Soms lijkt het net vakantie

De eerlijkheid gebied te zeggen dat we na ons 'Acapella on the Rocks' avontuur toch wel een beetje huiverig waren geworden. Dit resulteerde erin dat we niet echt veel behoefte hadden om te varen. Het gebied waar we nu zijn, ligt ook vol met riffen. Maar goed, als je valt moet je weer opstaan. We pendelen een beetje op en neer tussen het hoofd eiland en Musket Cove, een resort met goede faciliteiten.

Als je niet zoveel vaart, dan lijkt het af en toe net vakantie. Natuurlijk moet er nog steeds van alles gedaan worden aan de boot. Iedere keer weer die ellende met de watermaker, de marifoon deed raar en de bekabeling moest vervangen worden. De aangroei aan het onderwaterschip begon erg lang te worden, dus het 'gras' wordt gemaaid.

Ellen heeft nieuwe regenschermen gemaakt en zo zijn er nog tientallen kleine klusjes die de revue passeren.

Natuurlijk moeten we ook in de gaten houden wat de buren uitspoken.......

......maar, we hebben ook heel veel tijd voor andere leuke dingen.

Deze foto is gemaakt vlak voordat we een heerlijke massage kregen. Verdiend met het helpen van een andere zeiler, die problemen had met zijn koelkast.

Een beetje kokkerellen met z,n allen

In Musket Cove is het een komen en gaan van bekende en onbekende zeilers. Jennifer van de Starlet, werd 60 en had een groot aantal van ons uitgenodigd om dit uitgebreid met haar te vieren.

Als verrassing hebben we met een paar muzikale zeilers snel een aantal nummers ingestudeerd en deze als cadeau aangeboden.

Life muziek is altijd leuk op een feestje. We hebben Jennifer's man, Mark, ingeseind en hij heeft een lied meegezongen  Succes verzekerd.

Er stond nog een afspraak met Avi op het programma.

 Avi is de assistent yard manager van Denarau marina, waar we op de kant stonden, toen ons roer gerepareerd werd. Avi heeft ons, samen met de Loupan, meegenomen en ons allerlei leuke plekken op het eiland laten zien. Het leukste was echter het bezoek aan zijn huis en de kennismaking met zijn vrouw Roshni, hun kinderen en zijn 94 jarige moeder.

Op avontuur met Avi. De wagen komt de berg niet op

Een bezoek aan de orchideeën tuin

Het blijft leuk om bomen te knuffelen

Ook op Fiji overblijfselen uit de 2e wereldoorlog

Op de markt, worden de tomaten per hoopje verkocht

 Ik word volledig ingemaakt met dammen

 Het eten is heerlijk

Oma Ellen

De mannen met moeder

Er is een kleine supermarkt op Musket Cove, maar deze is erg duur en heeft een beperkte voorraad. Het werd dus tijd om weer even naar de stad te gaan om goed in te kopen. In Lautoka, op ongeveer 4 uur varen van MC, is een grote groente- en fruitmarkt, er zijn supermarkten en zelfs een paar slijterijen waar je voor redelijk geld een behoorlijke fles wijn kunt kopen. Dus een paar dagen naar de stad, waar we de Eye Candy tegenkwamen. Zij lagen in een baai vlakbij Lautoka, waar wij uiteindelijk ook naar toe zijn gegaan.

In Saweni Bay werden we gevraagd om mee te doen met een potluck (iedereen neemt iets te eten mee, dat je deelt met de anderen). Voor dit soort dingen zijn we natuurlijk altijd in. Je leert nieuwe mensen kennen en de gerechten zijn soms verrassend lekker.

