zondag 10 mei 2020

Ondertussen in Nieuw Zeeland

                                                Lekker wandelen met Pelle en Ulla

Inmiddels zijn we alweer 52 dagen in de lock down, maar het einde is in zicht. Zoals het er nu naar uit ziet, hier in Nieuw Zeeland, gaan we volgende week naar level 2. Meer vrijheden, restaurants gaan weer open, kappers mogen weer knippen, bijeenkomsten met maximaal 100 mensen zijn weer toegestaan, we kunnen er weer met de auto op uit trekken om te gaan toeren en met de boot om te gaan varen.
NZ doet het goed, 'slechts' 1500 corona patiënten en 20 overledenen. De premier, Jacinda Arden, is erg geliefd hier in het land en ze doet het erg goed. Door de snelle lock down maatregelen is wellicht erger voorkomen.
Wij hebben het heel goed hier in de Riverside Drive Marina. Iedereen hield zich aan de afstand regels en bleef in zijn eigen bubbel. Niemand is ziek geworden.


Op 28 april werden de regels enigszins versoepeld. Wat een leuk verjaardagscadeau! We gingen van level 4 naar level 3, waardoor de Acapella weer het water in kon. Na bijna 6 weken 'on the hard' is dat wel een verademing. Wij blij, maar helaas al meteen problemen. We hingen nog in de slings en de motor wilde niet starten. Met behulp van mankracht zijn we naar de werk steiger gesleept waar we het probleem konden inventariseren. Uiteindelijk bleek het 'gelukkig' slechts de start accu te zijn. We konden redelijk snel een nieuwe accu te pakken krijgen en na een beetje knutselen was het probleem de volgende dag opgelost. Heerlijk om weer heen en weer te wiegen op het water.

Als je jarig bent mag je kiezen. Het werd een afhaal burger met friet

Overdag is de buiten temperatuur nog zeer aangenaam, zo rond de 20 tot 22 graden Celsius. In de nacht koelt het af tot onder de 10 graden. Dan wordt het tijd om de kachel aan te zetten, maar na een paar avonden doet hij het ineens niet meer. In Nederland, in de winter, moesten we ieder jaar de brander vervangen dus dat zal nu ook wel het geval zijn. Gelukkig hebben we nog een reserve brander. De hele boot op z'n kop gezet om de nieuwe brander te vinden, maar helaas....

Een beetje knutselen om de nieuwe accu weer op zijn plaatst te krijgen

Ondertussen maakt Martin muziek met de band. We wandelen veel, zorgen dat de onderhoudsklussen op de boot gedaan worden en doen heel erg ons best om géén plannen te maken.
(Naast de onderhoudsklussen geeft de boot zelf ook wel aan wat er nog meer moet gebeuren. De marifoon stoorde heel erg en moest gerepareerd worden. De thermostaat van de boiler ging kapot waardoor deze oververhitte. Het gevolg was een gesprongen waterleiding, waardoor er ongeveer 200 liter water de boot in stroomde. Leuk is anders.)

The RDM Band

Hoogstwaarschijnlijk kunnen we binnenkort wel in NZ rondvaren, maar het wordt winter. Dus niet echt een lekkere periode om er op uit te trekken. Alle landen om ons heen zijn nog in lock down, dus uiteindelijk kunnen we nergens naar toe. We rekenen erop dat we nog een jaartje in NZ blijven.
Dat is geen straf hoor. We hebben hier nog heel veel niet gezien en in september ligt er in de bergen voldoende sneeuw om heerlijk te kunnen skiën. We gaan het wel zien.

Gelukkig kunnen we melden dat de Ile du Nord, Timo, Elze, Alicia, Luca en Amalie goed zijn aan gekomen bij de Azoren. Het is hun bedoeling om even uit te rusten, te bevoorraden om dan zo snel mogelijk door te varen naar Nederland.

