zondag 21 februari 2021

Groeten uit Nieuw Zeeland


Op de ferry naar Waiheke

Het is alweer veel te lang geleden dat we onze laatste belevenissen met jullie gedeeld hebben. Op het moment zijn we heel druk bezig met het verlengen van onze visa. Veel papieren invullen, brieven schrijven, gesprekken voeren. Iedereen is best bezorgd, want op 25 februari lopen onze interim visa af. We hebben allemaal heel veel redenen om te blijven. Cycloon dreiging in de Pacific, de Pandemic, de grenzen van de meest omliggende landen zijn gesloten, dus waar moeten we naar toe....

Artikel in de lokale krant

Ondertussen genieten we van alle dingen die hier wel kunnen en mogen. Feestjes met kerst en oud op nieuw. Met BEN, onze campervan, op reis over het Noord eiland, een trouwerij van vrienden in het bos, muziek en natuurlijk klussen op de boot.

Kerst met levende muziek bij Naylene in de tuin

We hebben de hele maand januari gebruikt om een 'rondje' te rijden op het Noord Eiland. Vanuit onze marina in Whangarei zijn we via de Oost kust afgezakt naar het zuiden om via de West kust weer omhoog te rijden. 

Gereden route

Onze eerste lange stop was in Auckland waar we, zolang als we wilden, het huis van Barry en Jacqui -twee nieuwe boot vrienden- mochten gebruiken. Zij waren toch aan het varen en het huis stond leeg. Er was een beheerder, Christine, met wie we ook goed bevriend zijn geraakt.

Op het balkon bij Barry en Jacqui

Het huis stond in Half Moon Bay en van daar uit konden we heel gemakkelijk met de ferry overal naar toe. Eerst naar Waiheke Island, dat bekend staat om zijn prachtige baaien en weelderige wijngaarden. We hebben daar een autootje gehuurd en de hele dag rond gereden. Op deze manier zie je toch meer dan wanneer je daar met je eigen boot naar toe gaat. We gaan er nog wel een keer naar toe met de Acapella maar dan om lekker te genieten van de mooie baaien en het heldere, maar koude water.

Waar gaan we naar toe

Aangezien de prestigieuze America's Cup zeilwedstrijden nu in Auckland gevaren worden, wilden we dit spektakel niet missen. Met de ferry van 10 uur zijn we vanuit Half Moon Bay overgestoken en stonden gelijk midden in het centrum van de stad, naast het America's Cup Village. We hadden het geluk dat de Luna Rossa net vertrok. Geweldig om te zien.

In het America's Cup village

Er staan twee zeil simulatoren op het terrein en we konden het natuurlijk niet laten om een kijkje te nemen. Anna een zeil vriendin werkt in het AC village als hostess op één van de super jachten en ook daar werden we uitgenodigd om aan boord te komen. Kijke kijke, nie varen. De champagne bar van Mumm was nog niet open, maar we mochten er wel foto's maken. Het was een hele leuke dag.

Vervolgens stond Coromandel op het programma , een prachtig bos- rots- en grotrijk gebied aan zee, waar veel te doen is. Buiten het stadje Coromandel heeft geoloog Barry Brickell, als hobby in 32 jaar tijd een spoorlijntje aangelegd, compleet met een smalspoor trein en wagonnetjes. Een geweldige attractie voor jong en oud.

Even verderop aan de kust ligt Whitianga, waar onze vrienden Alco, Rozemarije en hun zoontje Kian wonen. Zij hebben net een prachtig stuk land gekocht, waar ze komend jaar een huis op gaan bouwen. Na een hele gezellige middag, met een rondleiding over het perceel en als afsluiting een heerlijk lunch zijn we weer verder getrokken.

Met een kleine jetboat bezochten we Cathedral Cove. Dit is één van Nieuw Zeelands meest bezochte bezienswaardigheden. Langs deze kust vind je heel veel prachtige, indrukwekkende grotten, blowholes en rotspartijen.

Doordat de toeristen dit jaar wegblijven vanwege de Covid-19, is het overal heerlijk rustig. Op de campings en alle andere overnachtings plekken is altijd plaats voor onze BEN-van. We komen veel Nieuw Zeelanders tegen, op vakantie in eigen land en we maken veel nieuwe 'vrienden'. Als ze horen dat wij uit Nederland komen, hebben ze allemaal wel een vriend, familielid, collega of bekende die ooit uit Nederland gekomen is. We krijgen spontane uitnodigingen en voelen ons echt welkom.

