zondag 11 oktober 2020

RDM Music&Food Festival

Martin, Anna en Lisa

De hele maand September heeft in het teken gestaan van het RDM Music & Food Festival. Een festival dat we zelf bedacht en georganiseerd hebben. Er was weer behoefte aan sociale activiteiten. Op een gegeven moment kreeg ik een soort brainwave om op muzikaal gebied eens iets anders te doen en meer mensen erbij te betrekken. Het idee om iets festival-achtigs te doen was ontstaan. Tijdens een festival kun je allerlei verschillende soorten entertainment bij elkaar zetten. Eten is nooit een probleem onder de yachties, muziek met de band ook niet, maar om daar anderen bij te betrekken is een ander verhaal.

Ik ben eens rond gaan vragen en een beetje gaan lobbyen, en ja, langzaam maar zeker begon e.e.a. gestalte te krijgen. In de band kon ik Barry en Lisa strikken om een kleine solo performance te geven. Naylene, een goede vriendin en pianiste wilde ook wel iets doen. Hans en Sonja van de Ikinoo konden we zo ver krijgen om iets met karaoke te doen en zo begon de line-up steeds meer invulling te krijgen.

Hans en Sonja van de Ikinoo

Tijdens onze vorige optredens en oefensessies hadden we altijd een trouwe fan, Kerttu. Zij komt uit Finland en is 9 jaar oud. Alle liedjes die we spelen kan ze mee zingen. Haar ouders hadden al eens gevraagd of ze niet een keertje mocht komen zingen. Nu is een festival daar natuurlijk een uitgesproken gelegenheid voor. Het RDM Kids programma was geboren. 

Kerttu

Twee andere kinderen, Elizabeth (8) en Christopher (9), die ook hier in de marina wonen wilden ook wel iets doen. We zijn met de kids aan de slag gegaan en de repetities gingen super goed. 

Elisabeth & Cristopher

In principe hadden we al een datum gepland om de hele happening te laten gebeuren, alleen gooide Covid bijna roet in het eten. Het virus stak weer op en Nieuw Zeeland ging weer terug naar level 2. Een situatie waar social distance van 1.5m weer verplicht is en je met maximaal 100 mensen bijeen mag zijn, die zich aan de afstand regels moeten houden. Heel even leek het er op dat het hele feest niet door zou gaan.

De feest commissie in vergadering

Karl, de marina manager, had ook uitdrukkelijk gezegd dat we onder level 2 niets mochten organiseren. Zodra we weer op level 1 zouden zitten konden we onze gang gaan en wilde de marina ons ook wel sponsoren. Ondanks het feit dat we nog steeds in level 2 zaten zijn we gewoon doorgegaan met de voorbereidingen van het feest. De repetities gingen gewoon door en van alle bedrijven hier op het terrein kregen we een intentie verklaring dat ze ook wel wilden sponsoren.                                          

Door de sponsoring konden we uiteindelijk alle bezoekers gratis drank aan bieden.

Mo en Karl hadden een heel originele manier bedacht om de drank koud te houden

Aangezien we toch nog iets meer invulling aan het hele gebeuren wilden geven, ontstond het idee om via donaties iets te doen voor een aantal goede doelen. Een van de doelen is het Black Ball Yacht Club Scholarship fund. Dit fonds kun je vergelijken met een soort studie beurs. Vanuit het fonds ondersteunen we een aantal kinderen met hun (technische) studie, gericht op de maritime industrie.

Maar om genoeg geld op te halen, moet je ook iets bieden. We zijn bij heel veel bedrijven in Whangarei langs gegaan met het verzoek of ze iets wilden sponsoren voor de loterij die we wilden gaan houden, waarvan de opbrengst geheel ten goede zou komen van het 'goede' doel. Uiteindelijk hebben 35 bedrijven meegedaan en iets gedoneerd. De hoofdprijs was een gratis 'haul out, wash and return' twv NZD250 bij de Riverside Drive Marina . Dit houdt in, dat je boot uit het water getakeld wordt, je bodem schoon gespoten wordt en dat je weer het water in gaat. Hier op de rivier is de aangroei onder je boot heel ernstig vandaar dat een 'wash & splash' heel handig is voordat je vertrekt.