                                                        Timo, Luca, Amalie, Alicia, Elze

Dit blog sluiten we af met een filmpje uit het videodagboek voor onze kleinkinderen ;-)) en een link naar een artikel dat gepubliceerd is op de site van sail-world.com door Lisa, één van de liggers hier in de marina en de pianiste in onze band.

Eggs Benedict

                                               On hold under lock down. Artikel van Lisa


maandag 20 april 2020

We zijn er klaar voor


Met een beetje geluk, gaat Nieuw Zeeland volgende week van lockdown level 4 naar level 3. Dit betekent dat ook een aantal 'niet essentiële' bedrijven weer open mogen. Deze bedrijven moeten kunnen garanderen dat er geen direct consumenten contact is. Kappers, schoonheids specialisten, tandartsen e.d. kunnen niet zonder direct contact, deze mogen dus nog niet open.  De 1,5 meter regel blijft van kracht en zolang ze deze afstand kunnen garanderen mogen afhaal restaurants ook weer maaltijden aanbieden. (Er zit hier een heel lekker Thais restaurant waar je kunt afhalen, dus daar gaan we hopelijk binnenkort van genieten ;-)) Ook is het mogelijk in level 3 om eventueel met de auto er op uit te trekken. Je mag ongeveer een uurtje rijden van huis/boot zijn om bv naar het strand te gaan of om een hike te maken.


Voor ons concreet, betekent level 3 dat we weer het water in kunnen. De Acapella is gepoetst en het onderwater schip zit opnieuw in de antifouling -aangroeiwerende verf- dus laat het maar gebeuren. We zijn er klaar voor.
Sinds onze terugkeer uit Nederland, nu 5 weken geleden, staan we al op de kant. Inmiddels zijn we er natuurlijk wel aan gewend, maar het leven in het water is gemakkelijker.
We staan nu vlak voor het het hek en krijgen regelmatig aanloop, dat gaan we natuurlijk wel missen.

                   Alessandra, Giovanni, Raffaella  en Max. 'I magnifici quattro'  
                                    
(Over Giovanni en Raffaella hebben we een aantal weken geleden geschreven. Hun boot ligt in Australië, zij waren hier op vakantie maar konden niet tijdig terug en zijn nu hier gestrand. Wij hebben hen onze auto aangeboden maar gelukkig konden ze samen met Max en Alessandra een huis huren waar ze nu bivakkeren.)

Al met al zijn we tot nu toe, de hele periode in zelf-isolatie en in lockdown, zeer goed doorgekomen. Ellen heeft heel veel naai en poets klusjes gedaan en Martin heeft heerlijk op zijn basgitaar kunnen spelen. (Ja, de man/vrouw verhoudingen aan boord van Acapella zijn zeer goed verdeeld ;-))


Tijdens onze regelmatige wandelingen door de beurt ontdekken we telkens weer fraaie plekjes en mooie muurschilderingen. Met onze vrienden Ulla en Pelle van de Loupan, spreken we regelmatig af op een verscholen plekje, om op gepaste afstand van elkaar te borrelen.


Drie keer in de week maakt Martin samen met Pelle (gitaar), Lisa (piano) en Barry (percussie)  muziek. Ze proberen een repertoire op te bouwen opdat ze, als het moment daar is, een 'unlock' party voor de zeilers kunnen organiseren.
Daarnaast bedenkt één van de bandleden iedere week een challenge, stuurt dit door en de overige leden hebben dan een week de tijd om een bepaald nummer in te studeren. Dit nummer ligt over het algemeen wel iets boven het gemiddelde niveau van iedereen, dus er moet hard gewerkt worden. Op deze manier levert de hele situatie, voor ons, toch nog iets positiefs op.







