Swim Party

Vertrek bij drijvend piertje van Coco Beach

Er was al wat voorwerk verricht, maar twee weken geleden hebben we de officiële aankondiging gedaan dat de 'Swim Party', het zwemmen naar Klein Bonaire, door zou gaan.

Voor de zwemmers was het zwaar maar een aantal volgers ging roeien, wat ook niet niks is

Een aantal zwemmers, waar onder ik zelf, was al stiekem aan het trainen. De afstand naar het eilandje is ongeveer 2 kilometer. Een gemiddelde zwemmer kan dit in een uur zwemmen. Er zijn geen restricties m.b.t. het gebruik van snorkels en flippers. Iedereen mag zwemmen op de manier waarop hij of zij dat wil. Het is geen wedstrijd, we doen dit voor de lol.

Hans en Liesbeth van de Kulkuri, waren onze kwartier makers, zij ontvingen iedereen met een drankje

Eva van de Tina Princess was als eerste binnen, ze heeft er een half uur over gedaan

Toch wel een lekker gevoel als je er bent

Iedereen reageerde zeer enthousiast. Zelfs de bemanning van de Melimila, een boot die één dag voor het evenement was aangekomen, zeiden direct dat ze mee zouden doen.

Hanny van de Jonas met stiefzoon Martijn

In het totaal hadden we 37 deelnemers, waarvan 18 zwemmers. Het hoogste aantal in de afgelopen drie jaar.

We wachten nog op een paar zwemmers

Het is de bedoeling dat iedere zwemmer een volgboot heeft, helaas was dat niet mogelijk deze keer.
Bob en Leonie van de Burfish werden begeleid door hun kinderen, Roy (10) en Lynn (5)

Leonie & Bob

Thomas en Gabrielle van de Maselle kregen support van vrijwilliger Dan, van de Exit Strategy.

                               Rito, Hans,      Gabrielle, Thomas,                                                          Dan

Marly en Caroline, hadden de hoofdprijs. Zij begeleidden Jean Paul en Annalou van de Eastbird. JP stopt niet met praten, ook niet tijdens het zwemmen. Samen met Annalou heeft hij er uiteindelijk een uur en en kwartier over gedaan om aan de overkant te komen. Caroline en Marly mistten alle aankomst festiviteiten. (Ze staan zelfs niet eens op de foto)

          Angela         Rito                                 Silva                   Thomas              Gabrielle

Het is niet zo zeer de afstand, maar de overtocht is niet geheel zonder gevaar. Het stuk water tussen het vaste land en het eiland wordt vrij druk bevaren door vissers, water taxi's en snel varende boten van de diverse duikscholen. Daar bovenop komen ook nog de wake boarders en de huur speedboten.
Zwemmers worden op dat stuk water niet verwacht. Melanie en Stefan van de Cocoloco, zijn in het bezit van een supersnelle rib met een 40 pk motor er achter. We hebben hen gevraagd om de flanken van het zwemmers veld te beschermen, wat ze met heel veel enthousiasme hebben gedaan.

De Cocoloco boot wordt aan land gesleurd

          Angela en Rito van de She San,                          Annalou van de Eastbird en Roy van de Burfish

Zo'n sportieve prestatie maakt natuurlijk ook hongerig, daarom hadden we iedereen gevraagd of ze iets voor de lunch mee wilden nemen "a dish for yourself and a dish to share".
Aangezien we een zeer gevarieerd gezelschap hadden, met deelnemers uit Duitsland, Zweden, Amerika, Canada, Liechtenstein, Zwitserland, Frankrijk, Italië, Filipijnen, Bonaire en Nederland, was het internationale lunchbuffet ook zeker de moeite waard.

Helaas heeft onze nieuwe camera de tocht niet overleeft. Op de terugweg, in de rubberboot, hadden we wind en golven tegen. We kregen zoveel water binnen, dat alles, maar dan ook alles, kletsnat was. Een digitale camera, kan daar niet zo goed tegen. Dit was precies de laatste foto.

Paparazzi

De nieuwe windvaan zit in de mast. Om dat ding te plaatsen moest ik wel 20 meter omhoog de mast in. Op zich heb ik geen hoogtevrees, maar als je eenmaal daar boven bent heeft de mast naar vier kanten toe, toch wel een behoorlijke uitslag. Het plaatsen van het windvaantje stelt niets voor. Dit doe je in drie minuten.

Als je dan toch daar boven in de mast zit, is het wellicht ook wel leuk om wat foto's te maken. Je hebt daar natuurlijk een schitterend uitzicht.

In de loop van de week kwamen onze vriendinnen Caroline en Marly naar Bonaire. Wij konden het niet laten om even naar de luchthaven te rijden om hen te onthalen. Je ontmoet dan gelijk de hele bemanning en hoort er direct weer helemaal bij.

                                              Marly,           Caroline,                                        Janny

Twee oude bekenden, Janny en Ilse wilden graag op de koffie komen en zij namen twee nieuwe bekenden mee. Heel gezellig allemaal.