Ellen trekt de lootjes, Betsy kondigt ze aan en Ulla deelt de prijzen uit

We hebben voor honderden dollars aan prijzen weten te bemachtigen. Na aftrek van de kosten hielden we uiteindelijk ruim NZD1500 over om 'weg te geven'.

Een week voor de 25e September kregen we het groene licht dat het festival door kon gaan. Alles ging daarna in een hogere versnelling. Natuurlijk waren we met de muzikale repetities gewoon door gegaan,  maar nu moesten we alle toegezegde prijzen en gelden gaan ophalen, een tent bouwen, het terrein in orde maken, alle deelnemers goed instrueren.....

Van een oude spinnaker kun je een prachtige tent maken

... en natuurlijk niet geheel onbelangrijk, het publiek informeren over alle activiteiten. Via posters, Facebook posts en het radionet wisten we iedereen in de buurt te bereiken. 

Onder de cruisers zijn aardig wat creatieve mensen, die graag met een kraampje op het festival terrein wilden komen staan. Op deze manier hadden we ook een 'art market'. 

RDM Music & Food Festival, the movie

De beginners ukulele groep, waar Ellen in speelt, hebben we ook gestrikt om hun kunsten te vertonen.

De Bellywood Fusion Dance group van Anna was al een paar weken druk bezig om een aantal prachtige dansen in te studeren.

Seabren, de 15 jarige zoon van bevriende Nederlandse zeilers die hier wonen, wilde graag zijn percussive fingerstyle gitaar spel ten gehore brengen. We waren er allemaal klaar voor.  

Het RDM Music&Food Festival stond in de steigers. Onze Belgisch vrienden van de Zensation en Masquenada zouden stoofvlees met French Fries, nee, Belgische patatten gaan bakken in een kraampje en de andere cruisers werd gevraagd om een speciaal gerecht dat hun land goed vertegenwoordigd mee te nemen. 

Verse friet

Ik kan niet anders zeggen dat e.e.a. allemaal zeer goed is gelukt. We hadden ongeveer 130 bezoekers, het programma liep gesmeerd, er was genoeg te eten en te drinken voor iedereen en we hebben het allemaal enorm naar ons zin gehad. 

Het was echt een feest om nooit te vergeten.


Van de opbrengst van de loterij hebben we NZD800 aan de de Blackball Yacht Club gegeven en NZD550 aan Sistema, een organisatie die zich inzet om minder bedeelde jeugd muziek les te geven.

















Uiteindelijk wisten we de krant ook nog te halen. Lees hier het artikel.

dinsdag 1 september 2020

Winter in Nieuw Zeeland


Winter in het noordelijk deel van Nieuw Zeeland is eigenlijk alleen maar regen, regen en nog meer regen. Het komt soms dagen achter elkaar met bakken uit de hemel. Het houdt gewoon niet op.
Vorige week waren we bij Italiaanse vrienden uitgenodigd om te komen eten. Het regende behoorlijk en we hadden zo onze bedenkingen maar, we zijn Hollanders en van een beetje regen smelt je niet. Het was heel gezellig en we hebben heerlijk gegeten. Onderweg terug naar de boot bleek de weg afgesloten. Het water gutste van de bergen af en de weg was een kolkende rivier geworden. Het water stond zeker een meter hoog op de weg. We konden geen kant uit en zijn maar weer terug gegaan naar Rafaella en Giovanni met de mededeling dat we bleven slapen. 

