woensdag 4 december 2013

Naar Puerto Rico

Aruba wordt iedere dag overspoelt met cruiseboot toeristen. Twee boten per keer, dat betekent zo'n 6000 gasten per dag, geen wonder dat het zo goed gaat hier op het eiland.
We hebben afscheid genomen van Gerard en Lies van de Sylfer. Zij staan nog even op de kant voor werkzaamheden en vliegen dan eerst naar Nederland. Wanneer we elkaar weer zien wachten we maar af.
Toeval bestaat niet want net op het moment dat we bij Lies en Gerard weggingen kwamen we Bojan Michiels van Kessenich tegen. Hij doet een delivery en gaat met de Elisa naar Jamaica. Bojan is de importeur van de Parasailor in de Benelux.
 
Op vrijdag 29 november om 09.00 uur zijn we van Aruba vertrokken om over te steken naar Puerto Rico. Een afstand van ongeveer 400 mijl.

De weer- en windverwachtingen waren goed, de wind zou gaan draaien van het Noordoosten via het Oosten naar het Zuidoosten en ook nog een beetje afnemen.
Nou een mooiere wind kun je je niet voorstellen als je naar het Noordoosten moet.
De wind bleef in de Noordoost hoek zitten en wij werden, ook nog door de stroming, afgedreven richting Ha├»ti, wat echt niet in de beurt ligt van waar we naar toe wilden. Nadat we ongeveer 50 mijl van onze koerslijn af lagen hebben we toch maar de motor erbij aangezet om al motorzeilend weer een beetje in de goede richting te varen.

Hoewel ik er normaliter weinig last van heb, was ik door de onrustige zee toch wel behoorlijk katterig geworden en wist de inhoud van mijn maag regelmatig de weg naar buiten te vinden.
Ellen plakt standaard, wanneer we een langere oversteek gaan maken, een anti-zeeziekte pleister achter haar oor. zij had dan ook gelukkig nergens last van.
(Als je wat kilo's wilt afvallen is dit een prima remedie hoor ;-))

Het was wel jammer want Ellen had heerlijk gekookt van te voren opdat we het tijdens het varen alleen maar even hoefden op te warmen.
Gelukkig de laatste dag was de zeeziekte over, kwam de wind uit de goede hoek en konden we heerlijk zeilen. Uiteindelijk zijn we 75 uur onderweg geweest. De helft van de tijd heeft de motor gedraaid en de andere helft konden we zeilend doen.
Bahia de Boqueron in Puerto Rico is een ruime baai met goede ankergrond. Het dorpje is klein maar je hebt er alles.
Met de taxi zijn we naar Mayaguez, een plaatsje verderop gegaan om aan de Amerikaanse douane- en immigratieformaliteiten te voldoen. Onze ambtenaar had er wel drie kwartier voor nodig om twee formuliertjes in te vullen maar uiteindelijk na het betalen van $19, kregen we met een glimlach een cruising permit die een jaar geldig is.
Wel moeten we iedere keer als we naar een andere baai of haven gaan, dit melden via de telefoon.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten