donderdag 14 september 2017

Terug op de boot

Na 6 weken Nederland was het weer heerlijk om terug te gaan naar ons eigen drijvende huis. Het is wel lang vliegen, via Los Angeles naar Tahiti, maar het eerste stuk mochten we bij de KLM in de Business Class, wat op zich al een feestje is. Het tweede stuk was aan boord bij Air Tahiti waar we twee hele rijen ter beschikking hadden. Ook niet verkeerd dus.

De Acapella lag er goed bij, een beetje vies weliswaar, maar nauwelijks aangroei aan de onderkant. De water temperatuur is blijkbaar niet al te hoog, waardoor algen minder gemakkelijk groeien.


We waren nog geen 36 uur op het eiland en alweer betrokken bij een 'dock party'. Steve en Lilli van de Liward laten hun boot voor een half jaar hier achter en gaan weer terug naar huis. Alle voorraden moesten worden opgemaakt en ze hadden iedereen op de steiger uitgenodigd op te komen helpen, met opeten en opdrinken.

Voor Steve een prima gelegenheid om tegelijkertijd weer een optreden te verzorgen van 'Kahui and the Cruisers, wat in dit geval alleen Steve en Martin in hield. Er kwam ook nog een lokale meneer met een gitaar meespelen en zo ontstond er een erg leuke jam session.

De marina waar de boot lag is niet zo gezellig dus we zijn de volgende dag gelijk vertrokken naar de City Marina, die midden in de stad ligt op loopafstand van alles. Hier kregen we bezoek van de bemanningen van de Zensation en de Bella Ciao, die we nog kennen uit Bonaire. Cindy, Geert, Reinhilde en Frits. Na eerst gezellig geborreld te hebben op de Acapella zijn we met z'n zessen gaan eten bij de Rolottes.

Ervoor

Hier op het eiland rijden heel veel 'foodtrucks' rond. Rijdende restaurantjes, je ziet ze overal langs de de kant van de weg. Iedere avond komen deze Rollotes bij elkaar op een plein vlak bij de haven. Het hele plein wordt elke avond in mum van tijd omgetoverd tot een groot openlucht food festival. Iedere truck heeft zijn eigen specialiteit, hamburgers, vis, chinees, combinaties, je kunt van alles krijgen en de kwaliteit van het eten is voortreffelijk.
Erna
Even een kijkje in de keuken

Natuurlijk moesten er ook de nodige klussen gedaan worden. Vanuit Nederland hadden we allerlei reserve onderdelen meegenomen en er stond voor iedere dag een klus op het programma. De laatste klus was de watermaker. Dit zouden we wel op Moorea kunnen doen, een eiland 15 mijl verderop, want daar lig je in een baai op open water. De watermaker vind het prettig om schoon zee water tot zich te nemen. Nadat ik de nieuwe onderdelen geïnstalleerd had en de machine weer opgestart, bleek er ergens een lek te zitten. Helaas een scheurtje in de eind kap van het membraan. Zes weken stilstand en uitgedroogd. Tja, hier wordt ik niet blij van, maar ja het is niet anders, er zijn ergere dingen in de wereld.

Een geluk bij een ongeluk dat wij naar Moorea zijn gegaan, want daar kwamen we Hanny en Jacob van de Jonas weer tegen, die daar met een kapotte motor lagen. Na de eerste nodige morele support hebben we een plan gemaakt om hen daar weg te krijgen. Wij moesten toch ook weer terug naar Tahiti en hebben de Jonas, letterlijk en figuurlijk, op sleeptouw genomen. In Tahiti aangekomen stonden al de nodige hulptroepen klaar om te helpen de boot af te meren. De hele sleep en hulp actie ging precies zoals gepland. We hadden natuurlijk al ervaring met het slepen van de Jonas ;-)

maandag 28 augustus 2017

6 weken Nederland

Half juli,  leek het er even op dat mijn moeder het weekend niet zou overleven. Na twee weken ziekenhuis mocht ze weer naar huis.