Het is heel bijzonder als je ziet hoeveel rotzooi er achterblijft na een overstroming
















Overdag is de temperatuur best wel redelijk, zo ergens rond de 17 graden. in de nacht koelt het af tot ongeveer 8 graden. Onze kachel heeft het begeven en moet gereviseerd worden, bleek na een bezoek aan Dieselservices in Auckland. Zij hebben de onderdelen die we nodig hebben besteld, maar deze laten nog even op zich wachten. In de tussentijd houden we het heerlijk warm met een elektrisch kacheltje. 
Zodra de onderdelen er zijn kan ik de hele boel weer inbouwen en kunnen we eventueel een tripje gaan maken met de boot. Hoewel, met die verraderlijke regen....

Het was wel weer even leuk om een paar dagen naar Auckland te gaan. Via AirB&B hadden we een schitterend appartement geboekt midden in de stad, met alle restaurants en winkels op loop afstand. We hebben genoten van ons weekendje uit.

Ons uitzicht vanaf het achterdek

Tussen de buien door weten we toch wel weer leuke dingen te organiseren. Zo hebben we een potluck (iedereen neemt iets te drinken mee voor zich zelf en wat te eten om te delen met anderen) georganiseerd voor alle Nederlandstaligen die hier liggen. Hollanders en Belgen. Uiteindelijk waren we met 23 personen. Er stonden o.a. oliebollen, appeltaart en boterkoek op het menu. Heerlijk.

een Nederlands-Belgische liaison 

Natuurlijk staat er ook nog steeds muziek op het programma. Ellen is inmiddels begonnen met ukelele.
Het is druk aan boord van Acapella en we moeten oefentijd inplannen om elkaar niet in de weg te zitten. Samen spelen is nog geen optie, maar dat komt nog wel ;-))

Old Parakao Store Jam

In Parakao, ongeveer 40 minuten rijden van Whangarei heeft Martin op een jamsession gespeeld en de week daarop zijn we in Dargaville naar een concert van Caitlin Smit geweest. Vrijdag avond was het concert en zaterdag ochtend gaf Caitlin een 'vocal workshop'. Gewoon lekker met muziek bezig.



 










DRIE WEKEN LATER...................

Het laatste blog is van 2 maanden geleden en er is dus inmiddels heel veel gebeurt.


Ons laatste grote feest was op de 4th of July. Dat hebben we met ongeveer 100 man gevierd, hier bij ons de marina. Veel eten, muziek, gezelligheid, buikdansen, begin van de winter.


Op dit ogenblik zijn we al weer het lente feest aan het organiseren dat op 25 september moet gaan plaatsvinden, tenzij de corona weer roet in het eten gooit. We hebben dus een enorme 'things to do' lijst, maar gelukkig zijn er heel veel mensen die willen assisteren. Er is een chef catering, een muzikaal leider, een kunstmarkt organisator, een raffle/tombola begeleider, een kinder programma met muziek en dans etc. Genoeg te doen dus....


Martin is druk aan het oefenen met de band&friends en de kinderen om alle muziek in te studeren. Ellen is druk met het verzamelen van prijzen voor de tombola. Bij alle bedrijven, winkels en restaurants waar de cruisers vaak komen proberen we wat te ronselen en dat lukt vrij aardig.

De bellydanseressen gaan ook nu weer optreden en we zijn druk aan het oefenen om een dans in te studeren. Overal pijn en nooit geweten dat er zoveel spieren in buik, rug en heupen zitten ;-))

Bellywood Fusion 

De ukelele groep wordt steeds groter en iedereen is heel enthousiast. We spelen inmiddels 10 nummers en krijgen langzaam maar zeker eelt op onze vingers. Het plan is om eind september tijdens het feest ook een nummer ten gehore te brengen.


Tussen de bedrijven door heeft Martin hard gewerkt aan allerlei boot klussen. De verwarming doet het weer, de boiler geeft weer warm water, de nieuwe koelkast staat en de nieuwe tv is geïnstalleerd.

