dinsdag 1 september 2020

Winter in Nieuw Zeeland


Winter in het noordelijk deel van Nieuw Zeeland is eigenlijk alleen maar regen, regen en nog meer regen. Het komt soms dagen achter elkaar met bakken uit de hemel. Het houdt gewoon niet op.
Vorige week waren we bij Italiaanse vrienden uitgenodigd om te komen eten. Het regende behoorlijk en we hadden zo onze bedenkingen maar, we zijn Hollanders en van een beetje regen smelt je niet. Het was heel gezellig en we hebben heerlijk gegeten. Onderweg terug naar de boot bleek de weg afgesloten. Het water gutste van de bergen af en de weg was een kolkende rivier geworden. Het water stond zeker een meter hoog op de weg. We konden geen kant uit en zijn maar weer terug gegaan naar Rafaella en Giovanni met de mededeling dat we bleven slapen. 

Het is heel bijzonder als je ziet hoeveel rotzooi er achterblijft na een overstroming
















Overdag is de temperatuur best wel redelijk, zo ergens rond de 17 graden. in de nacht koelt het af tot ongeveer 8 graden. Onze kachel heeft het begeven en moet gereviseerd worden, bleek na een bezoek aan Dieselservices in Auckland. Zij hebben de onderdelen die we nodig hebben besteld, maar deze laten nog even op zich wachten. In de tussentijd houden we het heerlijk warm met een elektrisch kacheltje. 
Zodra de onderdelen er zijn kan ik de hele boel weer inbouwen en kunnen we eventueel een tripje gaan maken met de boot. Hoewel, met die verraderlijke regen....

Het was wel weer even leuk om een paar dagen naar Auckland te gaan. Via AirB&B hadden we een schitterend appartement geboekt midden in de stad, met alle restaurants en winkels op loop afstand. We hebben genoten van ons weekendje uit.

Ons uitzicht vanaf het achterdek

Tussen de buien door weten we toch wel weer leuke dingen te organiseren. Zo hebben we een potluck (iedereen neemt iets te drinken mee voor zich zelf en wat te eten om te delen met anderen) georganiseerd voor alle Nederlandstaligen die hier liggen. Hollanders en Belgen. Uiteindelijk waren we met 23 personen. Er stonden o.a. oliebollen, appeltaart en boterkoek op het menu. Heerlijk.

een Nederlands-Belgische liaison 

Natuurlijk staat er ook nog steeds muziek op het programma. Ellen is inmiddels begonnen met ukelele.
Het is druk aan boord van Acapella en we moeten oefentijd inplannen om elkaar niet in de weg te zitten. Samen spelen is nog geen optie, maar dat komt nog wel ;-))

Old Parakao Store Jam

In Parakao, ongeveer 40 minuten rijden van Whangarei heeft Martin op een jamsession gespeeld en de week daarop zijn we in Dargaville naar een concert van Caitlin Smit geweest. Vrijdag avond was het concert en zaterdag ochtend gaf Caitlin een 'vocal workshop'. Gewoon lekker met muziek bezig.



 










DRIE WEKEN LATER...................

Het laatste blog is van 2 maanden geleden en er is dus inmiddels heel veel gebeurt.


Ons laatste grote feest was op de 4th of July. Dat hebben we met ongeveer 100 man gevierd, hier bij ons de marina. Veel eten, muziek, gezelligheid, buikdansen, begin van de winter.


Op dit ogenblik zijn we al weer het lente feest aan het organiseren dat op 25 september moet gaan plaatsvinden, tenzij de corona weer roet in het eten gooit. We hebben dus een enorme 'things to do' lijst, maar gelukkig zijn er heel veel mensen die willen assisteren. Er is een chef catering, een muzikaal leider, een kunstmarkt organisator, een raffle/tombola begeleider, een kinder programma met muziek en dans etc. Genoeg te doen dus....


Martin is druk aan het oefenen met de band&friends en de kinderen om alle muziek in te studeren. Ellen is druk met het verzamelen van prijzen voor de tombola. Bij alle bedrijven, winkels en restaurants waar de cruisers vaak komen proberen we wat te ronselen en dat lukt vrij aardig.