TiTi radio

De route langs de oostkust was spectaculair. Via afwisselend betaalde vakantie parken en gratis kampeer plekken bereikten we Napier. Een art deco stadje dat in 1931 door een aardbeving totaal verwoest werd. 

BEN, uit 1997 met bijna 400.000 km op de teller

Napier is weer uit de puinhopen herrezen en de prachtige art deco architectuur is bepalend geweest voor de opbouw van de stad na de aardbeving, maar ook voor de huidige charme van het stadje.

Hawkes Bay even verder naar het zuiden is beroemd om zijn fruit, groente en wijnmakerijen. Natuurlijk konden we het niet laten om bij een aantal wijngaarden een 'winetasting' te doen. 

(Op de een of andere manier zijn de door ons geplaatste video's niet zichtbaar op een telefoon. Op een IPad/tablet of PC kun je ze wel gewoon zien. Hierom plaatsen we naast de filmpjes ook een directe link naar YouTube, waar je ze dan eventueel rechtstreeks kunt bekijken. Sorry voor het ongemak, het is een beetje omslachtig, maar dit is een probleem dat door Blogger opgelost moet worden.)

Directe link naar ons YouTube filmpje: https://youtu.be/-sHzvf8Ncf0 "On the road again 1"

Vervolgens steken we dwars door het land in de richting van de westkust, naar het stadje Manganui alwaar we op de rivier een jetboat, hike en kano tocht maken. Lees hierover meer in ons volgende blog.

NB: Op het moment van publiceren hebben we allemaal een automatische visum verlenging van twee maanden gekregen. We kunnen in ieder geval tot 25 april blijven. 


 

zaterdag 26 december 2020

Weer terug in Whangarei

Samen met Sheryl Mai, de burgemeester van Whangarei

(Op de één of andere manier zijn de door ons geplaatste filmpjes en video's niet zichtbaar op een telefoon. Op een iPad/tablet en/of PC kun je ze wel gewoon zien. Daarom plaatsen we naast de filmpjes ook nog een directe link naar YouTube, waar je ze dan eventueel kunt bekijken. Sorry voor het ongemak, het is een beetje omslachtig, maar dit is een probleem dat door blogger opgelost moet worden)

Na een maandje heerlijk gevaren te hebben, zijn we weer terug op het honk, waar we gelijk met de neus in de boter vielen. 

Door de gezamenlijke marinas in Whangarei wordt ieder jaar, rond de kerst, een verlichte boten wedstrijd georganiseerd. Alle boten word gevraagd om hun boot met vlaggen, kerstverlichting en andere versierselen op te tuigen. Niet in de arrenslee, maar met een boot maakt de kerstman samen met de burgemeester een ronde door de havens om de versierde en verlichtte boten te beoordelen. Uiteindelijk krijgt iedere deelnemende boot een prijs. Zo ook, Acapella. (zie foto boven)

Vorige maand zijn we vanuit Whangarei naar Great Barrier Island vertrokken. Dit ligt ongeveer zeven uur varen (45nm) uit de kust. Het bestaat uit diverse eilandjes met allemaal zeer beschutte baaien. Die beschutting heb je wel nodig, want het weer kan hier vrij onbestendig zijn. Dat was het ook. De ene dag is het prachtig weer en de volgende dag komt de wind met 30 tot 40 knopen over de heuvels gieren. De ene keer uit het noorden en de volgende dag weer uit het zuiden. Je moet dus echt wel een baaitje zoeken weer je van meerdere kanten beschermd ligt.

Op Great Barrier Island is niet echt veel te beleven. Het staat vooral bekend om de prachtige wandelingen die je er kunt maken. Nou ben ik (Martin) niet zo'n wandelaar -eerlijk gezegd vind ik er helemaal niets aan-  maar er waren hier een paar hikes, die zelfs ik de moeite waard vond.

Op GBI kwamen we Hans en Sonja van de Ikinoo tegen, ook een Nederlands stel. Hans is een echte wandelaar en een visser. Hij had het heerlijk naar zijn zin daar. Hans had flink wat vissen gevangen en we werden bij hen op de boot uitgenodigd om Fish & Chips te komen eten. Heerlijk. Een paar dagen later hebben we samen een dagje een auto gehuurd om het eiland te verkennen. Het heeft eigenlijk maar één weg, met wat afslagen naar diverse baaien.

In één van de baaien waar we lagen, zagen we plotseling een aantal Orca's langs de boot zwemmen. Nu is de water temperatuur nog niet echt uitnodigend om zelf al te gaan zwemmen, maar nu helemaal niet meer. De grootste Orca was toch al gauw een meter of 7 lang en ze worden daar regelmatig gezien.