Oude koelkast en lekke boiler

Verder veel gezelligheid met andere 'lotgenoten'. Verjaardagen, etentjes, borrel uurtjes, wandelingen en ga zo maar door. We zijn zelfs samen naar een circus voorstelling geweest, wat niet alleen heel erg leuk was, maar ook zeer spectaculair. Niks te klagen dus.....


Van de week hebben we met een heel stel, mondmaskers gemaakt. Het materiaal kwam van het Leger des Heils, oude lappen en kleding hebben we omgetoverd tot maskers. De opbrengst gaat naar diverse goede doelen.


New Zealand zit op dit moment op Lockdown Level 2. In het gebied rond Auckland is het even 3 geweest, maar inmiddels is het in het hele land 2. Dit betekent dat je 1,5m afstand moet bewaren en dat bijeenkomsten tot 100 man zijn toegestaan. Hopelijk wordt het binnenkort weer 1, dan kunnen we weer 'normaal' gaan doen. 





    

zondag 28 juni 2020

Een overvolle sociale agenda

     The RDM Band. Barry, Pelle, Lisa, Martin

Sinds de lock down is opgeheven en alles weer mag/kan, loopt onze sociale agenda helemaal vol. We kunnen weer gewoon bij elkaar op bezoek, we mogen binnenlandse reizen maken, we kunnen weer uit eten gaan en boven al, feesten organiseren.

Eén keer in de week gaan we met een hele club uit eten bij de Butter factory. De naam zegt het al, een oude boter fabriek. Hier worden ook vaak jamsessions georganiseerd. Op donderdag zijn alle hamburgers NZ$10 i.p.v. gemiddeld $20. Gezellig en lekker met super frietjes. Het is een open restaurant, dus moet je er wel voor zorgen dat je iets warms aan hebt.


Het was voor ons de hoogste tijd om nieuwe matrassen aan te schaffen. Na wat speurwerk op internet vonden we twee bedrijven die matrassen op maat maken. Eén in Hamilton, ongeveer 4 uur rijden zuid van hier en één in Auckland. Aangezien we altijd keus willen hebben zijn we eerst naar Hamilton gereden. Daar zijn we heerlijk een hotel in gegaan om volgende ochtend, schoon, te gaan 'proef' liggen. 


Na diverse matrassen getest te hebben, hadden we onze keuze gemaakt. De prijs van ongeveer NZ$3000 (€1715) hakte er wel even in, maar voor een goede nachtrust moet je wat over hebben. Met de verkoper afgesproken dat we eerst nog in Auckland zouden gaan kijken en hem dan een bericht zouden sturen voor de eventuele opdracht.


In Auckland ook 'proef' gelegen. Eigenlijk waren we er al heel snel uit welk matras we het lekkerste vonden. De kwaliteit was min of meer hetzelfde als in Hamilton, de prijs was 'maar' de helft. De keus was dus snel gemaakt.


Het  was mogelijk om het aangename met het nuttige te combineren. Er moesten nog een paar medisch controles plaatsvinden die we in Nederland niet hadden kunnen laten doen. In Auckland konden we meteen terecht, dus dat kwam heel mooi uit. Alles goed! Over een jaar pas weer terug komen ;-))


In de buurt van Auckland zit een winkel waar ze heel veel Nederlandse producten verkopen. Stroopwafels, kaas, bitterballen, muntdrop, Negerzoenen (ik blijf het zeggen) maar ook heel veel producten van Conimex (sambal, ketjap, sate marinade mix, nasi kruiden enz). We hebben flink ingeslagen en kunnen weer even voor uit.