De bellydanseressen gaan ook nu weer optreden en we zijn druk aan het oefenen om een dans in te studeren. Overal pijn en nooit geweten dat er zoveel spieren in buik, rug en heupen zitten ;-))

Bellywood Fusion 

De ukelele groep wordt steeds groter en iedereen is heel enthousiast. We spelen inmiddels 10 nummers en krijgen langzaam maar zeker eelt op onze vingers. Het plan is om eind september tijdens het feest ook een nummer ten gehore te brengen.


Tussen de bedrijven door heeft Martin hard gewerkt aan allerlei boot klussen. De verwarming doet het weer, de boiler geeft weer warm water, de nieuwe koelkast staat en de nieuwe tv is geïnstalleerd.

Oude koelkast en lekke boiler

Verder veel gezelligheid met andere 'lotgenoten'. Verjaardagen, etentjes, borrel uurtjes, wandelingen en ga zo maar door. We zijn zelfs samen naar een circus voorstelling geweest, wat niet alleen heel erg leuk was, maar ook zeer spectaculair. Niks te klagen dus.....


Van de week hebben we met een heel stel, mondmaskers gemaakt. Het materiaal kwam van het Leger des Heils, oude lappen en kleding hebben we omgetoverd tot maskers. De opbrengst gaat naar diverse goede doelen.


New Zealand zit op dit moment op Lockdown Level 2. In het gebied rond Auckland is het even 3 geweest, maar inmiddels is het in het hele land 2. Dit betekent dat je 1,5m afstand moet bewaren en dat bijeenkomsten tot 100 man zijn toegestaan. Hopelijk wordt het binnenkort weer 1, dan kunnen we weer 'normaal' gaan doen. 





    

zondag 28 juni 2020

Een overvolle sociale agenda

     The RDM Band. Barry, Pelle, Lisa, Martin

Sinds de lock down is opgeheven en alles weer mag/kan, loopt onze sociale agenda helemaal vol. We kunnen weer gewoon bij elkaar op bezoek, we mogen binnenlandse reizen maken, we kunnen weer uit eten gaan en boven al, feesten organiseren.

Eén keer in de week gaan we met een hele club uit eten bij de Butter factory. De naam zegt het al, een oude boter fabriek. Hier worden ook vaak jamsessions georganiseerd. Op donderdag zijn alle hamburgers NZ$10 i.p.v. gemiddeld $20. Gezellig en lekker met super frietjes. Het is een open restaurant, dus moet je er wel voor zorgen dat je iets warms aan hebt.


Het was voor ons de hoogste tijd om nieuwe matrassen aan te schaffen. Na wat speurwerk op internet vonden we twee bedrijven die matrassen op maat maken. Eén in Hamilton, ongeveer 4 uur rijden zuid van hier en één in Auckland. Aangezien we altijd keus willen hebben zijn we eerst naar Hamilton gereden. Daar zijn we heerlijk een hotel in gegaan om volgende ochtend, schoon, te gaan 'proef' liggen. 


Na diverse matrassen getest te hebben, hadden we onze keuze gemaakt. De prijs van ongeveer NZ$3000 (€1715) hakte er wel even in, maar voor een goede nachtrust moet je wat over hebben. Met de verkoper afgesproken dat we eerst nog in Auckland zouden gaan kijken en hem dan een bericht zouden sturen voor de eventuele opdracht.


In Auckland ook 'proef' gelegen. Eigenlijk waren we er al heel snel uit welk matras we het lekkerste vonden. De kwaliteit was min of meer hetzelfde als in Hamilton, de prijs was 'maar' de helft. De keus was dus snel gemaakt.


Het  was mogelijk om het aangename met het nuttige te combineren. Er moesten nog een paar medisch controles plaatsvinden die we in Nederland niet hadden kunnen laten doen. In Auckland konden we meteen terecht, dus dat kwam heel mooi uit. Alles goed! Over een jaar pas weer terug komen ;-))


In de buurt van Auckland zit een winkel waar ze heel veel Nederlandse producten verkopen. Stroopwafels, kaas, bitterballen, muntdrop, Negerzoenen (ik blijf het zeggen) maar ook heel veel producten van Conimex (sambal, ketjap, sate marinade mix, nasi kruiden enz). We hebben flink ingeslagen en kunnen weer even voor uit.