De eerste week thuis, hebben we een  gecombineerd "afscheid" feest en verjaardag van mijn zuster georganiseerd voor de hele familie. Kinderen, klein- en achterkleinkinderen, broers en zusters, neven, nichten, iedereen was er, en het was reuze gezellig.
Oma met haar kleinkinderen en achterkleinkinderen

Inmiddels kunnen we melden dat m'n moeder weer helemaal, voor zover mogelijk op haar leeftijd, is opgekrabbeld.
Volgende week gaat ze met de buurvrouw met de caravan naar een camping op de Veluwe. Ze is toe aan vakantie. 

De eerste paar weken in Nederland bestonden voor ons voornamelijk uit zorgtaken, maar gelukkig konden we hier en daar, in een verloren uurtje afspraken maken met familie, vrienden en kennissen. 
We hebben de verjaardag van onze Jannie gevierd, zijn in Anna Paulowna geweest bij Anneke en Jeroen die daar hun B&B De Waard runnen.

Met onze zeilvrienden, tevens vertrekkers van ons eerste uur, hebben we bijgepraat en geluncht, bij Marina Muiderzand.
                         Gerard&Lies, Sylfer.                                                     Akke&Jacques, Mathiba

Natuurlijk mocht een bezoek aan Venhuizen, waar Gerrit en Yola wonen, niet ontbreken. Na een heerlijke lunch even een bezoek aan de Buyshaven waar Gerrit's 'nieuwe' boot, de Bonte een Warder 25 ligt.

Ook de familie van Ellen wilden we niet overslaan. Nichtje Tessa en haar vriend Quintin, hadden de hele club uitgenodigd om te komen barbecueën in de tuin van hun nieuwe huis in Amsterdam. Een mooie gelegenheid om iedereen weer even te zien. 

Nu denken jullie natuurlijk dat we alleen maar gefeest hebben tijdens ons verblijf hier ;-)) Niets is minder waar. Er moest ook geklust worden, niet alleen in en om het huis van mijn moeder maar ook bij m'n dochter, waar echt het nodige opgeknapt moest worden. 
De mannen in witte pakken. Asbest sanering

Als klap op de vuurpijl hebben we ook nog een midweek met onze kinderen en kleinkinderen in een gehuurde  motorboot -een Aquanaut 12.50- een mooie tocht door Friesland gemaakt. 
                             Asha                                                       Bardo                                    Bodhine


Onze taak zit er voorlopig weer op. Met een gerust hart gaan we van de week weer terug naar de Acapella op Tahiti.  




dinsdag 1 augustus 2017

Even een update

De hoogste tijd voor een update. We kregen klachten dat we al een tijdje niets meer gepubliceerd hebben. Dat klopt. Sorry ;-)

Waar de één de was ophangt, wast de ander de helicopter.

We hebben een heerlijke tijd gehad in Tahiti en Moorea met klussen...
 maar ook met voldoende tijd voor ontspanning en muziek

De Acapella ligt nu veilig in een marina
en de crew......
is in Nederland

Op donderdagavond vertrokken vanaf de luchthaven van Papeete met Air Tahiti naar Los Angeles. Ongeveer 9 uur vliegen, 6 uur wachten op de LAX en daarna in 10 uur met de KLM naar Schiphol. Aankomst zaterdag rond het middaguur.

Direct door naar het ziekenhuis in Sneek.
Terwijl wij onderweg waren naar Nederland, is mijn moeder met enorm veel pijn opgenomen in het Antonius Ziekenhuis. Heel even leek het erop dat het met haar afgelopen zou zijn, maar inmiddels zijn we twee weken verder en krabbelt ze gelukkig al weer aardig op.

Mijn moeder woont in Friesland, maar ze gaat al jaren naar de kapper in Monnickendam. Voor haar is dit toch al gauw 1,5 uur rijden, maar daar maakte ze dan altijd een dagje uit van.