Samen met Eye Candy zijn we vertrokken in noordelijke richting. Het was onze bedoeling om verder de Yasawas in te trekken. Helaas gooide het weer, roet in het eten. Er werd een hele sterke wind voorspeld in het noordelijk gedeelte van de eilanden groep. Zolang je in de luwte vaart van het hoofd eiland valt het mee, maar zodra je uit die windschaduw komt is het niet leuk meer.
We zijn tussen de riffen door naar het eiland Mana gevaren. Dit was goed voor ons zelfvertrouwen en heeft ons weer op de been gebracht. Zoals reeds gezegd: "Als je valt moet je weer opstaan".
Ovitalmap, een nieuwe app die we hebben, helpt ook goed om weer zekerheid op te bouwen. Je kunt in de app, hele goede overzicht's foto's downloaden en deze offline gebruiken. Riffen, bommies en andere obstakels zijn tot op detail niveau erg goed zichtbaar op de foto's. Je kunt er zelfs je eigen track op volgen. We zijn er blij mee.

Inmiddels zijn we weer terug in Musket Cove en blijven hier maar even liggen. Het is een leuke plek, we hoeven niets, je kunt er lekker wandelen en de eilandbar is een gezellige ontmoetingsplek.
Soms lijkt het net vakantie ;-))

Met laag water valt het rif achter ons helemaal droog.

De lokale jeugd zoekt dan eetbare schelplen

Verrassingsbezoek aan Nederland.

Tja, wat doe je als je oudste dochter 40 wordt ? Dan wil je haar natuurlijk verrassen.....
We zijn dus in Fiji in het vliegtuig gestapt en 30 uur later waren we in Nederland. Neef Mark stond ons op Schiphol op te wachten en we konden zijn auto weer lenen. We zijn naar Friesland gereden en mochten daar weer in ons "tweede thuis" in Pingjum logeren. Na twee dagen waren we bijgeslapen en klaar om dochter Anne te overvallen in Assen. We hadden ons in haar tuin verschanst met bloemen en taart en de verrassing was compleet toen ze met de kinderen uit school kwam.

Anne (40), kleine meisjes worden groot. 

                                 

                                                                             Asha en Bodhine

We hebben een paar heerlijke weken in Nederland doorgebracht en genoten van alle gezellige
ontmoetingen met familie en vrienden. (Een aantal mensen hebben we wel gezien, maar heel veel ook niet.)

Amstelpark markt, in Amsterdam                                        Op de Woude

Wat is Nederland mooi in de zomer. Ondanks de kou in de eerste week, de hittegolf in de laatste week, de regen in het midden, waren we toch even toerist in eigen land.

                                                                                              Stortregen in Assen













                                                                             

    Get together in ons tweede thuis, Podium Pingjum

Zeehondjes kijken in Harlingen, zwemmen in Stavoren. Heel gezellig met de kleindochters. Bardo, onze kleinzoon was op 'game' kamp. Die had andere bezigheden.

Toen het tijd was om terug te gaan naar de boot was het inmiddels vakantieseizoen en bijna alle vluchten zaten vol. Naar Dubai lukte het nog net om mee te komen, maar van Dubai naar Nieuw Zeeland zat alles vol. Na twee pogingen zijn we naar het Roda Al Bustan hotel gegaan, vlakbij de airport. Van daaruit zijn we nog een paar keer met de taxi heen en weer gereden naar de luchthaven en uiteindelijk konden we de derde nacht om 02.15 uur naar Sydney vliegen.

                          Je moet er een beetje knap uit blijven zien als je gaat IPB-en

Het Operahouse en de beroemde Sydney Harbor Bridge hebben we helaas alleen in het donker, vanuit het vliegtuig gezien, want de volgende ochtend vroeg vlogen we alweer door naar Fiji.

Nu zitten we weer heerlijk op de boot en zijn we de lange vliegreis snel vergeten.
De Acapella lag er goed bij en na de voorraden aangevuld te hebben zijn we inmiddels vertrokken naar Malolo Island. We liggen hier voor een prachtig eiland met diverse resorts en veel oude  zeilvrienden om ons heen. Een aantal zijn op weg naar Vanuatu en anderen blijven nog een tijdje in Fiji rond zeilen.