Onze huurauto

Eén van de redenen om te gaan varen was om alle apparatuur weer eens te testen. We hebben tenslotte al een jaar lang stilgelegen. De watermaker werkte direct super, de opnieuw afgestelde verstaging stond goed en hoefde niet bijgesteld te worden. De stuurautomaat had wel wat kuren, maar nadat we het gyro kompas opnieuw gekalibreerd hadden, was dit euvel ook verholpen. 

Bij zeilen hoort ook weer zelf brood bakken. 

Het 'Lazy Loupan' beslag. Zonder kneden, alleen stretchen met een vork  
Het resultaat, een overheerlijk vers brood, zo uit de oven

Natuurlijk nog een belangrijke reden: "Zouden wij nog weten, hoe je moet zeilen?" Gelukkig wel, we waren het nog niet verleerd ;-))

Vakantie op Great Barrier Island video (voor You Tube link) klik hier

We waren ook van plan om nog een aantal andere eiland groepjes, hier voor de kust te verkennen, maar door het onbestendige weer is dat er niet van gekomen. Daar boven op kwam, dat de Easy Street Band belde met het verzoek of ik kon komen spelen. Natuurlijk, altijd, ook nog betaald, helemaal leuk.

In de Town Basin Marina hebben een aantal dames een kookboek samengesteld. Allemaal heerlijke en gemakkelijke recepten, met ingrediënten die iedere boot wel aan boord heeft. Er staan ook twee recepten van Ellen in. 

Appetizers Afloat the video (voor YouTube link) klik hier

Het boek werd afgelopen week officieel gepresenteerd en voor de  Book Launch Party werd muzikale omlijsting gevraagd. Daar konden we natuurlijk ook geen 'nee' tegen zeggen. 

Eenmaal weer terug in de haven, pikken we het 'gewone' dagelijks haven leven zo weer op. Happy hours, afscheid party's, spelletjes met overige haven bewoners en natuurlijk de nodige klusjes.

Ellen, Cindy, Marjolein

Afscheid party van de Otter2. Jean en Marjolein vertrekken vanuit NZ om via Patagonië naar Europa terug te varen. 

Tijd om de slaapkamer op te knappen

Ook het matras in de achterhut werd opnieuw bekleed

Spelletjes middag

Mexican train, een domino spel. Erg populair onder de zeilers

En..... er is natuurlijk altijd tijd voor gekkigheid.

We zouden het zo nog een keer over doen. Wie weet ;-))

Natuurlijke wensen wij iedereen die dit leest hele fijne feestdagen, een gezond en avontuurlijk 2021 toe. 






zondag 29 november 2020

Vakantie in NZ op de boot


Ook de zwemvesten worden getest

Aangezien de hele wereld nog steeds op slot zit, gaan we maar genieten van het varen in NZ. De afgelopen maand heeft volledig in het teken gestaan van muziek en de boot vaarklaar maken. Het plan is om een paar weken langs de oostkust te varen, bij eilandjes te ankeren en te genieten van de vrijheid. Het zijn allemaal dagtochtjes, dus geen 'nacht stress'.

Acapella uit het water om de onderkant schoon te spuiten

Acapella vanuit de lucht

Het is alweer een jaar geleden dat we hier, voor de tweede keer, aan kwamen en in de tussentijd hebben we niet meer gezeild. We controleren alles dubbel, doet de ankerlier het nog, rollen de zeilen goed uit, worden de accu's geladen, hoe is de motor, de watermaker moet opgestart worden, voorraden inslaan, de onderkant van de boot schoonspuiten, kortom een enorme waslijst, maar we zijn klaar voor vertrek.

Afgelopen maand had Martin nog twee 'gigs' oftewel (betaalde) optredens. Een optreden in het gemeentehuis als duo, zang en gitaar en een ander optreden als band in The Old Parakao Store, een zeer gezellig café/bar/restaurant  ongeveer 45 min rijden vanaf Whangarei. Met twee lokale muzikanten (Michael piano en Andrew op drums) werd erg druk geoefend op een nieuw repertoire. Vijftig liedjes werden er in een paar weken ingestampt. De band heet 'Easy Street'. Het optreden in Parakao was een geweldig succes en ze proberen nog een paar optredens in de omgeving te boeken. Het geld stroomt binnen ;-))


Easy Street Video


Het weer is inmiddels zomers geworden. Na alle regen is het heerlijk om 's ochtends wakker te worden en buiten in het zonnetje te kunnen ontbijten. De temperatuur is rond de 21 graden en de dagen zijn weer lekker lang. Er is nu weer precies 12 uur tijdverschil met NL. De bomen staan weer volop in bloei en we zien de meest kleurrijke bloemen langs de kant van de weg. We hebben echt een vakantie gevoel.


