Onderweg

Jarenlang was onze lijfspreuk:"Op naar de Carieb". Langzamerhand begint deze te veranderen naar:"Let's go into the Pacific".

De afgelopen weken hebben we duizenden euros geïnvesteerd om de Acapella aan te passen en te verbeteren opdat ze straks, in het voorjaar, de tocht door de Stille Oceaan goed kan volbrengen.

De motor is op een aantal punten gecontroleerd en gereviseerd, waarbij de startmotor, de dynamo en de warmtewisselaar extra aandacht hebben gekregen. 

Oude elektronische kaarten hebben we ge-update en nieuwe aangeschaft. 

De boot heeft een volledige nieuwe laag antifouling -aangroeiwerende verf- gekregen. De oude zat er nog niet eens zolang op, maar de milieu eisen voor schepen die de Galapagos eilanden willen aandoen, zijn dermate streng dat we geen risico willen lopen om daar niet toegelaten te worden. 

We hebben een spinnaker boom geïnstalleerd op de mast. Dit hadden we jaren eerder moeten doen! Het 'voor de wind' zeilen, gaat nu een stuk gemakkelijker. Ondanks het feit dat we de boom zelf gemaakt hebben van een stuk aluminium pijp, is deze zeer goed hanteerbaar en gemakkelijk op- en af te tuigen. 

De nieuwe koelkast, waar we de onderdelen al een tijdje van in huis hadden, is geplaatst en werkt naar behoren.

Tijdens de tewaterlating van de Acapella kwamen we er helaas achter, dat één van de vernieuwde afsluiters lekte. Dit was een duur lekje want de boot moest weer uit het water gehesen worden en opnieuw opgebokt. Extra kosten ongeveer $400. (Is toch jammer.)

Ook nu willen we weer reclame maken voor Curacao Marine. Dit is een prima plek om je boot voor kortere of langere tijd te stallen of om onderhoud te plegen. 

De prijzen zijn competitief en de laatste zes jaar niet verhoogd. Het personeel is ter zake kundig en zeer vriendelijk. Naar suggesties van klanten wordt geluisterd. 

Pierre, de eigenaar van de werf, organiseert iedere vrijdagavond om 17.00 uur een BBQ voor zijn klanten en het personeel. "Happy hour onder de palapa". De marina verzorgd het eten, maar de drankjes betaal je zelf.

Melissa, de vriendelijke assistente van de receptie staat nu achter de bar 

Enfin, wij drijven weer en zijn onderweg naar Colombia. Vanuit de kustplaats, Santa Martha, willen we dit prachtige land gaan verkennen. 

De Pacific moet nog even wachten maar we zijn onderweg.

Er wordt hard gewerkt

De zondag voor ons vertrek naar Curacao Marine in Parera,

 gaan we nog een laatste keer naar Barbara Beach, voor de wekelijkse BBQ

Daar nemen we tevens afscheid van onze Curaçaose zeilvrienden

Het is ongeveer twee uur varen van de ankerplek naar de scheepswerf. Aangezien we drie opstappers aan boord hebben, is een zwemvest demonstratie "verplicht". (We kunnen het niet laten ;-))

Maja

John

en Annemarieke

Ze hebben het wel naar hun zin zo te zien

De aankomst bij Willemstad levert iedere keer weer mooie plaatjes op

Het blijft altijd weer eng wanneer de boot uit het water gaat.

 Ze is er hard aan toe

Heel even lijkt het er op, dat de orkaan Mathew roet in het eten gaat gooien. De Acapella staat goed geschoord en uiteindelijke valt het gelukkig allemaal heel erg mee.

Er wordt hard gewerkt

 Eerst schuren, daarna een laag primer

tenslotte twee nieuwe lagen antifouling. Ze kan er weer even tegen.

Hier en daar worden wat verstevigingen aangebracht

De motor ligt gedeeltelijk uit elkaar

ook de nieuwe ketting wordt onder handen genomen

Na tien dagen buffelen in 32 graden, is het tijd om naar Nederland te gaan, waar het bij aankomst 5 graden is.

Ook in Pingjum wordt hard gewerkt.

Als we weer teug zijn op de boot liggen er nog wel een paar klusjes op ons te wachten.

We zijn er klaar voor

De afgelopen weken op Curacao, zijn voorbij gevlogen, met als hoogte punten het concert van
Al Jarreau en natuurlijk mijn bezoekje aan Suriname.