Wij liggen met de boot in de Riverside Drive Marina, maar we hebben ook heel veel contact met de mensen in Town Basin Marina, aan de overkant van de rivier. de stadskant. Het is ongeveer 10 minuten lopen daar naar toe. In Town Basin hadden ze het plan opgevat een soort happening te organiseren waarin wij als cruisers, het stadje Whangarei en Nieuw Zeeland bedanken voor de gastvrijheid die we hier hebben mogen ervaren tijdens de lock down. (NZ is heel erg soepel geweest met het verlengen van Visa ed).
Er moest ook muziek komen en aangezien wij in RDM al een bandje hadden vonden ze dat wij wel konden spelen voor de hele club. Vorig jaar hebben we dat natuurlijk ook al gedaan, dus ze wisten dat we dit wel zouden kunnen.

Onze band bestaat uit Lisa (piano), Pelle (gitaar), Barry (percussie) en Martin (bas). We noemen ons de RDM (Riverside Drive Marina) Band. (Tijdens de hele lock down waren we toch in de gelegenheid om drie keer in de week met elkaar te repeteren en konden we een behoorlijk repertoire opbouwen)


Een aantal zeilende musici uit Town Basin leek het wel wat om met ons op te treden, dus zij kwamen spontaan hun diensten aanbieden. Zo kregen we er nog twee bassisten bij, Paul en Eric, een percussioniste, Vandy en Liam op gitaar. Hierdoor moesten we o.a. een deel van ons repertoire aanpassen. De naam van de band veranderde in 'RDM Band and friends'. Ook Mo, één van de werknemers hier in RDM wilde graag een aantal nummers, op zijn mondharmonica, mee spelen.
Met z'n allen hebben we super hard gewerkt om een goed programma in elkaar te zetten en met succes. Iedereen was erg enthousiast en we kregen zelfs aanbiedingen om op andere plekken te komen spelen.

Op vrijdag avond hebben we in RDM een groot feest georganiseerd. Een soort generale repetitie voor de happening op de brug. Karl, de manager van RDM, heeft de drank gesponsord en de bezoekers namen zelf allemaal snacks mee. 

Sherryl May, de burgemeester van Whangarei

Zaterdagmiddag speelden we op de overdekte brug waar allerlei festiviteiten en toespraken plaatsvonden en zaterdagavond mochten we nog even akte de presence geven tijdens een diner dansant.

Hieronder een compilatie van de afgelopen paar dagen.


RDM Band live in Whangarei

Het is winter hier in NZ en 's avonds en 's nacht kan het behoorlijk koud worden. We hebben een elektrisch radiator kacheltje aan boord die de boel redelijk warm houd. De diesel kachel waar van ik een paar weken geleden de brander heb vervangen heeft het weer begeven. De nieuwe brander was volledig vervuild en aangekoekt met roet.  


De hele boel weer gedemonteerd en schoon gemaakt. Nu doet hij het weer, alleen de vraag is voor hoelang. Wellicht is de diesel een beetje vervuild. 

Ellen gaat naar Zumba, Aquajoggen, Yoga, heeft een koffieclubje met de Nederlandse dames, doet aan buikdansen en nog een paar dingen.

De Nederlandse dames
Marlies, Monique, Roos, (mid voor) Sonja, Bibi, Ellen, Cindy en Marjolein

Ze vindt het heerlijk om weer een beetje actief bezig te zijn en de slappe spieren en klipfiletjes een beetje aan te sterken. De afgelopen 6 maanden hebben we wel veel gewandeld, maar daar bleef het ook bij.

