dinsdag 25 februari 2020

Home sweet home



De Interislander ferry van South Island naar North Island vertrok om 07.30 vanuit Picton. Dit betekende dat we uiterlijk om 06.30 bij de incheck moesten zijn, hetgeen tot gevolg had dat we om 05.45 op moesten. We zijn wel gewend om vroeg op te staan, maar dit is wel heel erg vroeg voor een paar pensionado's.


Picton is klein, maar wel erg gezellig. Het is tevens overslaghaven voor bomen, die heel veel geëxporteerd worden vanuit Nieuw Zeeland.


Na aankomst, wederom in Wellington op het Noord Eiland, moesten we onze neiging om direct door te rijden naar de boot onderdrukken. Bij Lake Taupo hebben we nog twee dagen aan het meer gestaan, waar we heerlijk hebben gezwommen.


Er waren nog een paar dingen die we wilden doen. Nog een keer genieten van één van de heerlijke spa's met al de hete mineraal baden en een bezoek aan het Redwood Tree forest. De Redwoods zijn familie van de Sequoia en kunnen wel 2000 jaar oud worden.


In heel Nieuw Zeeland kom je Nederlandse zaken tegen, bijvoorbeeld de Nederlands Bakker in Picton. Een originele nieuw gebouwde Nederlandse molen met daarnaast restaurant The Dutch Oven in Foxton, waar ze heerlijke kroketten verkopen. We hebben zelfs een nachtje geslapen op het erf van een melkvee boerderij.




Tenslotte hadden we ook nog een afspraak met twee lieve KLM vriendinnen. Oud collega's Marjan Graveland en Titia Goedegebuur zijn op rondreis in NZ. Zij gingen omlaag naar het zuiden en wij omhoog naar het noorden, dus we hebben een afspraak gemaakt midden in het land, bij Rotorua. Het was geweldig om elkaar, na al die jaren weer te zien. Onder het genot van een hapje en een drankje hebben we heel veel kunnen bijpraten, heerlijk geroddeld en Marjan's verjaardag gevierd.

Ellen, Marjan en Titia

Na nog een tussenstop in Auckland, waar we bij Double Dutch Fries een frietje hebben gehaald zijn we naar Whangarei terug gereden. (DDF is ook weer zo'n Nederlands bedrijf. Toevallig is Timothy de eigenaar weer een neef van onze goede vriend Bismarck. De wereld in Nieuw Zeeland is heel erg klein. Bijna iedereen die je spreekt, heeft of Nederlandse voorouders, aangetrouwde Nederlandse familie leden, of  Nederlandse vrienden van vrienden enz. De Hollanders zijn hier in ieder geval goed vertegenwoordigd)

Ondanks al die lekkernijen ben ik toch nog afgevallen. Zal wel door het vele wandelen komen ;-))

Het is heerlijk om weer 'thuis' te zijn. Ondanks het feit dat de boot helemaal was onder gescheten door de zwaluwen, lag onze Acapella er nog goed bij. (Tijdens een flinke regenbui heeft Ellen alle poep weer weg weten te boenen, terwijl Martin op dat moment weer lekker muziek aan het maken was met Lisa)




Nu moeten we voorbereidingen treffen om Acapella volgende week op de kant te zetten voor noodzakelijk onderhoud.

vrijdag 21 februari 2020

Acapella on the road - Weer onderweg naar het Noorden




De laatste weken op het Zuideiland zijn we langs de Oostkust, Dunedin, Moeraki, Oamaru, Ashburton, via de Hamner Springs doorgestoken naar de Westkust. In feite maken we een acht (8) over het eiland en hopen alle highlights te zien.



In Dunedin, zijn we naar de Royal Albatross Colony gereden. Het is bijzonder om deze prachtige vogels te zien vliegen en broeden. De spanwijdte hun vleugels kan wel  3 meter zijn.


Via Moeraki, waar hele grote ronde keien op het strand liggen - het lijken wel knikkers-  zijn we naar de Blue Eyed Pinguïns in Oamaru gaan kijken.


Overdag zijn de pinguïns niet aanwezig, maar in de avond als het donker is komen ze één voor één weer aan land.


We stonden in een Holiday Park aan het water en onder het keuken gebouwtje waren de nesten van een aantal pinguïns.


Overdag zijn de volwassen beestjes voer aan het verzamelen en rond 22.00 uur komen ze weer terug om hun babies te voeden. De kleintjes stonden al piepend te wachten tot de moeders thuiskwam.