Op deze eilanden gaan de zaken toch iets langzamer dan in Nederland, maar inmiddels zijn we klaar om de kant op te gaan. Alles wat we nodig hebben is in huis, of is besteld en staat op afroep.
De tuiger heeft de verstaging gecontroleerd en opnieuw afgesteld. Tevens heeft hij een opzet gemaakt hoe we zelf een spinnaker boom kunnen maken.

Onze goede vriend Bruce, die drie keer achter elkaar naar Curacao is gekomen, heeft zich een breuk getild aan alle onderdelen die we bij hem thuis mochten laten bezorgen.

Een complete koelunit

Met andere zeilers hebben we een soort uitwisselings-programma gehouden en inmiddels hebben we alle kaarten en pilots die nodig zijn voor het vervolg van onze reis naar de Pacific.

Natuurlijke weten we het nuttige met het aangename goed te combineren en hebben we ook heel veel tijd gemaakt om leuke dingen te doen.

Ons vriendinnetje Caroline, die ons ook met een bezoekje kwam vereren heeft er voor gezorgd dat we, spontaan, gratis een nachtje in het Papagayo Beach hotel mochten slapen. Hoe leuk is dat.

De volgende ochtend, samen aan het ontbijt

Met Bruce en zijn vrienden, Krik en Henk, een prachtige duik gemaakt bij Tugboat Bay. Hier ligt een klein gezonken sleepbootje.

                                   Ondanks het donkere weer was het zeer helder onder water.

Een historische stads wandeling gemaakt door Otra Banda, een deel van Willemstad

Met Eva en Peter van de Tina Princess

In het begin van ons verblijf hier op Curacao, zijn we ook nog een dagje gaan toeren met Hannie en Jacob van de Jonas. Dit toertje bracht ons in het atelier van de fameuze Chi Chi's.

Ook hier op het eiland is het een komen en gaan van vrienden en bekenden.

Ruben en Barbara, collega's

Tanja en Nick, vrienden van heel vroeger. We kwamen hen toevallig bij Al Jarreau tegen

Onze schoonzus Leentje, die hier met haar dochter Suzy en kleinzoon op vakantie was

Natuurlijk gaat het normale leven gewoon door.

Voorraad beheer

Maar na gedane arbeid is het goed....

Wij zijn er klaar voor

Ondertussen aan boord van de Acapella

Het laatste blogje dat we gepubliceerd hebben, is van 3 augustus. Inmiddels zijn we alweer ruim een maand verder. In de tussentijd moet er toch heel veel gebeurt zijn.

Na de zwemtocht naar Klein Bonaire zijn we eigenlijk gelijk begonnen met de voorbereidingen van ons vertrek naar Curacao, maar het wilde niet echt lukken. De bedoeling was om op 15 augustus te vertrekken maar uiteindelijk werd het toch de 20e.

We waren druk met:

 Duiken

Jeu de Boules met Eva en Peter

Afscheid nemen

Het installeren van een nieuwe ankerketting

Het uitvinden van een ankerketting begeleidings systeem

Nog meer afscheid nemen

Inmiddels liggen we weer achter ons anker op het Spaanse Water, een mooie beschutte baai op Curaçao.

In het kader van het Curaçao North Sea Jazz Festival, trad Al Jarreau op in Landhuis Brakkeput Mei Mei. Dat is hier 5 minuten lopen vandaan. Al sinds 1978 ben ik een enorme fan van de muziek van Al en wilde hoe dan ook van de gelegenheid gebruik maken om dit concert bij te wonen.

Aangezien Brakkeput een vrij open gelegenheid is, kon ik zelfs bij de soundcheck naar binnen sluipen.

Het concert was geweldig!

In de aanloop naar ons vertrek volgend jaar, richting de Pacific, gaat de boot eind september de kant op voor het nodige onderhoud. Hiervoor zijn we bezig om een aantal zaken te organiseren, bestellen, afspraken maken etc.

Martin had nog een afspraak in Suriname met Tante Olga en is daar met de SLM naar toe gevlogen.

Ollie is 88, ze is gezond maar haar geheugen gaat wat achteruit. Ze wist nog wel dat ik haar beloofd heb, haar nog te bezoeken voordat we door het Panama kanaal gaan. Belofte maakt schuld en zodoende ben ik vrijdag middag naar Paramaribo gevlogen. Dinsdag weer teug.

We hebben samen veel tijd doorgebracht, gepraat, gelachen en gehuild. Het afscheid was best wel emotioneel omdat we niet weten of we elkaar ooit nog terug zullen zien.

Het is goed zo....