Wij hebben natuurlijk helemaal niets te klagen als we naar anderen kijken. Dan denken we aan het Team van Ile du Nord, die weggejaagd werden van de Spaanse Maagden Eilanden, in de buurt van Puerto Rico, en nu onderweg zijn naar Nederland met hun boot. Timo, Elze en hun drie kinderen, Alicia, Luca en Amalie. Hoogstwaarschijnlijk worden ze op de Azoren ook niet toegelaten en moeten rechtstreeks naar Nederland doorvaren. Dan zal het al met al een tocht van ongeveer 5 tot 6 weken worden.
We denken aan Saskia, onze lieve vriendin, die al weken ziek thuis, een gevecht levert met - wat ze zelf noemt-'een heftig beestje'.


Ook denken we aan onze buren, hier op de kant, Delphine en William die van de week zouden gaan trouwen in Frankrijk, maar die door de lockdown ook geen kant meer op konden. Het minste wat we konden doen is hen een hart onder de riem steken door ze een flesje bubbels aan te bieden.

NB. Vanmiddag op het nieuws. In principe gaat Nieuw Zeeland op 28 april van level 4 naar level 3.
Nog even geduld dus.

vrijdag 3 april 2020

Uit de zelf isolatie, in de lockdown


Sinds gisteren mogen we, binnen de restricties van de lockdown, weer doen en laten wat we willen. Dit hebben we natuurlijk gevierd met een glaasje bubbels.


Op zich was de zelf isolatie helemaal geen probleem. We zijn het natuurlijk wel gewend om langere tijd aan boord te verblijven. Alleen wanneer je afhankelijk bent van anderen m.b.t je voorraden is het natuurlijk anders. Gelukkig loste dit zichzelf op, doordat we bij de Countdown supermarkt online konden bestellen. Hierdoor hoefden we anderen niet meer te belasten om boodschappen voor ons te doen.


Martin maakte van de gelegenheid gebruik om (weer) een online cursus op de basgitaar te volgen en Ellen doodde de tijd met lezen, poetsen en spelletjes doen. Verder proberen we samen met de kleinkinderen een video dagboek te maken en zo vliegen de dagen voorbij.


Om de zoveel tijd gingen we wel even naar buiten om een stukje te lopen. Even de benen strekken en een frisse neus halen. In de marina waren toch een aantal mensen die dachten dat we helemaal niet van de boot af mochten en dat we werkelijk een gevaar voor de mensheid waren. Voor deze mensen hebben we maar een low profile gehouden.


We willen onze vrienden, Ulla en Pella van Loupan, heel erg hartelijk bedanken voor al de morele support. Cheers.


We genieten nu weer extra van onze herwonnen 'vrijheid'.

woensdag 25 maart 2020

Zelf-Isolatie One down, one more to go


Volgens de instructie moet je 14 dagen in zelf isolatie vanaf de dag van vertrek. Wij zijn op dinsdag vertrokken en inmiddels is het hier al weer woensdag. Een week is dus al voorbij. One down, one more to go.


Nieuw Zeeland gaat vanavond helemaal op slot. Alle 'niet essentiële' bedrijven gaan dicht, iedereen moet zoveel mogelijk thuisblijven en als je al op straat iets te zoeken hebt moet je tenminste 2 m afstand bewaren tot andere mensen. Deze situatie geldt in ieder geval voor een maand, hierna zal de regering bezien of de maatregelen eventueel verlengd of afgevlakt kunnen worden.


Voor ons betekent dit ook dat we niet het water in kunnen en dat we dus zeker nog een maand op de kant blijven staan. Het is jammer, maar het is niet anders. 

Cindy en Geert van Zensation kwamen ons een hart onder de riem steken

Als we over een week uit de isolatie zijn, bouwen we een steiger om de boot en gaan we haar heerlijk oppoetsen en verven. Tijd zat tenslotte, om dit allemaal op ons gemak te doen.