Wij liggen met de boot in de Riverside Drive Marina, maar we hebben ook heel veel contact met de mensen in Town Basin Marina, aan de overkant van de rivier. de stadskant. Het is ongeveer 10 minuten lopen daar naar toe. In Town Basin hadden ze het plan opgevat een soort happening te organiseren waarin wij als cruisers, het stadje Whangarei en Nieuw Zeeland bedanken voor de gastvrijheid die we hier hebben mogen ervaren tijdens de lock down. (NZ is heel erg soepel geweest met het verlengen van Visa ed).
Er moest ook muziek komen en aangezien wij in RDM al een bandje hadden vonden ze dat wij wel konden spelen voor de hele club. Vorig jaar hebben we dat natuurlijk ook al gedaan, dus ze wisten dat we dit wel zouden kunnen.

Onze band bestaat uit Lisa (piano), Pelle (gitaar), Barry (percussie) en Martin (bas). We noemen ons de RDM (Riverside Drive Marina) Band. (Tijdens de hele lock down waren we toch in de gelegenheid om drie keer in de week met elkaar te repeteren en konden we een behoorlijk repertoire opbouwen)


Een aantal zeilende musici uit Town Basin leek het wel wat om met ons op te treden, dus zij kwamen spontaan hun diensten aanbieden. Zo kregen we er nog twee bassisten bij, Paul en Eric, een percussioniste, Vandy en Liam op gitaar. Hierdoor moesten we o.a. een deel van ons repertoire aanpassen. De naam van de band veranderde in 'RDM Band and friends'. Ook Mo, één van de werknemers hier in RDM wilde graag een aantal nummers, op zijn mondharmonica, mee spelen.
Met z'n allen hebben we super hard gewerkt om een goed programma in elkaar te zetten en met succes. Iedereen was erg enthousiast en we kregen zelfs aanbiedingen om op andere plekken te komen spelen.

Op vrijdag avond hebben we in RDM een groot feest georganiseerd. Een soort generale repetitie voor de happening op de brug. Karl, de manager van RDM, heeft de drank gesponsord en de bezoekers namen zelf allemaal snacks mee. 

Sherryl May, de burgemeester van Whangarei

Zaterdagmiddag speelden we op de overdekte brug waar allerlei festiviteiten en toespraken plaatsvonden en zaterdagavond mochten we nog even akte de presence geven tijdens een diner dansant.

Hieronder een compilatie van de afgelopen paar dagen.


RDM Band live in Whangarei

Het is winter hier in NZ en 's avonds en 's nacht kan het behoorlijk koud worden. We hebben een elektrisch radiator kacheltje aan boord die de boel redelijk warm houd. De diesel kachel waar van ik een paar weken geleden de brander heb vervangen heeft het weer begeven. De nieuwe brander was volledig vervuild en aangekoekt met roet.  


De hele boel weer gedemonteerd en schoon gemaakt. Nu doet hij het weer, alleen de vraag is voor hoelang. Wellicht is de diesel een beetje vervuild. 

Ellen gaat naar Zumba, Aquajoggen, Yoga, heeft een koffieclubje met de Nederlandse dames, doet aan buikdansen en nog een paar dingen.

De Nederlandse dames
Marlies, Monique, Roos, (mid voor) Sonja, Bibi, Ellen, Cindy en Marjolein

Ze vindt het heerlijk om weer een beetje actief bezig te zijn en de slappe spieren en klipfiletjes een beetje aan te sterken. De afgelopen 6 maanden hebben we wel veel gewandeld, maar daar bleef het ook bij.

Yoga van Giovanni

Buikdansen met Anna

Het plan is nog steeds, dat we geen plannen maken. Misschien in augustus skiën op het zuid eiland, maar anders gewoon heerlijk op de boot in Whangarei. We hebben het hier prima en vermaken ons nog steeds. Zolang we niet zeker weten dat we hier weer terug kunnen komen met het vliegtuig, gaan we nergens heen. Afwachten dus.