Yoga van Giovanni

Buikdansen met Anna

Het plan is nog steeds, dat we geen plannen maken. Misschien in augustus skiën op het zuid eiland, maar anders gewoon heerlijk op de boot in Whangarei. We hebben het hier prima en vermaken ons nog steeds. Zolang we niet zeker weten dat we hier weer terug kunnen komen met het vliegtuig, gaan we nergens heen. Afwachten dus.



zondag 10 mei 2020

Ondertussen in Nieuw Zeeland

                                                Lekker wandelen met Pelle en Ulla

Inmiddels zijn we alweer 52 dagen in de lock down, maar het einde is in zicht. Zoals het er nu naar uit ziet, hier in Nieuw Zeeland, gaan we volgende week naar level 2. Meer vrijheden, restaurants gaan weer open, kappers mogen weer knippen, bijeenkomsten met maximaal 100 mensen zijn weer toegestaan, we kunnen er weer met de auto op uit trekken om te gaan toeren en met de boot om te gaan varen.
NZ doet het goed, 'slechts' 1500 corona patiënten en 20 overledenen. De premier, Jacinda Arden, is erg geliefd hier in het land en ze doet het erg goed. Door de snelle lock down maatregelen is wellicht erger voorkomen.
Wij hebben het heel goed hier in de Riverside Drive Marina. Iedereen hield zich aan de afstand regels en bleef in zijn eigen bubbel. Niemand is ziek geworden.


Op 28 april werden de regels enigszins versoepeld. Wat een leuk verjaardagscadeau! We gingen van level 4 naar level 3, waardoor de Acapella weer het water in kon. Na bijna 6 weken 'on the hard' is dat wel een verademing. Wij blij, maar helaas al meteen problemen. We hingen nog in de slings en de motor wilde niet starten. Met behulp van mankracht zijn we naar de werk steiger gesleept waar we het probleem konden inventariseren. Uiteindelijk bleek het 'gelukkig' slechts de start accu te zijn. We konden redelijk snel een nieuwe accu te pakken krijgen en na een beetje knutselen was het probleem de volgende dag opgelost. Heerlijk om weer heen en weer te wiegen op het water.

Als je jarig bent mag je kiezen. Het werd een afhaal burger met friet

Overdag is de buiten temperatuur nog zeer aangenaam, zo rond de 20 tot 22 graden Celsius. In de nacht koelt het af tot onder de 10 graden. Dan wordt het tijd om de kachel aan te zetten, maar na een paar avonden doet hij het ineens niet meer. In Nederland, in de winter, moesten we ieder jaar de brander vervangen dus dat zal nu ook wel het geval zijn. Gelukkig hebben we nog een reserve brander. De hele boot op z'n kop gezet om de nieuwe brander te vinden, maar helaas....

Een beetje knutselen om de nieuwe accu weer op zijn plaatst te krijgen

Ondertussen maakt Martin muziek met de band. We wandelen veel, zorgen dat de onderhoudsklussen op de boot gedaan worden en doen heel erg ons best om géén plannen te maken.
(Naast de onderhoudsklussen geeft de boot zelf ook wel aan wat er nog meer moet gebeuren. De marifoon stoorde heel erg en moest gerepareerd worden. De thermostaat van de boiler ging kapot waardoor deze oververhitte. Het gevolg was een gesprongen waterleiding, waardoor er ongeveer 200 liter water de boot in stroomde. Leuk is anders.)

The RDM Band

Hoogstwaarschijnlijk kunnen we binnenkort wel in NZ rondvaren, maar het wordt winter. Dus niet echt een lekkere periode om er op uit te trekken. Alle landen om ons heen zijn nog in lock down, dus uiteindelijk kunnen we nergens naar toe. We rekenen erop dat we nog een jaartje in NZ blijven.
Dat is geen straf hoor. We hebben hier nog heel veel niet gezien en in september ligt er in de bergen voldoende sneeuw om heerlijk te kunnen skiën. We gaan het wel zien.

Gelukkig kunnen we melden dat de Ile du Nord, Timo, Elze, Alicia, Luca en Amalie goed zijn aan gekomen bij de Azoren. Het is hun bedoeling om even uit te rusten, te bevoorraden om dan zo snel mogelijk door te varen naar Nederland.