Erg aandoenlijk. (Om de diertjes niet al te veel te stressen konden we niet flitsen. De volwassen beestjes zijn ongeveer 20 tot 30 cm groot )


In Ashburton waren we uitgenodigd door Marc en Anne om bij hen te komen eten en logeren. Marc is een oude vriend en danspartner van onze skivriendin Alette. Hij werkt en woont al meer dan 20 jaar in Nieuw Zeeland en heeft een goed lopend kappersbedrijf. Mac&Maggie
We hebben genoten van hun gastvrijheid en goede tips t.a.v het vervolg van onze reis. Ons plan was om via Arthurs pass door te steken naar de Westkust, maar door de vele regen die daar viel raadde Anne ons aan om via Hanmer Springs te rijden. "Het is daar prachtig".


De volgende dag zaten we in de Hanmer Springs Hot pools te genieten van alle verschillende baden met sulfiet, magnesium en weet ik veel wat nog meer voor mineralen.
Op het nieuws zagen we alle overstromingen en wegafsluitingen aan de zuid westkust en waren blij dat we daar niet zaten.

Martins verjaardag hebben we uitgebreid gevierd in Nelson, waar we in het Quest Hotel twee dagen een suite hadden geboekt.


Via de Pancake Rocks in Punakaiki zijn we naar het Abel Tasman park gereden.


In het park zijn we eerst met de watertaxi langs de kust omhoog gevaren, via allerlei baaitjes, zeehonden en rotsformaties en terug hebben we een prachtige wandeling gemaakt door het bos langs watervallen en stranden.





















Inmiddels zijn we weer op het Noord eiland, onderweg naar de boot.


donderdag 6 februari 2020

Acapella on the road - Picton to Invercargill


Inmiddels zijn we al weer drie weken op het Zuid Eiland en hebben heel veel gezien en gedaan. Het kamperen gaat steeds beter en we zijn aardig gewend aan de kleine ruimte. Alleen als het regent is en blijft het behelpen.


We hebben zeehondjes, pinguïns, albatrossen, kiwi's, koeien, schapen en bungy jumpers gezien. We zijn aangevallen door sand flies (een soort mug) en honingbijen (bumblebees).

Schapen veiling

De diversiteit van de natuur, blijft ons verbazen. De afwisseling tussen bos, water, weidevelden, bergen, glooiende hellingen, meren, vulkanisch gesteente, zandstranden en alle kleurschakeringen tussen groen, blauw en geelgoud.




Via de app 'Campermate' vind je alle gratis en betaalde kampeer plekken in Nieuw Zeeland. De gratis plekken zijn soms alleen een parkeerplek midden in de stad, maar je vind ze ook op de meest idyllische plekken aan zee of in het bos. Meestal zijn er toiletten aanwezig en soms ook stromend water. Als je vroeg in de middag ergens aankomt, is er altijd wel een plekje te vinden.

                                                       Soms moet je je plekje delen ;-))

Nadat we met de ferry zijn overgestoken van Wellington naar Picton, was onze eerste bestemming Kaikoura, waar de zeehonden wonen. Er waren tientallen kleintjes aan het spelen en de moeders hielden knorrend en grommend een oogje in het zeil.


Christchurch stond daarna op het programma. De stad die in 2010 en 2011 getroffen is door een zware aardbeving. (6.7 op de schaal van Richter)


Ondanks het feit dat er al heel veel gerestaureerd is, zijn overal in de stad de sporen van deze ramp nog aanwezig.


Op aanraden van onze blog lezers zijn we naar Akaroa gereden, een stadje net ten oosten van Christchurch. Een heerlijk vakantie dorp aan een diepblauwe inham. Alleen de rit er naartoe is al prachtig.


Hiervandaan zijn we via Lake Pukaki naar Mount Cook gereden, de besneeuwde berg die je in alle reisfolders van Nieuw Zeeland tegenkomt.


Door de mineralen die in het water zitten krijgt het water een intens lichtblauwe kleur. Onderweg zie je alleen maar ongerepte natuur, velden vol lupines en lavendel.


Via het gezellige Queenstown en het landelijke Te Anau zijn we naar de Milford Sound gereden, het fjordenlandschap in het Zuidwesten van Nieuw Zeeland. Het plan was om ergens onderweg te kamperen in de natuur, maar we werden opgevreten door de sand flies. Na één nacht hielden we het voor gezien en zijn rechtstreeks naar het Fjord gereden om daar een boottocht te maken.


Het had geregend, waardoor er tientallen watervallen naar beneden kwamen. sommigen daarvan konden we van heel dichtbij vanaf de boot bewonderen, wat weer mooie plaatjes opleverde.


Dit is ook het gebied waar je heerlijke wandelingen kunt maken, maar door alle aanwezige sand flies  besloten we om naar het Zuidoosten door te rijden. We hebben de meest zuidelijke en tevens de meest westelijke stad van NZ, Invercargill aangetikt en zijn nu weer onderweg richting 'huis'.