zondag 10 mei 2020

Ondertussen in Nieuw Zeeland

                                                Lekker wandelen met Pelle en Ulla

Inmiddels zijn we alweer 52 dagen in de lock down, maar het einde is in zicht. Zoals het er nu naar uit ziet, hier in Nieuw Zeeland, gaan we volgende week naar level 2. Meer vrijheden, restaurants gaan weer open, kappers mogen weer knippen, bijeenkomsten met maximaal 100 mensen zijn weer toegestaan, we kunnen er weer met de auto op uit trekken om te gaan toeren en met de boot om te gaan varen.
NZ doet het goed, 'slechts' 1500 corona patiënten en 20 overledenen. De premier, Jacinda Arden, is erg geliefd hier in het land en ze doet het erg goed. Door de snelle lock down maatregelen is wellicht erger voorkomen.
Wij hebben het heel goed hier in de Riverside Drive Marina. Iedereen hield zich aan de afstand regels en bleef in zijn eigen bubbel. Niemand is ziek geworden.


Op 28 april werden de regels enigszins versoepeld. Wat een leuk verjaardagscadeau! We gingen van level 4 naar level 3, waardoor de Acapella weer het water in kon. Na bijna 6 weken 'on the hard' is dat wel een verademing. Wij blij, maar helaas al meteen problemen. We hingen nog in de slings en de motor wilde niet starten. Met behulp van mankracht zijn we naar de werk steiger gesleept waar we het probleem konden inventariseren. Uiteindelijk bleek het 'gelukkig' slechts de start accu te zijn. We konden redelijk snel een nieuwe accu te pakken krijgen en na een beetje knutselen was het probleem de volgende dag opgelost. Heerlijk om weer heen en weer te wiegen op het water.

Als je jarig bent mag je kiezen. Het werd een afhaal burger met friet

Overdag is de buiten temperatuur nog zeer aangenaam, zo rond de 20 tot 22 graden Celsius. In de nacht koelt het af tot onder de 10 graden. Dan wordt het tijd om de kachel aan te zetten, maar na een paar avonden doet hij het ineens niet meer. In Nederland, in de winter, moesten we ieder jaar de brander vervangen dus dat zal nu ook wel het geval zijn. Gelukkig hebben we nog een reserve brander. De hele boot op z'n kop gezet om de nieuwe brander te vinden, maar helaas....

Een beetje knutselen om de nieuwe accu weer op zijn plaatst te krijgen

Ondertussen maakt Martin muziek met de band. We wandelen veel, zorgen dat de onderhoudsklussen op de boot gedaan worden en doen heel erg ons best om géén plannen te maken.
(Naast de onderhoudsklussen geeft de boot zelf ook wel aan wat er nog meer moet gebeuren. De marifoon stoorde heel erg en moest gerepareerd worden. De thermostaat van de boiler ging kapot waardoor deze oververhitte. Het gevolg was een gesprongen waterleiding, waardoor er ongeveer 200 liter water de boot in stroomde. Leuk is anders.)

The RDM Band

Hoogstwaarschijnlijk kunnen we binnenkort wel in NZ rondvaren, maar het wordt winter. Dus niet echt een lekkere periode om er op uit te trekken. Alle landen om ons heen zijn nog in lock down, dus uiteindelijk kunnen we nergens naar toe. We rekenen erop dat we nog een jaartje in NZ blijven.
Dat is geen straf hoor. We hebben hier nog heel veel niet gezien en in september ligt er in de bergen voldoende sneeuw om heerlijk te kunnen skiën. We gaan het wel zien.

Gelukkig kunnen we melden dat de Ile du Nord, Timo, Elze, Alicia, Luca en Amalie goed zijn aan gekomen bij de Azoren. Het is hun bedoeling om even uit te rusten, te bevoorraden om dan zo snel mogelijk door te varen naar Nederland.

                                                        Timo, Luca, Amalie, Alicia, Elze

Dit blog sluiten we af met een filmpje uit het videodagboek voor onze kleinkinderen ;-)) en een link naar een artikel dat gepubliceerd is op de site van sail-world.com door Lisa, één van de liggers hier in de marina en de pianiste in onze band.

Eggs Benedict

                                               On hold under lock down. Artikel van Lisa