                                                        Timo, Luca, Amalie, Alicia, Elze

Dit blog sluiten we af met een filmpje uit het videodagboek voor onze kleinkinderen ;-)) en een link naar een artikel dat gepubliceerd is op de site van sail-world.com door Lisa, één van de liggers hier in de marina en de pianiste in onze band.

Eggs Benedict

                                               On hold under lock down. Artikel van Lisa


maandag 20 april 2020

We zijn er klaar voor


Met een beetje geluk, gaat Nieuw Zeeland volgende week van lockdown level 4 naar level 3. Dit betekent dat ook een aantal 'niet essentiële' bedrijven weer open mogen. Deze bedrijven moeten kunnen garanderen dat er geen direct consumenten contact is. Kappers, schoonheids specialisten, tandartsen e.d. kunnen niet zonder direct contact, deze mogen dus nog niet open.  De 1,5 meter regel blijft van kracht en zolang ze deze afstand kunnen garanderen mogen afhaal restaurants ook weer maaltijden aanbieden. (Er zit hier een heel lekker Thais restaurant waar je kunt afhalen, dus daar gaan we hopelijk binnenkort van genieten ;-)) Ook is het mogelijk in level 3 om eventueel met de auto er op uit te trekken. Je mag ongeveer een uurtje rijden van huis/boot zijn om bv naar het strand te gaan of om een hike te maken.


Voor ons concreet, betekent level 3 dat we weer het water in kunnen. De Acapella is gepoetst en het onderwater schip zit opnieuw in de antifouling -aangroeiwerende verf- dus laat het maar gebeuren. We zijn er klaar voor.
Sinds onze terugkeer uit Nederland, nu 5 weken geleden, staan we al op de kant. Inmiddels zijn we er natuurlijk wel aan gewend, maar het leven in het water is gemakkelijker.
We staan nu vlak voor het het hek en krijgen regelmatig aanloop, dat gaan we natuurlijk wel missen.

                   Alessandra, Giovanni, Raffaella  en Max. 'I magnifici quattro'  
                                    
(Over Giovanni en Raffaella hebben we een aantal weken geleden geschreven. Hun boot ligt in Australië, zij waren hier op vakantie maar konden niet tijdig terug en zijn nu hier gestrand. Wij hebben hen onze auto aangeboden maar gelukkig konden ze samen met Max en Alessandra een huis huren waar ze nu bivakkeren.)

Al met al zijn we tot nu toe, de hele periode in zelf-isolatie en in lockdown, zeer goed doorgekomen. Ellen heeft heel veel naai en poets klusjes gedaan en Martin heeft heerlijk op zijn basgitaar kunnen spelen. (Ja, de man/vrouw verhoudingen aan boord van Acapella zijn zeer goed verdeeld ;-))


Tijdens onze regelmatige wandelingen door de beurt ontdekken we telkens weer fraaie plekjes en mooie muurschilderingen. Met onze vrienden Ulla en Pelle van de Loupan, spreken we regelmatig af op een verscholen plekje, om op gepaste afstand van elkaar te borrelen.


Drie keer in de week maakt Martin samen met Pelle (gitaar), Lisa (piano) en Barry (percussie)  muziek. Ze proberen een repertoire op te bouwen opdat ze, als het moment daar is, een 'unlock' party voor de zeilers kunnen organiseren.
Daarnaast bedenkt één van de bandleden iedere week een challenge, stuurt dit door en de overige leden hebben dan een week de tijd om een bepaald nummer in te studeren. Dit nummer ligt over het algemeen wel iets boven het gemiddelde niveau van iedereen, dus er moet hard gewerkt worden. Op deze manier levert de hele situatie, voor ons, toch nog iets positiefs op.







Wij hebben natuurlijk helemaal niets te klagen als we naar anderen kijken. Dan denken we aan het Team van Ile du Nord, die weggejaagd werden van de Spaanse Maagden Eilanden, in de buurt van Puerto Rico, en nu onderweg zijn naar Nederland met hun boot. Timo, Elze en hun drie kinderen, Alicia, Luca en Amalie. Hoogstwaarschijnlijk worden ze op de Azoren ook niet toegelaten en moeten rechtstreeks naar Nederland doorvaren. Dan zal het al met al een tocht van ongeveer 5 tot 6 weken worden.
We denken aan Saskia, onze lieve vriendin, die al weken ziek thuis, een gevecht levert met - wat ze zelf noemt-'een heftig beestje'.


