donderdag 20 september 2018

Tonga - Fiji

Taartjes en gebak ter gelegenheid van de 12e verjaardag van onze kleinzoon, Bardo

De laatste weken in Tonga zijn omgevlogen. We hebben nog een aantal eilanden bezocht en heerlijk geankerd in prachtige baaien, veel gesnorkeld en met een aantal zeilers een Tongan Feast meegemaakt. Dit is een op traditionele manier bereide maaltijd, met folklore en dans.



Swallows Cave, snorkelen in een grot was één van de hoogtepunten. Miljoenen kleine visjes, die synchroon in patronen zwemmen, een soort onderwater ballet.


Inmiddels zijn we al ruim twee weken op Fiji. De oversteek van Tonga naar SavuSavu, in Fiji is 'slechts' 400 mijl. Met een mooie lopende wind van achteren en stroom mee, doen we dit in een kleine 3 dagen.


Onderweg toch steeds op de uitkijk naar walvissen, maar helaas..... Wat we wel midden op zee tegen komen, is een drijvende Walker Bay dinghy. Met veel moeite hebben we het ding aan boord van de Acapella gehesen, vastgebonden en meegenomen. We rekenden ons al rijk. Zo'n bootje kost toch ongeveer U$2000.


We wisten van een Amerikaanse boot de Sedna, dat ze een maand geleden in Tonga, hun bijbootje  verloren waren. Het zou toch een onwaarschijnlijk toeval zijn, dat wij hem 400 mijl verderop vinden.


Bij aankomst in Fiji, via via contact gezocht met Sedna en inderdaad het bleek hun bootje te zijn. We kregen een mailtje van ze, met het verzoek om het bootje in SavuSavu in de marina achter te laten. Ze zouden het daar dan t.z.t oppikken. "Thank you, thank you, thank you".

Een tweede, minder fijne gebeurtenis deze tocht, was een luide knal midden in de nacht. De intermediaire diagonale verstaging, linksboven in, was afgebroken. Met dyneema lijn hebben we extra steun voor de mast gecreëerd, zodat er niet al te veel pompende beweging zou ontstaan, waardoor de mast eventueel zou kunnen breken. Met de zeilen ingerold, om zo weinig mogelijk kracht op de verstaging te hebben, zijn we op de motor verder gegaan. Gelukkig was het niet echt ver meer, nog ongeveer 80 nm.












Wonder boven wonder hadden we nog een 'oude' reserve stag. Een paar jaar geleden hebben we op Bonaire beide stagen vervangen en de ene die nog goed was aan boord gehouden. De dag na aankomst, hebben we gelijk met hulp van Andrew van de Eye Candy, de D2 vervangen, de verstaging gespannen en de mast opnieuw getrimd.

Fiji is weer een nieuwe belevenis. Er zijn twee hoofd eilanden, Vanua Levu in het noorden en Viti Levu in het zuiden. Hier omheen liggen  320 kleine eilandjes, waarvan 110 onbewoond.


Ook hier zijn de mensen weer heel hartelijk en open. Ze groeten spontaan met "Bula" en zijn geïnteresseerd in de zeilers.

In de winkels kun je bijna alles kopen en op de markt vind je een grote verscheidenheid aan groente en fruit. We zijn positief verbaasd over de prijzen in de restaurantjes. Al voor €5 pp kun je heerlijk eten. Er wordt deze week dus niet gekookt.  We verwennen onszelf met eten uit India, China en Korea. We barbequen in de tuin van de Jachtclub en eten vers gevangen vis.

Via andere zeilers vrouwen hoorden we dat er een heerlijke Spa is in het stadje. Dus samen met Hanny van de Jonas een verwendagje genomen. In bad met warm water uit de hotspring, massage, manicure, pedicure  en een facial. Als herboren kwamen we weer terug bij onze mannen.


vrijdag 24 augustus 2018

Swimming with the Whales



Bovenaan ons wensenlijstje staat zwemmen met walvissen. Tonga is één van de weinige plaatsen op de wereld waar je dit kunt doen. De Bultrug walvissen zwemmen ieder jaar vanuit de poolgebieden, richting de evenaar om te paren en te baren. Rond augustus/september zijn ze altijd in de wateren rondom Tonga te vinden. De dracht van de Bultrug duurt ongeveer 11,5 maand en ze baren om de 2 á 3 jaar. Op het moment dat het jong geboren wordt, is het al 4 m lang en weegt 1,5 ton.

