Ellen, die een paar dagen in Nederland was, is weer terug. Haar missie, het ophalen van onderdelen voor de watermaker, is volbracht. We kunnen weer door.
Het opsturen van onderdelen voor de watermaker had zoveel voeten in de aarde dat het uiteindelijk het beste was om ze zelf maar op te gaan halen.
Met de reguliere post had je geen enkele garantie over hoe lang het zou gaan duren en wanneer je e.e.a met DHL o.i.d zou verzenden moest je de hoofdprijs betalen. Dus zelf halen was de meest efficiënte en goedkoopste manier.
In de tussen tijd heeft Martin het stroomverbruik op het schip nog eens kritisch onder de loep genomen. Daar is nog wel de nodige winst te behalen door een paar onzichtbare stroomverbruikers uit te schakelen.
Inmiddels is ook het volgende Nederlandse dorp gearriveerd. Vitali op de "Cula", Jacques en Akke met de "Mathiba" en Lies en Gerard van de "Sylfer".
Mathiba en Sylfer varen onder leiding van de Pooh de ZAT (Zuid Atlantische Toertocht) naar Suriname. Vitali gaat samen met opstapper, Henk, naar Barbados.
Vitali ontpopte zich als onze parlevinker. Iedere ochtend lagen er heerlijk, twee verse broodjes op het dek. Dit gaan we straks missen.
Vanmiddag vertrekken we naar Sao Nicolau, een eiland iets verder naar het Westen. Ongeveer 90 nm varen, oftewel een nachtje door.
Het is grappig hoe je nu voor een afstand van 100 nm je hand niet meer omdraait. De vraag is alleen wanneer vertrek ik en hoe laat kom ik dan ongeveer aan. Het mooiste is om met daglicht aan te komen vandaar dat we aan het einde van de middag vertrekken, de nacht doorvaren om dan vervolgens, ergens in de loop van de volgende dag te arriveren.