Ondertussen gaat het heel goed hier. Om de paar uur komt er wel iemand op de boot kloppen voor een praatje en om te checken of het goed met ons gaat. Voorlopig hebben we voldoende voorraad aan boord om het nog wel een weekje uit te houden. Hierna kunnen we zelf weer boodschappen gaan doen. Bij Supermarkt Countdown kun je online dingen bestellen en laten bezorgen maar de levertijden lopen op tot meer dan een week.


Alle eerste levens behoeften, zoals wijn en toilet papier hebben we voldoende in huis ;-))


Ulla kwam nog even een besteld knoflookje brengen


Voorlopig is Loupan de laatste boot die hier in de marina het water in gaat. (Toch wel een klein beetje jaloers..)

zondag 22 maart 2020

Zelf-isolatie



Na zeven weken rondtoeren in Nieuw Zeeland is het heerlijk om weer op de boot te zijn. Ook op de boot moeten we kamperen, want de Acapella gaat op de kant. Het is even behelpen, maar het duurt toch niet lang, want we gaan naar Nederland.


Alle voorbereidende werkzaamheden zijn gedaan en we kunnen weg. Op maandag 9 maart vliegen we met Emirates Airlines vanaf Auckland, via Dubai naar Amsterdam. In onze 'pop-up' woning in Pingjum worden we weer met open armen ontvangen. Het is de bedoeling om ruim een maand in Nederland te blijven.


De eerste afspraken zijn al gemaakt. Kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden, medische en administratieve perikelen.


Deden we er eerst nog een beetje lacherig over. Het Corona virus slaat genadeloos toe. Afspraken worden afgezegd, de scholen gaan dicht, mensen moeten zo mogelijk thuiswerken, social distance is het toverwoord, Nederland en de rest van de wereld gaat op slot.
Alle redenen om in Nederland te zijn worden plotseling teniet gedaan. Wat doen we? Blijven we of gaan we terug? We gaan! Na slechts 9 dagen in Nederland te zijn geweest, vliegen we 17 maart weer terug naar NZ. Donderdag ochtend komen we aan. Onderweg van de luchthaven naar de boot horen we dat die donderdag nacht om 23.59 de grens volledig dicht gaat voor 'niet' New Zealanders.

Bij aankomst op de lucht haven kregen we onderstaande brief uitgereikt


Iedere reiziger die Nieuw Zeeland binnenkomt moet tenminste 14 dagen in 'self-isolation'. Je gaat/moet dus in feite in quarantaine. Je mag geen boodschappen doen, mag geen restaurants bezoeken en je moet je zo veel mogelijk distantiëren van grote groepen mensen, kortom op de boot blijven. Social distance is ook hier het toverwoord. We mogen ook geen gebruik maken van het toilet gebouw in de haven. Vrienden doen boodschappen en de marina heeft speciaal voor ons een portable toilet onder de boot geplaatst.


Daar zitten we dan, hoog en droog. Van alle kanten krijgen we hulp aangeboden en heel veel lieve berichten vanuit de hele wereld. Wij hebben geluk gehad.


Los van het aantal mensen dat daadwerkelijk besmet is met het virus of die er aan zijn overleden, zijn er ongetwijfeld op andere plekken schrijnende gevallen van mensen die volledig geïsoleerd zijn van de buitenwereld. In het Caraïbisch gebied varen zeilers rond die nergens worden toegelaten.

De boot van zeilende, Italiaanse, kennissen ligt in Australië. Vanuit daar zijn zij overgevlogen naar NZ om hier een paar weken rond te toeren. Op het moment dat ze hun huur camper hadden ingeleverd om weer terug te vliegen naar Sydney, werden de grenzen daar dicht gegooid. Nu zitten ze hier vast. Australië zit dicht, naar Italië is ook geen optie. Dakloos worden is dus zo gebeurt. Wij hebben hen onze campervan aangeboden.