          Janny                      Melissa                   Ellen                                   Jelly                Ilse

Caroline en Marly kwamen precies op tijd, want twee dagen na aankomst mochten zij gelijk assisteren bij de zwemtocht naar Klein Bonaire.

Wij zijn van de Chardonnay en Caas is van de Sauvignon Blanc












Eerst even chillen bij Jibe City en morgen in de dinghy om een aantal zwemmers te begeleiden

Gezellig hé













Benieuwd hoe de zwemtocht is verlopen? Lees alles in ons volgende blog....

Voorlopig zonder titel

De nieuwe windvaan is gearriveerd. Het had nog enige voeten in de aarde om hem daadwerkelijk te krijgen maar uiteindelijk is het gelukt.
Doordat wij een jacht in transit zijn -dus gewoon tijdelijk op bezoek in Bonaire- hoeven wij hier in principe geen invoer rechten te betalen. Door een administratieve fout bij de vervoersmaatschappij moesten wij deze invoer belasting toch betalen.
Ik heb bezwaar aangetekend tegen de betaling van het bedrag, maar men kon er helaas niets meer aan doen. De windvaan was, weliswaar met het verkeerde formulier, ingevoerd en bevond zich daardoor dan ook in het 'vrije verkeer'. Voor klachten moest ik mij maar wenden tot het belastingkantoor.
Op het belasting kantoor probeerden ze mij weer terug te sturen naar de vervoerder omdat daar de fout gemaakt zou zijn. Daarbij kwam, dat wanneer ik officieel een teruggave procedure wilde starten, het zeker zes weken tot zes maanden zou duren voordat dit in behandeling genomen zou worden. Uiteindelijk zou het dus voor iedereen gemakkelijker zijn als ik het hier maar bij zou laten. Nou, niet dus!

De oude en de nieuwe

Na een aantal pittige gesprekken met een douane ambtenaar en overleg met een afdelingshoofd had men toch een oplossing gevonden. Hoe ze het gedaan hebben weet ik niet maar ik kon bij de vervoerder mijn geld terug gaan halen. Het ging weliswaar, 'slechts' om een bedrag van U$28,50 Maar toch....

Nu alleen nog even een goed moment afwachten om hem weer in het topje van de mast te plaatsen.

Vliegende Flamingo's zie je niet zo vaak

Ondertussen hebben we nog even spontaan een BBQ georganiseerd op Klein Bonaire. Meestal gaan we op woensdag avond met een hele club zeilers eten bij Bistro du Paris. Dit is de zogenoemde 'Hamburger night'. Alle hamburgers kosten dan U$8 i.p.v U$14 en de drankjes zijn half geld. Doordat het op woensdag altijd erg druk is bij Bistro du Paris, gaat er ook nog wel eens het één en ander mis. Veel zeilers vonden het dan ook niet meer zo leuk om daar naar toe te gaan. Wij hebben toen het voorstel gedaan om dan nog maar een keer te gaan barbecuen op het strand, wat door iedereen met open armen ontvangen werd.

De buiten keuken van Bob van de Burfish

Hanny van de Jonas

We maken het zo gezellig mogelijk. 

Ria en Peter van de Helena, uit de Buyshaven -onze thuis haven- te Enkhuizen

Al die zelfgemaakte gerechten vonden gretig aftrek

Deze lust ook wel wat

Volgende week woensdag gaan we met de hele club, zwemmen naar Klein Bonaire en knopen er dan gelijk een uitgebreide, zelfgemaakte, lunch aan vast. Op deze manier combineren we het nuttige met het aangename.

Het zijn niet alleen de weekenden hoor

Oké, nu denken jullie natuurlijk dat wij alleen maar feesten en beesten, maar niets is minder waar.

We drinken ook water en fris...

Laten we voorop stellen dat het 'grote genieten' prioriteit heeft, maar er moeten natuurlijk ook nog dingen gedaan worden op en aan de boot. 

De windvaan is al een tijdje kapot en moet vervangen worden. Nadat we deze uit de mast gehaald hebben, met hulp van Gerard van de Sylfer, bleek hij echt 'overleden'. De nieuwe is onderweg en die hopen we komend weekend te mogen monteren.

Ook zijn we in gesprek met een aantal partijen over het installeren van een spinnaker boom. Hier zijn we nog niet helemaal uit maar e.e.a wordt wel steeds duidelijker. 

Schoonmaken en schoonhouden is natuurlijk een dagelijks terugkerend ritueel.

Michel aan het 'werk'

De veer van de douche kop is gebroken en op het hele eiland is geen vervangende veer te vinden. 

Helaas is de afgebeelde veer te klein

De Diva2Diva cabrio hebben we inmiddels weer schoon en vol getankt ingeleverd, dus nu moesten we op de fiets op zoek naar zo'n veer. Puf puf, is dat even trappen ;-))

We lezen ons alvast in, voor Colombia, Panama en de Stille Oceaan. 

We worden er stil van. Het duurt nog wel even maar op één of andere manier gaat de tijd razendsnel.