Ondertussen vermaakt Ellen zich met het spelen op de ukulele. Er is een hele groep beginners, die iedere week een nieuw nummer instuderen. Ook het plaatselijke zwembad wordt regelmatig bezocht voor de broodnodige beweging. Iedere ochtend om negen uur start de Aquafit en als Ellen vroeg genoeg wakker is gaat ze er op de fiets heen.

Er is altijd wel een reden om een klein feestje te organiseren. Dit keer een potluck met sjoelbak competitie om de aankomst van de Yori te vieren. Henk en Marjolein van de sv Yori zijn vanuit Whangarei vertrokken en zijn na precies 2 maanden varen, veilig aangekomen op Reunion, in de buurt van Zuid Afrika. Een traject van 8000nm (14816km). Geweldig, wat een prestatie. We zijn trots op ze en konden dat in een WhatsApp gesprek meteen tegen ze zeggen.


Vandy, één van de yachties, werkt als vrijwilligster bij een vogelopvang centrum en zij nodigde ons uit voor een rondleiding. Dit was echt heel bijzonder. Er was paar dagen daarvoor een aangereden roofvogel binnengebracht en deze werd net die dag vrijgelaten. Zijn vleugels waren gelukkig nog in orde. De Kiwi, een beschermde vogelsoort in NZ, kun je hier van dichtbij bekijken. Normaal zijn het nachtdieren, maar Sparky, de één potige Kiwi die daar in het centrum woont, is een dagdier geworden. Ook Albatrossen die in NZ hun broedgebied hebben, worden soms uitgeput op het strand gevonden. Ze worden naar de opvang gebracht om aan te sterken en uiteindelijk weer vrij gelaten. 

Youtube link to Bird Recovery Centre Video


Het is wel weer even wennen om op een varende boot te leven. Na een jaar van stil liggen, met de stekker in het stopcontact, geen last van deining, geen anker stress in harde wind, onbeperkt water etc. Nu moeten we weer heel bewust opletten wat we doen.

Inmiddels liggen we op Great Barrier Island, ongeveer 70 km uit de kust. Het is prachtig hier in Kiwiriki Bay. Hierover volgende keer meer.


zondag 11 oktober 2020

RDM Music&Food Festival

Martin, Anna en Lisa

De hele maand September heeft in het teken gestaan van het RDM Music & Food Festival. Een festival dat we zelf bedacht en georganiseerd hebben. Er was weer behoefte aan sociale activiteiten. Op een gegeven moment kreeg ik een soort brainwave om op muzikaal gebied eens iets anders te doen en meer mensen erbij te betrekken. Het idee om iets festival-achtigs te doen was ontstaan. Tijdens een festival kun je allerlei verschillende soorten entertainment bij elkaar zetten. Eten is nooit een probleem onder de yachties, muziek met de band ook niet, maar om daar anderen bij te betrekken is een ander verhaal.

Ik ben eens rond gaan vragen en een beetje gaan lobbyen, en ja, langzaam maar zeker begon e.e.a. gestalte te krijgen. In de band kon ik Barry en Lisa strikken om een kleine solo performance te geven. Naylene, een goede vriendin en pianiste wilde ook wel iets doen. Hans en Sonja van de Ikinoo konden we zo ver krijgen om iets met karaoke te doen en zo begon de line-up steeds meer invulling te krijgen.

Hans en Sonja van de Ikinoo

Tijdens onze vorige optredens en oefensessies hadden we altijd een trouwe fan, Kerttu. Zij komt uit Finland en is 9 jaar oud. Alle liedjes die we spelen kan ze mee zingen. Haar ouders hadden al eens gevraagd of ze niet een keertje mocht komen zingen. Nu is een festival daar natuurlijk een uitgesproken gelegenheid voor. Het RDM Kids programma was geboren. 

Kerttu

Twee andere kinderen, Elizabeth (8) en Christopher (9), die ook hier in de marina wonen wilden ook wel iets doen. We zijn met de kids aan de slag gegaan en de repetities gingen super goed. 

Elisabeth & Cristopher

In principe hadden we al een datum gepland om de hele happening te laten gebeuren, alleen gooide Covid bijna roet in het eten. Het virus stak weer op en Nieuw Zeeland ging weer terug naar level 2. Een situatie waar social distance van 1.5m weer verplicht is en je met maximaal 100 mensen bijeen mag zijn, die zich aan de afstand regels moeten houden. Heel even leek het er op dat het hele feest niet door zou gaan.