    Op de groente, fruit en kava markt in Nandi

Er wordt weer muziek gemaakt, gesnorkeld, ge-bbq'd, boten worden schoon gemaakt, tips en zeilroutes uitgewisseld, gesupt, geklust, geborreld, kortom alles is weer als vanouds.

    BBQ-en met Ulla en Pelle van de Loupan

Onze plannen wisselen nog iedere dag. Het enige wat zeker is dat we eind oktober weer in Nieuw Zeeland willen zijn.

A new rudder

We've left Vuda and went over to Denarau Marina. They were expecting us and the haul out went very smooth. Once on the hard we took the rudder out, which was more difficult then in the water.
We were very curious how the emergency rudder would look like from the outside,  but even more from the inside.

In the workshop from South Pacific Fibreglass, Nick cut the rudder open with an angle grinder. The smell that came out was horrible. Eva was right. "It will be a moldy rudder". It smelled and looked like a sewer. Disgusting. But anyway, it brought us safely to the spot where we wanted to be.

Nick Tansley the owner and director of South Pacific Fibreglass is officially a surfboard builder. He's made over 5000 surfboards in his life. If you place all these boards one after the other, they will have a combined length of more than 10 km. So he knows how to deal with fiberglass.

Nick already had done his home work and could start with the job immediately. His assistant Navneet, took care of the cosmetic damage of Acapella.

In the mean time we cleaned, polished and waxed the hull. Acapella never looked better.

It took just a couple of days to get a brand new rudder. Nick has done a perfect job and we really want to recommend his services.

If you ever need some fiberglass work done on your boat, it doesn't matter what. Just call Nick Tansley from SOUTH PACIFIC FIBREGLASS (+6799268488) located in Port Denarau Marina, Fiji.

Look at the video we've made about the 'rudder repair'.

After a week on the hard, we're back in the water again and ready for new adventures.

Once again we'd like to thank everybody for the moral support you gave us. It really helped.

Acapella on the Rocks. The movie

In the mean time, we sailed in three days from Vanua Balavu to the mainland, escorted by Atla. We arrived safely in Vuda Marina, where we spend a few days together. The days in Vuda we used to  inquire about the possibilities and made some arrangements to have the rudder and other damages repaired. Coming week we will be in Denarau Marina, where Acapella is on the hard. A new rudder will be made on the spot.

                                   The new Acapella on the rocks cocktail is very populair.

To order a new rudder from Jefa in Denmark, will take 5 weeks production time and a couple of weeks delivery. Now, hopefully, we will have a custom made rudder in one week time.

                                                    the rudder emergency repair team

Here you can have a look at our video (with English subtitles), about the emergency repair of the rudder.

                                                      Acapella on the Rocks, the movie.

We want to thank everybody for all the heartwarming replies and good wishes after we wrote our last blog about our stranding with the Acapella. We really needed that. We are good and look forward to our next adventures.

Acapella on the Rocks

Last week we've experienced our worst nightmare ever, by hitting a reef.
We had a wonderful night sail from Savusavu to Vanua Balavu and just before entering the bay of the main village, Daliconi, we hit a reef that was not on our charts. It was impossible to reverse or to turn. We were stuck!

Luckily we were together with three other boats, Jonas, Atla and Loupan, who where already anchored in the bay. We'd send out a 'pan pan' or an emergency message to them. Atla and Loupan immediately responded and came to the rescue, while Jonas went to the village to get help from the local fishermen.

After several attempts, in which the 250 m long towline broke and the spare towline got into Atla's propeller, the salvage operation had to be stopped. It became low tide and Acapella was starting to heel over. A new plan was made for that evening. High tide would be at 22.45 hrs, so we had some long waiting hours ahead of us.
While the boat was slowly heeling further and further, Martin went into the water to inspect and investigate the possibilities to minimize the damage. He tried to put some fenders between the sharp coral and the boat, but they came up floating again. Then he decided, with a crowbar, to flatten the surface as much as possible, so no sharp rocks would puncture the hull. (He apologized to the coral for the damage, but there was no other way.)