Het is nu dag 3 dat we in de isolatie zitten. Eigenlijk vermaken we ons best. Het is net een lange oversteek, maar dan zonder de ongemakken van het zeilen en zonder nacht wachten ;-)) We lezen, doen kleine klusjes, schrijven een blog, maken (veel) muziek. Onze vrienden Pelle en Ulla van de Loupan doen boodschappen voor ons en om de paar uur komt er wel iemand op de boot kloppen om te vragen hoe het gaat en of ze nog iets voor ons kunnen betekenen. Hoezo "isolatie".


Onder- en bovenstaande tekeningen kregen we van onze kleindochter Asha. Wij willen iedereen, getroffenen, hulpverleners, medisch en verplegend personeel, airline crew members, kortom iedereen die door deze crisis getroffen is een hart onder de riem steken door jullie deze tekening aan te bieden.


dinsdag 25 februari 2020

Home sweet home



De Interislander ferry van South Island naar North Island vertrok om 07.30 vanuit Picton. Dit betekende dat we uiterlijk om 06.30 bij de incheck moesten zijn, hetgeen tot gevolg had dat we om 05.45 op moesten. We zijn wel gewend om vroeg op te staan, maar dit is wel heel erg vroeg voor een paar pensionado's.


Picton is klein, maar wel erg gezellig. Het is tevens overslaghaven voor bomen, die heel veel geëxporteerd worden vanuit Nieuw Zeeland.


Na aankomst, wederom in Wellington op het Noord Eiland, moesten we onze neiging om direct door te rijden naar de boot onderdrukken. Bij Lake Taupo hebben we nog twee dagen aan het meer gestaan, waar we heerlijk hebben gezwommen.


Er waren nog een paar dingen die we wilden doen. Nog een keer genieten van één van de heerlijke spa's met al de hete mineraal baden en een bezoek aan het Redwood Tree forest. De Redwoods zijn familie van de Sequoia en kunnen wel 2000 jaar oud worden.


In heel Nieuw Zeeland kom je Nederlandse zaken tegen, bijvoorbeeld de Nederlands Bakker in Picton. Een originele nieuw gebouwde Nederlandse molen met daarnaast restaurant The Dutch Oven in Foxton, waar ze heerlijke kroketten verkopen. We hebben zelfs een nachtje geslapen op het erf van een melkvee boerderij.




Tenslotte hadden we ook nog een afspraak met twee lieve KLM vriendinnen. Oud collega's Marjan Graveland en Titia Goedegebuur zijn op rondreis in NZ. Zij gingen omlaag naar het zuiden en wij omhoog naar het noorden, dus we hebben een afspraak gemaakt midden in het land, bij Rotorua. Het was geweldig om elkaar, na al die jaren weer te zien. Onder het genot van een hapje en een drankje hebben we heel veel kunnen bijpraten, heerlijk geroddeld en Marjan's verjaardag gevierd.

Ellen, Marjan en Titia

Na nog een tussenstop in Auckland, waar we bij Double Dutch Fries een frietje hebben gehaald zijn we naar Whangarei terug gereden. (DDF is ook weer zo'n Nederlands bedrijf. Toevallig is Timothy de eigenaar weer een neef van onze goede vriend Bismarck. De wereld in Nieuw Zeeland is heel erg klein. Bijna iedereen die je spreekt, heeft of Nederlandse voorouders, aangetrouwde Nederlandse familie leden, of  Nederlandse vrienden van vrienden enz. De Hollanders zijn hier in ieder geval goed vertegenwoordigd)

Ondanks al die lekkernijen ben ik toch nog afgevallen. Zal wel door het vele wandelen komen ;-))

Het is heerlijk om weer 'thuis' te zijn. Ondanks het feit dat de boot helemaal was onder gescheten door de zwaluwen, lag onze Acapella er nog goed bij. (Tijdens een flinke regenbui heeft Ellen alle poep weer weg weten te boenen, terwijl Martin op dat moment weer lekker muziek aan het maken was met Lisa)




Nu moeten we voorbereidingen treffen om Acapella volgende week op de kant te zetten voor noodzakelijk onderhoud.