Captain Simeon
Divemaster Baja

Onze tocht begint om 07.30 uur bij Beluga Diving. Samen met captain Simeon, dive master Baja en in het gezelschap van 6 andere 'lotgenoten', varen we in een kleine aluminium boot met hoge snelheid tussen de eilandjes door richting het zuiden, naar open zee.


Iedereen stond op de uitkijk om de 3 m hoge spuiters van de walvissen te spotten.


Zodra we in de buurt zijn moeten we klaar staan om in het water te springen. Baja, de divemaster gaat eerst, om te kijken of het vertrouwd is. Als alles okay is, krijgen wij het commando: "Get ready, jump, hurry, hurry, hurry".


We zwemmen zo snel mogelijk in de richting van de enorme dieren, maar helaas de eerste pogingen mislukken doordat de Bultruggen de diepte in duiken.
De mannen hadden een microfoon onder de boot hangen, waardoor we het gezang van de walvissen goed konden horen. Een Bultrug produceert het meest langdurige en meest gevarieerde gezang uit de dierenwereld. Ze kunnen meer dan 24 uur aan één stuk zingen. Uit onderzoek blijkt dat de liederen van de Bultrug eenzelfde hiërarchische structuur als mensen taal hebben. Hiermee behoort de taal van deze walvis tot één van de meest complexe communicatie vormen in de dierenwereld.

Uiteindelijk hebben we geluk. Een moeder met een kalf. De moeder was zeer relaxed en liet ons heel dicht bij komen.


Met vier snorkelaars tegelijk mochten we moeder met kind bewonderen en een stuk met haar mee zwemmen . Kippenvel, wat een bijzondere ervaring.


Enkele weetjes:
Wetenschappelijke naam: Megaptera novaeangliae. Engelstalige naam: Humpback whale
Een volwassen Bultrug, wordt ergens tussen de 11 en de 19 meter lang. Ze wegen 25 tot 35 ton en kunnen wel 45 jaar oud worden.
Geschat wordt dat tijdens de walvis jacht in de 19de en 20ste eeuw ongeveer 250.000 Bultruggen zijn gedood. Naar schatting leefden er in 1966, toen de jacht werd verboden, nog slechts 1400 dieren. De populatie is sindsdien weer uitgegroeid en bestaat nu uit ongeveer 80.000 dieren. De Bultrug wordt sinds 2008 niet meer beschouwd als een bedreigde diersoort.
Bultruggen zijn trage zwemmers, hun gemiddelde snelheid bedraagt 4 tot 6 knopen. Tijdens hun tocht, van en naar de polen eten de Bultruggen niet. Aan het einde van het seizoen zwemmen de dieren weer 8000 km terug naar de visrijke wateren van het poolgebied om zich daar te voeden met vis en kril.


Dat een ontmoeting met Bultruggen ook anders kan verlopen, bewijst de aanvaring die onze vrienden, Frits en Reinhilde van de Bella Ciao, van de week hebben gehad met een slapende Bultrug.

De schade aan het zwaard van hun catamaran is behoorlijk. Het dier moet zeker ook gewond zijn aangezien ze grote stukken huid op de boeg van hun schip hebben gevonden.












De reparatie is inmiddels al in volle gang. Gelukkig weet Frits hoe het moet, want hij heeft deze boot helemaal zelf gebouwd.




donderdag 16 augustus 2018

The Kingdom of Tonga


Wat eten we op Tonga? Wat een barbaren, in plaats van een Tongan Feast, eten we Fish&Chips

We zijn alweer twee weken in Tonga en voelen ons helemaal thuis. Martin heeft toch maar afgezien van het plan om koning van Tonga te worden. Er is een hoop werk te doen hier, wat zeker niet lukt in die paar weken dat we hier zijn en de maagden zijn toch ook niet zo aantrekkelijk als hij gehoopt had.