In the mean time I have packed some bags with necessities, just in case we really had to evacuate the boat.

Finally after long hours of waiting, balancing between hope and fear, three boats from the village, with Pelle from Loupan in one of them and Peter from Atla in another, arrived in the pitch dark.
After fixing some lines to the stern and to the mast top, they started to push and pull and after several try's they managed to get us of the reef. It was a miracle, we were floating again.

The previous twelve hours we had been moving in an angle of approximately 50 degrees, which made it very hard to stay upright.

We were towed to the village by Tuta, the Turanga Ni Koro, spokesman for the chief and headman of the village. Tuta invited us to come over to the village the following morning, to do the Sevusevu ceremony.

After a good night sleep we woke up very relieved, because we were still floating. Only the rudder was broken in half and there was some cosmetic damage to the hull, but fortunately no leakage.

Together with the other boats we went to the village to do the Sevusevu.
During the ceremony you will be introduced to the Turanga Ni Vanua (the Chief) and to some of the elders. As a token of your friendliness and willingness, you offer the Chief a nice bundle of kava roots. From these roots a slightly sedative drink can be brewed.
After you've done the Sevusevu, you have permission to go everywhere in the waters and surroundings of the village. You'll become part of the village and the villagers will offer you all the help they can give. Of course it also works the other way around.

During the ceremony we had the change to thank the Chief and express our gratitude for the help we've already received from the people of the village.

Tuta showed us around in the village and after visiting the little school, we went back to the boats.

She wants to become an airhostess

After lunch, Pelle and Peter came over to Acapella to see how we were doing and discuss a plan for an emergency repair of the rudder. The complete left side and 45 cm from the lower part of the rudder where gone.
We agreed to go the Bay of islands, which is a very protected anchorage, lower the rudder in the water, lift it aboard Acapella and try to fix it as much as possible.
(If no repairs would be possible, Atla is willing to tow us all the way back to the mainland. Which will be at least a three day sail)

On our way to BOI, looking out for uncharted reefs

After a night with thunder, lightning and a morning with pouring rain, the rudder was easily removed by Peter, Pelle and Martin.

Eva from Atla, made a special dough with flour, salt, olive oil and water (Trolldegs in Swedish) to give the broken side of the rudder some body, so it will have a profile. (Yes the same Eva who made the beautiful painting for my birthday) She is a real artist.

The next day, Pelle, Peter and Martin strengthened the structure with three layers of glass fiber and epoxy.

The third and last day of the rudder project was spend with cutting the excess fiberglass away, sanding and waiting for the rain to stop.

The rudder had become a real piece of art, with the special 'trolldegs' from Eva as an inside and the glass fiber from Peter and Pelle on the outside. After it was signed by all the artists, it was lowered into the water again and secured to the Acapella by Martin.

Finally it was time for a big celebration, with a speech from the captain and a toast with a new cocktail, called :                   

"ACAPELLA ON THE ROCKS"

(Secret receipt: 2 fingers gin, 1 finger white wine (preferably Chardonnay ;-)) 2 fingers fruit syrup mixed with water to taste. Add some tonic water for the bubbly feeling and your good to go. The finishing touch, 2 drops of Angostura, a couple of ice cubes and some nutmeg)

We realize that it has been a close call and without the help of our sailing friends, it could have ended very differently.
Pelle, Ulla, Peter, Eva, Jacob and Hanny, many, many thanks!! Without you we would have been lost.

For now we will sail back to Vuda Marine. Atla will accompany us, just in case. The boat must be hauled out and thoroughly checked, the cosmetic damage has to be repaired and a new rudder has to be made/ordered.

Keep an eye out for our next 'video' blog. "Acapella on the rocks, the emergency repair".

Here's the trailer

Coming soon in a theater near you ;-))