Jan, de kapper, had zijn vaste klant Beppie al een tijdje niet meer gezien en hoorde via via, van haar toestand. Hij besloot om naar Pingjum te rijden om daar service aan huis te geven. Wat een klasse.


vrijdag 14 juli 2017

Tahiti

Tahiti vormt samen met Moorea, Bora-Bora, Maupiti, Raiatea,Tahaa en Huahine de Society Islands. Alle eilanden zijn vulkanisch, met indrukwekkende rotsmassieven, die uit de zee omhoog stijgen. De overheersende kleur is tropisch groen, er valt regelmatig warme regen.
Ieder eiland wordt omcirkeld door een rif, waardoor je heerlijk rustig ligt in de 'blue lagoon'. 

Vanuit de Tuamotus varen we in 48 uur naar Tahiti. De eerste ankerplek is bij de Tahiti Yacht Club, waar we onze Bonaire vrienden van 3 jaar geleden weer ontmoeten. De Eye Candy, met Claire en Andrew aan boord, zwerft al een paar seizoenen door Frans-Polynesië en we krijgen veel informatie van hen.
Het was een warm weerzien.

De volgende stop is de Papeete City Marina, aan de boulevard, midden in de stad. De festiviteiten voor de aankomst van de Puddle Jump Rally vinden hier vlakbij plaats. Heerlijk om weer aan een steiger te liggen en zo van de boot af te kunnen stappen. We kunnen hier het nuttige met het aangename combineren. Martin klussen, klussen, klussen, want alles gaat kapot....nieuwe accu's, watermaker uit- en in elkaar, nieuwe marifoon antenne op de mast geplaatst en ga zo nog maar even door.

Ellen ondertussen leuk naar de stad,
Lekker rond kijken, naar de markt, stofjes kopen, koffie drinken op andere boten...

Op vrijdagavond hebben we cocktails en Polynesisch dansen in het park naast de marina. De trommelaars zorgen voor een waar spektakel. Alle mannen gaan flink uit de heupen en we krijgen een geweldige show te zien.

De volgende dag vertrekken we met 30 boten naar Moorea, 10 nm westwaarts , waar de rest van het programma plaats zal vinden. Heerlijk om weer even te zeilen. Helaas geeft de wind het halverwege op en worden de laatste 5 mijl op de motor afgelegd.
Verzamelpunt is Cook's Bay, een prachtige baai met rondom indrukwekkende rotsformaties. Na een presentatie van de sponsors over Fiji, Nieuw Zeeland en Australië volgt het diner en een vuurdansshow.
De laatste dag van het Puddle Jump festival staat in het teken van sport en spel. Na een duidelijke uitleg over het roeien en besturen van de outrigger kano's volgt de wedstrijd.
Er zijn 20 teams gevormd en na een spannende afvalrace blijft er één team als winnaar over.
De bananenrace volgt, waarna de kokosnoten geopend moeten worden. Er worden manden gevlochten en pareo's geverfd.

Tot slot een laatste dansshow, wat kunnen die meiden geweldig 'trillen met hun billen'.

We voelen ons alweer echt thuis hier.


maandag 19 juni 2017

5 jaar onderweg


Vijf jaar onderweg, dat moet gevierd worden!

                               Van de Jonas kregen we een heerlijke fles wijn mét vlaggetjes

Als de dag van gisteren herinneren we ons het vertrek uit Enkhuizen op 12-06-12 om 12 uur. Met een lach en een traan en een hoop getoeter werden we uitgezwaaid.

            We werden verrast door een tiental boten, die ons uitgeleide deden door het naviduct

Inmiddels zijn we 5 jaar en 20.000 nm verder en genieten nog steeds van dit leven. Het eerste jaar zijn we langs de Europese kust, via de Kaap Verden naar Suriname overgestoken.

            Vertrekkers uit 2012, Blue's, Harmatan, Ile de Nord en Mero. Met z'n allen naar Suriname

Het tweede jaar hebben we door de Carieb gezworven en bijna alle eilanden tussen Tobago en St. Maarten bezocht.