De feest commissie in vergadering

Karl, de marina manager, had ook uitdrukkelijk gezegd dat we onder level 2 niets mochten organiseren. Zodra we weer op level 1 zouden zitten konden we onze gang gaan en wilde de marina ons ook wel sponsoren. Ondanks het feit dat we nog steeds in level 2 zaten zijn we gewoon doorgegaan met de voorbereidingen van het feest. De repetities gingen gewoon door en van alle bedrijven hier op het terrein kregen we een intentie verklaring dat ze ook wel wilden sponsoren.                                          

Door de sponsoring konden we uiteindelijk alle bezoekers gratis drank aan bieden.

Mo en Karl hadden een heel originele manier bedacht om de drank koud te houden

Aangezien we toch nog iets meer invulling aan het hele gebeuren wilden geven, ontstond het idee om via donaties iets te doen voor een aantal goede doelen. Een van de doelen is het Black Ball Yacht Club Scholarship fund. Dit fonds kun je vergelijken met een soort studie beurs. Vanuit het fonds ondersteunen we een aantal kinderen met hun (technische) studie, gericht op de maritime industrie.

Maar om genoeg geld op te halen, moet je ook iets bieden. We zijn bij heel veel bedrijven in Whangarei langs gegaan met het verzoek of ze iets wilden sponsoren voor de loterij die we wilden gaan houden, waarvan de opbrengst geheel ten goede zou komen van het 'goede' doel. Uiteindelijk hebben 35 bedrijven meegedaan en iets gedoneerd. De hoofdprijs was een gratis 'haul out, wash and return' twv NZD250 bij de Riverside Drive Marina . Dit houdt in, dat je boot uit het water getakeld wordt, je bodem schoon gespoten wordt en dat je weer het water in gaat. Hier op de rivier is de aangroei onder je boot heel ernstig vandaar dat een 'wash & splash' heel handig is voordat je vertrekt.

Ellen trekt de lootjes, Betsy kondigt ze aan en Ulla deelt de prijzen uit

We hebben voor honderden dollars aan prijzen weten te bemachtigen. Na aftrek van de kosten hielden we uiteindelijk ruim NZD1500 over om 'weg te geven'.

Een week voor de 25e September kregen we het groene licht dat het festival door kon gaan. Alles ging daarna in een hogere versnelling. Natuurlijk waren we met de muzikale repetities gewoon door gegaan,  maar nu moesten we alle toegezegde prijzen en gelden gaan ophalen, een tent bouwen, het terrein in orde maken, alle deelnemers goed instrueren.....

Van een oude spinnaker kun je een prachtige tent maken

... en natuurlijk niet geheel onbelangrijk, het publiek informeren over alle activiteiten. Via posters, Facebook posts en het radionet wisten we iedereen in de buurt te bereiken. 

Onder de cruisers zijn aardig wat creatieve mensen, die graag met een kraampje op het festival terrein wilden komen staan. Op deze manier hadden we ook een 'art market'. 

RDM Music & Food Festival, the movie

De beginners ukulele groep, waar Ellen in speelt, hebben we ook gestrikt om hun kunsten te vertonen.

De Bellywood Fusion Dance group van Anna was al een paar weken druk bezig om een aantal prachtige dansen in te studeren.

Seabren, de 15 jarige zoon van bevriende Nederlandse zeilers die hier wonen, wilde graag zijn percussive fingerstyle gitaar spel ten gehore brengen. We waren er allemaal klaar voor.  

Het RDM Music&Food Festival stond in de steigers. Onze Belgisch vrienden van de Zensation en Masquenada zouden stoofvlees met French Fries, nee, Belgische patatten gaan bakken in een kraampje en de andere cruisers werd gevraagd om een speciaal gerecht dat hun land goed vertegenwoordigd mee te nemen. 

Verse friet

Ik kan niet anders zeggen dat e.e.a. allemaal zeer goed is gelukt. We hadden ongeveer 130 bezoekers, het programma liep gesmeerd, er was genoeg te eten en te drinken voor iedereen en we hebben het allemaal enorm naar ons zin gehad. 

Het was echt een feest om nooit te vergeten.


Van de opbrengst van de loterij hebben we NZD800 aan de de Blackball Yacht Club gegeven en NZD550 aan Sistema, een organisatie die zich inzet om minder bedeelde jeugd muziek les te geven.

















Uiteindelijk wisten we de krant ook nog te halen. Lees hier het artikel.