Leuke ontmoetingen

Het tweede weekend van juli is mijn broertje Michel, die op Curaçao woont, overgekomen.

In eerste instantie had hij hier ook nog wat zakelijke besprekingen, maar doordat hij zijn vlucht gemist had, ging dat niet door. Alle tijd dus om bij te praten, te borrelen, lekker te eten, te roddelen, brainstormen over bloggen versus vloggen en nog wat van dat soort zaken.

Ook nu bood de Diva2Diva cabrio uitkomst. Het is voor Michel alweer enige tijd geleden dat hij op Bonaire was, een rondje over het eiland vond hij wel leuk.

Zoutpannen, slavenhuisjes, flamingo's, kitesurfers en windsurfers, we hebben ze allemaal weer gezien. 

Michel ging zondagavond weer naar huis. Terwijl wij hem wegbrengen naar de luchthaven -Flamingo AirPort- komt juist de KLM bemanning, die net geland is, naar buiten. We zijn dan natuurlijk altijd benieuwd of we bekenden zien. Ja wel, Mariette Heck, onze leeftijd, min of meer zelfde lichting, wat een verrassing.

Dinsdag borrelen op de Acapella. Gezellig!

Juli 2016

De maand juli heeft dit jaar 5 weekenden, 5 vrijdagen, 5 zaterdagen en 5 zondagen. Dit is een verschijnsel dat ééns in de 800-zoveel jaar voorkomt. Deze maand is dus echt bijzonder.

Ieder jaar op 1 juli, vieren wij Ellen dag. Op deze dag doen we (doet Martin zonder morren) alles wat Ellen leuk vindt. 

We zijn in de Diva2Diva cabrio gaan toeren en hebben heerlijk geluncht, met onze vrienden Lies en Gerard bij Jibe City, een leuke strandtent hier op Bonaire. 

2 juli kregen we bezoek. Marjan Graveland, een KLM collega die we al jaren kennen, had een 24 uurs stopje op Bonaire. Een koffie afspraak was gauw gemaakt en aan boord van de Acapella hebben we gezellig bijgepraat. Nu zijn we  weer helemaal op de hoogte van elkaars wel en wee. 

Marjan kent ons een beetje en bracht een heerlijk drankje mee

Diezelfde middag hadden we ook een 'dinghy drift' georganiseerd. Een wat....?

Je bindt een aantal rubberbootjes aan elkaar, je laat je gewoon drijven -driften- en je ziet wel waar je uitkomt. Iedereen had -uiteraard- iets te drinken bij zich en wat te snacken. Aan het eind van de tocht spraken we niet meer over een 'dinghy drift' maar over een 'drinking drift'.

Ook baby Willi, was van de partij

Op de één of andere manier waren we zondag 3 juli, 'moe'. Deze dag hebben we gebruikt om te luieren, niets te doen, bij komen van alle beslommeringen op de boot. Heerlijk, een beetje lezen, zwemmen, dom voor jezelf uitkijken enz. 

Wat is het toch leuk.......

.....om lieve vrienden te hebben en te ontmoeten.

Collega Jessica Croes bracht een flitsbezoek van 24 uur aan Bonaire en kondigde dit aan. Een bezoek aan de Acapella mocht niet ontbreken. Heel gezellig.

.....om weer te mogen studeren.

Volgende week gaan we aan een 'Advanced' duikcursus beginnen. We moeten dus weer met ons hoofd in de boeken. De cursus bestaat uit een diepe duik, tot 30 meter, navigatie oefeningen, gewicht en balans oefeningen, een wrakduik en een nachtduik.

.....om met een hele club naar de 'Hamburger Night' te gaan.

Iedere woensdag zijn de hamburgers bij Bistro du Paris halve prijs. Meestal gaan we hier met een hele club naar toe.

.....om een vriendin te hebben die zomaar haar auto uitleent.

Anita Hes van Diva2Diva gaat een dag of 10 naar Nederland en wij mogen, al die tijd, haar Volkswagen cabrio lenen.

.....om te weten dat je een zeezwerver bent, maar er niet zo hoeft uit te zien.

Keurig gelakte teennageltjes. Zo kun je weer voor de kramen langs.

.....om met zeven dinghy's op zoek te gaan naar de Ostracods.

Twee tot vijf dagen na volle maan, drie kwartier na zonsondergang vindt er een bijzondere attractie plaats onder water. De Ostracods, minuscule kreeftachtige diertjes, planten zich dan voort. Door middel van bioluminiscentie lokken ze soortgenoten. Het is een hele aparte ervaring om in het donker tussen ontelbare knipperlichtjes te zwemmen.

.....om te weten dat je moeder hele lieve vrienden heeft, die haar redden wanneer haar keuken dreigt onder te lopen. Dank je wel Mark en Manon!

....dat op zondag, bij het ontbijt ritueel, een gekookt eitje hoort.

en een bakje fruit.

.....om te weten dat we het nog steeds enorm naar ons zin hebben.