Nog een jaartje in de Carieb eraan vastgeplakt, maar nu van noord naar zuid. Met als hoogtepunt, het verblijf op Bonaire in het orkaanseizoen.

      We zaten meer onder water, dan er boven.....wat hebben we genoten van de vissen en het koraal

In het vierde jaar zijn we vanuit Curacao omhoog gegaan naar Puerto Rico, Jamaica, Cuba, Mexico en zo doorgestoken naar de oostkust van Amerika.

      Op een afstand van 100 meter langs het Vrijheidsbeeld en haar twee weken als buurvrouw gehad

Afgelopen jaar zijn we vanuit Bonaire vertrokken en via Colombia, San Blas eilanden en Panama in de Pacific aangekomen.

Bij een onbewoond eiland

                     Met Mark, Jacob, Bruce en Hanny als linehandlers, door het Panamakanaal

Het 5 jarig jubileum hebben we met zeilvrienden in de Tuamotus gevierd, op het eiland Fakarava. Eigenlijk is het al  twee weken feest door alle muziek en gezelligheid om ons heen, maar het is nu ook weer tijd om door te gaan.


We zijn heel trots op de Acapella, die ons inmiddels aan de andere kant van de wereld gebracht heeft. Ze heeft heel wat te verduren, daarom proberen we haar in topconditie te houden.

Inmiddels zijn we op Tahiti aangekomen en kijken uit naar het volgende avontuur....



woensdag 14 juni 2017

Music&more

We gaan op tournee.

Na ons eerste succesvolle optreden willen we meer. Steve heeft ook een optreden geregeld bij het duikcentrum aan de zuid pas, vijf mijl verderop. De setting bij de ondergaande zon voor een concert op het terras van het duikresort bij de south pass was fantastisch.
Wat spelen we zo al? Lekkere Golden Oldies, zoals Satisfaction van de Stones, Brown Eyed Girl van Van Morrison, iets van Simon en Garfunkel, Ain't no sunshine van Bill Withers, wat lokale muziek, Crosby, Stills and Nash, voor elk wat wils en genoeg voor ruim een uur entertainment.

De band moet ook een naam hebben. Het wordt Kauehi and the Cruisers. Twee jaar geleden heeft Steve de Polynesische naam 'Kauehi' gekregen van Laiza. Het heeft verder geen betekenis, het is de naam van een eiland. Aangezien Steve de leidende factor is en steeds met wisselende bezetting speelt leek ons deze naam helemaal prima. 

Als bandleider heb je recht op je eigen privé mooring bij Laiza voor de deur. Deze hebben we dan ook maar direct voor hem in elkaar geknutseld.
Steve wil in juli met ons naar het eiland Huahine, dat 300 mijl verderop ligt, voor een aantal optredens bij de Yacht Club (Daar gaan we het nog over hebben.)

Niet alleen de muziek was leuk maar zeer zeker ook het snorkelen met haaien was bijzonder.

Bij de pas, van Fakarava zuid, leven honderden haaien, Black tips. Met doodtij verzamelen zij zich in de doorgang naar de lagune. Duikers en snorkelaars maken van dit moment gebruik om ook het water in te gaan om deze imposante dieren te bekijken. 


Ze worden niet gevaarlijk geacht, maar zijn soms wel nieuwsgierig en komen erg dichtbij.


Volgens het grote vissen boek, is de gemiddelde lengte van de Blacktip Sharks (Carcharhinus limbatus)  5 tot 6 voet. Behoorlijk grote jongens dus.

Kauehi and the Cruisers gaan terug naar Hirifa om daar in het restaurant van Laiza nog twee optredens te verzorgen. Larry is inmiddels doorgevaren naar Tahiti en de band heeft tijdelijk versterking gekregen van Jacob van de Jonas, die accordeon speelt en Reto van de SheSan op gitaar.

 Jacob
 Reto
Laiza zingt en Lea doet een Polynesische dans
The girls are having a good time