Overal waar we aankomen is het weer een ontdekkingstocht. Waar is de geld automaat, hoeveel is het geld (Tongan Pa'anga) waard en wat kun je er voor kopen, waar is het dinghy dock, de wasserette, de supermarkt, is er internet, wat moeten we zien en doen, etc.

In  de wasserette kun je voor 25 ToP (€12,50) één load laten wassen, drogen en vouwen

Op de groente en fruit markt is redelijk veel te krijgen, het is er gezellig en de dames zijn altijd in voor een praatje.

Alle supermarkt(jes) worden gerund door Chinezen. Je kunt er veel goedkope Chinese troep kopen, maar mbt eten en drinken is er weinig keus. Af en toe komt er een vrachtschip uit Nieuw Zeeland en dan hoop je dat er weer wat vlees of kaas gebracht wordt.
Inmiddels heb ik van een lokale dame een yogurt maker gekregen. Door het zelf te maken hebben we iedere ochtend verse yoghurt. Zuivel producten zijn hier nauwelijks te koop.


We liggen met de Acapella in een hele beschutte baai, voor het stadje Neiafu. Het weer is heel wisselvallig. De wind draait alle kanten op en de temperatuur zakt 's nachts naar 18 graden. We slapen weer onder een dekbed.

Uitzicht op de baai vanaf Mount Talau

Het stadje zelf is een beetje verpaupert. Op veel plaatsen waar we komen zie je heel veel loslopende honden. Hier kom je overal wilde varkens tegen, die overigens vaak tijdens een Tongan Feast opgegeten worden.
De mensen zijn erg vriendelijk en veel mannen dragen een rok met daaroverheen een soort mat. De nationale dracht voor volwassen mannen is een lange zwarte rok. Bij de jeugd zie je iets meer kleur. De mat is een soort status symbool en dient als eerbetoon voor de kerk en de koning.


Geen mat, desalniettemin toch met veel respect, in jeugdige kleuren op weg naar de kerk

Op zondag een keer naar de kerk, is een must in deze contreien. Wat kunnen deze mensen mooi zingen, soms wel vijf stemmig.


Daarna een toertje over het eiland en een Tongan Feast als lunch. Dit is een uitgebreid buffet met allerlei lokale gerechten, waarvan het hoogtepunt een varken aan het spit is.

Er is een grote groep Nieuw Zeelandse en Amerikaanse zeilers die hier langere tijd liggen. Zij organiseren van alles voor de andere zeilers. Ieder ochtend om 08.30 is er een radionet, waar in alle voor die dag bijzondere gebeurtenissen besproken worden. Toertjes, restaurantjes, de wekelijks terugkerende vriendschappelijke zeilrace op vrijdag avond, uitwisseling van diensten en producten, de jamsession of  'open mic' op zaterdagavond, bijzondere ankerplekken in de omgeving en wat daar dan weer te doen is.

Open mic. Martin begeleidt, Karen und Reinhard van Findus

Morgen staat bij ons 'swimming with whales' op het programma. Hier komen we in ons volgende blog op terug.


maandag 6 augustus 2018

Foto en video blog van de laatste 2 maanden


We hebben het nog steeds naar onze zin


Drie Nederlanders en een Belg


 Het is even klimmen......,


........maar dan heb je ook een prachtig uitzicht op de pas van Maupiti


Manta Ray's


                                                Frits, Reinhilde, Hanny, Geert, Jacob, Cindy en ...



Kokos krab
(Erg lekker. Op het volgende plaatje ligt hij op tafel)


Feestelijk onthaal op Maupihaa


Kokosnoten verzamelen met de familie op Maupihaa


De kapitein heeft een visje gevangen


Nederland doet dan wel niet mee in het WK en ondanks onze steun worden de Belgen ook uitgeschakeld


Op Penhryn kunnen we zo een nieuw kleinkind adopteren


Er is niet veel te koop op Penrhyn


Een korte presentatie op de basis school


Bootjes vouwen, vonden de kinderen toch het leukste

 Zowel boven als onder


Naar de kapper op Suwarrow


Brood bak cursus. Harry, één van de rangers op Suwarrow is vroeger bakker geweest


Dit is het resultaat


Iedereen was zo geïnspireerd dat we diezelfde avond nog een brood proeverij hadden

Het blijft mooi...