Ook denken we aan onze buren, hier op de kant, Delphine en William die van de week zouden gaan trouwen in Frankrijk, maar die door de lockdown ook geen kant meer op konden. Het minste wat we konden doen is hen een hart onder de riem steken door ze een flesje bubbels aan te bieden.

NB. Vanmiddag op het nieuws. In principe gaat Nieuw Zeeland op 28 april van level 4 naar level 3.
Nog even geduld dus.

vrijdag 3 april 2020

Uit de zelf isolatie, in de lockdown


Sinds gisteren mogen we, binnen de restricties van de lockdown, weer doen en laten wat we willen. Dit hebben we natuurlijk gevierd met een glaasje bubbels.


Op zich was de zelf isolatie helemaal geen probleem. We zijn het natuurlijk wel gewend om langere tijd aan boord te verblijven. Alleen wanneer je afhankelijk bent van anderen m.b.t je voorraden is het natuurlijk anders. Gelukkig loste dit zichzelf op, doordat we bij de Countdown supermarkt online konden bestellen. Hierdoor hoefden we anderen niet meer te belasten om boodschappen voor ons te doen.


Martin maakte van de gelegenheid gebruik om (weer) een online cursus op de basgitaar te volgen en Ellen doodde de tijd met lezen, poetsen en spelletjes doen. Verder proberen we samen met de kleinkinderen een video dagboek te maken en zo vliegen de dagen voorbij.


Om de zoveel tijd gingen we wel even naar buiten om een stukje te lopen. Even de benen strekken en een frisse neus halen. In de marina waren toch een aantal mensen die dachten dat we helemaal niet van de boot af mochten en dat we werkelijk een gevaar voor de mensheid waren. Voor deze mensen hebben we maar een low profile gehouden.


We willen onze vrienden, Ulla en Pella van Loupan, heel erg hartelijk bedanken voor al de morele support. Cheers.


We genieten nu weer extra van onze herwonnen 'vrijheid'.

woensdag 25 maart 2020

Zelf-Isolatie One down, one more to go


Volgens de instructie moet je 14 dagen in zelf isolatie vanaf de dag van vertrek. Wij zijn op dinsdag vertrokken en inmiddels is het hier al weer woensdag. Een week is dus al voorbij. One down, one more to go.


Nieuw Zeeland gaat vanavond helemaal op slot. Alle 'niet essentiële' bedrijven gaan dicht, iedereen moet zoveel mogelijk thuisblijven en als je al op straat iets te zoeken hebt moet je tenminste 2 m afstand bewaren tot andere mensen. Deze situatie geldt in ieder geval voor een maand, hierna zal de regering bezien of de maatregelen eventueel verlengd of afgevlakt kunnen worden.


Voor ons betekent dit ook dat we niet het water in kunnen en dat we dus zeker nog een maand op de kant blijven staan. Het is jammer, maar het is niet anders. 

Cindy en Geert van Zensation kwamen ons een hart onder de riem steken

Als we over een week uit de isolatie zijn, bouwen we een steiger om de boot en gaan we haar heerlijk oppoetsen en verven. Tijd zat tenslotte, om dit allemaal op ons gemak te doen.


Ondertussen gaat het heel goed hier. Om de paar uur komt er wel iemand op de boot kloppen voor een praatje en om te checken of het goed met ons gaat. Voorlopig hebben we voldoende voorraad aan boord om het nog wel een weekje uit te houden. Hierna kunnen we zelf weer boodschappen gaan doen. Bij Supermarkt Countdown kun je online dingen bestellen en laten bezorgen maar de levertijden lopen op tot meer dan een week.


Alle eerste levens behoeften, zoals wijn en toilet papier hebben we voldoende in huis ;-))


Ulla kwam nog even een besteld knoflookje brengen


Voorlopig is Loupan de laatste boot die hier in de marina het water in gaat. (Toch wel een klein beetje jaloers..)