Tot appartementen omgebouwde graan silo's



We genieten enorm van de prachtige natuur, de kleuren, de mensen en het kamperen. Gelukkig hebben we nog een paar weken te gaan.

zondag 19 januari 2020

Acapella on the road - Auckland to Wellington

Nog even oefenen en hij kan zo met de 'Haka' (Maori wardance) mee doen

Na terugkeer uit Sydney, zijn we na een nachtje slapen in het Kiwi Airport Motel - waar we de auto 10 dagen gratis konden parkeren - in de richting van Whitianga in Coromandel gereden. Hier hadden we een afspraak met Alco en Rozemarije en hun zoontje Kian. We hebben Alco en Roos vijf jaar geleden in de Carieb ontmoet. Ze waren toen onderweg naar Nieuw Zeeland om daar te gaan wonen en leven. Het is hen gelukt.

(foto van Face Book)

In Whitianga sliepen we op een parkeerplaats midden in de stad. Dit is het voordeel als je een 'self contained' campervan hebt. Dan mag dit. Je vindt overal vrije kampeerplekken, de één wat groter dan de ander, maar er is altijd wel ergens een plekje te vinden.

Alco en Roos vertelden ons over "Hot Beach", een half uurtje rijden vanaf  Whitianga. Dit hadden we ook al van anderen gehoord als aanbeveling.


Als je op Hot Beach, ongeveer van 2 uur voor tot 2 uur na laagwater, een gat graaft in het zand, stuit je op een gegeven moment op 'warm water'. Ja echt warm, soms wel heet. In het hele gebied is vulkanische activiteit. Het is niet eens zover van White Island, waar onlangs zeer onverwacht een eruptie plaatsvond.
Laagwater was om 10 uur in de ochtend, dus we hebben ons eerst maar geïnstalleerd op de Top10 Camping naast Hot Beach. De volgende ochtend gingen we gewapend met een schep naar het strand. Er waren al tientallen mensen aan het graven, wat hilarische plaatjes opleverde. Als het in jouw gat niet lukt, kun je altijd nog een andermans gat gebruiken. (Dan zeggen ze dat Duitsers erg zijn..)


Nieuw Zeeland is natuur, natuur en natuur volgens een Nederlandse mevrouw, die hier al sinds haar 16e woont. We ontmoetten haar in de Fernland Spa, bij het stadje Tauranga. Bij de Fernland Spa overnachten we, want we mogen dan gratis gebruik maken van het op natuurlijke manier verwarmde mineralen bad. Heerlijk.  'sAvonds hebben we een plons genomen en de volgende ochtend voor vertrek nog een keer.


Zoals reeds gezegd, in een heel groot deel van dit gebied vind je thermische activiteit. Rotorua, onze volgende stop, is er juist wereldberoemd om. Hier heb je Te Whakarewarewa Thermal Reserve. Hier bevind zich de Pohutu Geyser, de grootste geyser in de zuidelijke hemisfeer. Hij spuit ongeveer twee keer per uur en de straal kan een hoogte van wel 30 meter bereiken.


Na de geysers, was Lake Taupo aan de beurt. Een enorm groot meer, ooit ontstaan door een vulkaan uitbarsting, leerden we later in het Te Papa museum van Wellington. In feite is het meer een enorme kratermond. In de duinen die het meer omgeven, konden we ook gratis kamperen. Er stonden wel 60 campers, in alle soorten en maten. Op het hele terrein was slechts één toilet aanwezig. Een 'huuske', een gat in de grond met daarbovenop een pot. Soms stonden er wel tien mensen in een rij te wachten, allemaal met een toiletrol onder de arm. Het water van het meer was steenkoud, maar bikkels als we zijn, hebben we toch gezwommen.

We zijn onderweg naar South Island, maar de wijnroute op het noord eiland konden we natuurlijk niet overslaan.

Poppie, een sprankelende wijnmaakster die heerlijke wijnen maakt

Nieuw Zeeland staat natuurlijk ook bekend om zijn heerlijke wijnen. Het gebied rond Martinborough in het zuidoosten van het Noord Eiland heeft een goede reputatie. Er zijn enorm veel winery's die dagelijks proeverijen organiseren. Voor €6 kun je zes verschillende soorten wijn proeven. Dit was aan ons natuurlijk wel besteed. Op de camping konden we fietsen huren en hiermee hebben we diverse winery's bezocht. Het resultaat zie je hier onder.



Wellington, was onze laatste stop voordat we konden oversteken naar het Zuid Eiland. Tja, het is gewoon een 'grote' stad, met winkels, restaurants, veel mensen, gezelligheid en ook het Te Papa museum, het antropologisch museum van Nieuw Zeeland. Hier hebben we het grootste deel van de middag doorgebracht.


Inmiddels zijn we met de Interislander ferry overgestoken naar Picton op South Island. Hierover in het volgende blog meer....