We zijn best wel ver van huis.......
Abonneren op:
Posts (Atom)